Lassallecı Sosyalizm

Sanayileşmeyi, ulusal egemenliği ve stratejik devlet planlamasını savunan, kamu yatırımı, üretken koruma ve hükümet, bilim ve ulusal şirketler arasındaki koordinasyon yoluyla ekonomiyi modernleştirmeyi amaçlayan akım.

Ulusal egemenliği, ekonomik korumayı ve halkın entegrasyonunu ilerici sosyal reformlarla birleştiren, hakları, eşitliği ve katılımı genişletirken ulusu savunabilen bir devlet arayan akım.

Üniter, merkezi devleti bireysel özgürlüğün garantörü olarak gören bir akım: tek tip hukuk, laiklik ve tek vatandaşlık, güçlü bir ulusal güce sahip olmayan bireyleri baskı altına alacak yerel, dini ve kurumsal ayrıcalıkları ortadan kaldırıyor.

Marx ve Engels tarafından teorileştirilen son aşama: üretim araçlarının özel mülkiyetinin olmadığı, kolektif üretimin ve ihtiyaca göre dağıtımın olduğu, kapitalizmin ve geçiş sosyalist aşamasının aşıldığı sınıfsız, devletsiz bir toplum.

Auguste Blanqui'nin, komplocu bir devrimci azınlığın iktidarı ele geçirmesi ve militan ateizmle, seçimlere ve kendiliğinden kitlesel eylemlere güvensizlikle, burjuvaziyi mülksüzleştiren geçici bir diktatörlük yoluyla yönetmesi gerektiği yönündeki doktrini.

Modern Türkiye'yi altı ok üzerine kuran Mustafa Kemal Atatürk'ün doktrini: Cumhuriyetçilik, milliyetçilik, halkçılık, devletçilik, laiklik ve reformizm, Batılılaşmayı ve dinin yukarıdan devlet kontrolünü dayatması.