On iki simge nasıl okunur: her simge bir ekseni ve kişinin yöneldiği kutbu gösterir. Simge güçlendikçe eğilim artar. Değerler için üzerine gelin.
- Yapı
- Temsil
- Sivil özgürlükler
- Göç
- Diplomasi
- Dış politika
- Mülkiyet
- Ekonomi politikası
- Ticaret
- Din
- Toplumsal değerler
- Teknoloji
Siyaset
İktidar olmuş veya iktidar için mücadele etmiş devlet başkanları, yasa koyucular, devrimciler ve parti liderleri.

Abdullah II da Ürdün
1962–1999'dan bu yana Ürdün Kralı II. Abdullah, gücünü hükümet, ordu ve dış politika üzerinde yoğunlaştırıyor, İsrail ve Batı ittifakıyla barışı koruyor ve liberal ekonomik reformları teşvik ederken muhalefeti kısıtlıyor ve 2025'te Müslüman Kardeşler'i yasaklıyor.
Profili gör
Abdullah Öcalan
1949–Kürt siyasi lideri Öcalan, devrimci Marksizmi terk etti ve demokratik konfederalizmi formüle ederek Rojava'nın özyönetim, ekoloji ve toplumsal cinsiyet eşitliğine dayanan özerk deneyimine ilham verdi.
Profili gör
Abelardo de la Espriella
1978–2026'dan beri Kolombiya Devlet Başkanı ve mesleği avukattır. Silahlı gruplara karşı sert bir tavır alıyor, onlarla barış görüşmelerini sonlandırıyor ve devleti küçültüp ekonomiyi kuralsızlaştırmak istiyor. Muhafazakar bir Katolik, kürtaja karşı çıkıyor.
Profili gör
Adolf Hitler
1889–1945Nasyonal Sosyalizmin ve Üçüncü Reich'ın lideri Hitler, II. Dünya Savaşı'nı başlatmaktan ve Holokost olarak bilinen soykırımı gerçekleştirmekten sorumlu olan totaliter, ırkçı ve yayılmacı bir rejimi dayattı.
Profili gör
Ahmed el-Şaraa
1982–Suriye'nin 2025'ten bu yana geçici cumhurbaşkanı ve eski HTŞ lideri Ahmed el Şara, geçiş sırasında gücünü yoğunlaştırıyor, İslam'ı hukukun ana kaynağı olarak koruyor ve mezhepsel şiddet ve sivil haklarla ilgili endişeler ortasında Kürt bölgelerini yeniden entegre etmeye ve yatırım çekmeye çalışıyor.
Profili gör
Alberto Fujimori
1938–2024Peru Başkanı (1990–2000), Fujimori, Aydınlık Yol isyanını yendi ve neoliberal şok terapisi yoluyla hiperenflasyonu dizginledi, ancak 1992'deki kendi kendine darbede Kongre'yi kapattı ve insanlığa karşı suçlardan ve yolsuzluğa mahkum edildi.
Profili gör
Albin Hansson'a göre
1885–1946İsveç başbakanı Hansson, parlamento refahı ve istihdam reformları yoluyla folkhemmet'i destekledi. İkinci Dünya Savaşı sırasında karma ekonomiyi, çiftçiler ve işverenlerle uzlaşmayı ve silahlı tarafsızlığı birleştirdi.
Profili gör
Aldo Moro
1916–1978Soldaki açılımı ve Komünist Parti ile Tarihi Uzlaşmayı planlayan Hıristiyan Demokrasi lideri ve İtalya Başbakanı, daha sonra Kızıl Tugaylar tarafından kaçırıldı ve öldürüldü.
Profili gör
Aldo Rebelo
1956–presentTemsilciler Meclisi başkanı ve federal bakan olarak görev yapan Brezilyalı politikacı ve yazar. Milliyetçi egemenliği, Amazon kalkınmasını ve tarım ticaretini savunması ve yabancı çevre STK'larına karşı kararlı muhalefetiyle tanınır.
Profili gör
Aleksandr Lukaşenko
1954–1994'ten bu yana Belarus'un cumhurbaşkanı, güçlü devlet ekonomik kontrolünü, Rusya ile askeri ittifakı ve muhalefetin sistematik baskısını birleştiren otoriter, kişiselci bir rejimle yönetiyor.
Profili gör
Alexander Hamilton
1755–1804Amerika Birleşik Devletleri'nin kurucularından biri olan Hamilton, anayasal cumhuriyetçiliği modernleşen ekonomik milliyetçilikle birleştirerek güçlü federal hükümeti, sağlam kamu maliyesini, ulusal bir bankayı ve sanayileşmeyi savundu.
Profili gör
Almanya Kralı II. Wilhelm
1859–1941Son Alman imparatoru ve Prusya kralı (1888-1918) II. Wilhelm, Bismarck'ı görevden aldı, Açık Deniz Filosu, militarizm ve sömürge genişlemesiyle Weltpolitik'i sürdürdü, Almanya'yı Birinci Dünya Savaşı'na sürükledi ve 1918'de tahttan feragat ederek Hollanda'ya sürgüne gitti.
Profili gör
Álvaro Uribe
1952–present2002'den 2010'a kadar Kolombiya Devlet Başkanı. FARC isyanları ve uyuşturucu kartelleriyle mücadele eden, serbest piyasa reformları, yabancı yatırım teşviki ve ABD ile yakın stratejik uyumla eşleştirilen Demokratik Güvenlik doktrini ile tanınır.
Profili gör
Anders Fogh Rasmussen
1953–Danimarka'nın Liberal Başbakanı (2001–2009) ve daha sonra NATO Genel Sekreteri (2009–2014) Rasmussen, piyasa reformlarını İskandinav refah devleti ile birleştirerek serbest ticareti, Avrupa entegrasyonunu ve laik, ilerici değerleri savundu.
Profili gör
Andrew Jackson
1767–1845Yedinci ABD başkanı (1829-1837), popülist bir general ve Demokrat Parti'nin kurucusu. Amerika Birleşik Devletleri Bankası ile savaştı, sıradan beyaz insanı ve genişlemeyi savundu, Yerli Amerikalıları ve sahip olunan köleleri ortadan kaldırmaya zorladı.
Profili gör
Andrzej Duda
1972–2015'ten 2025'e kadar Polonya Cumhurbaşkanı, Hukuk ve Adalet Partisi (PiS) ile uyumlu. Geleneksel Katolik aile değerlerini, Polonya silahlı kuvvetlerinin bağımsız olarak güçlendirilmesini ve ABD ve NATO ile sağlam bir ittifakı savunuyor.
Profili gör
Andy Burnham
1970–2026'dan bu yana Birleşik Krallık Başbakanı olan İşçi Partisi'nden Burnham, yetki devrini, seçim reformunu, temel hizmetlerin kamu tarafından kontrol edilmesini ve daha yakın AB bağlarını savunuyor. Katolik sosyal öğretisinden etkilenerek Ukrayna'yı, sınır kontrolünü ve LGBT haklarını destekliyor.
Profili gör
Anthony Albanese
1963–2022'den bu yana Avustralya İşçi Partisi başbakanı olan kendisi, çok kültürlülüğü ve serbest ticareti savunurken, Medicare ve toplu konutları genişletiyor, AUKUS'u sürdürüyor, geçici vizeleri sıkılaştırıyor ve 16 yaşın altındakiler için sosyal medyayı yasaklıyor.
Profili gör
António de Oliveira Salazar
1889–1970Portekiz Estado Novo'nun lideri Salazar, düzeni, Katolik milliyetçiliğini ve siyasi kontrolü kitlesel seferberlik olmadan birleştiren ve ülkeyi on yıllar boyunca izole tutan muhafazakar, korporatist bir diktatörlük yönetiyordu.
Profili gör
Ashoka
c. 304–232 a.C.Neredeyse tüm Hindistan'ı yöneten Maurya imparatoru Ashoka, MÖ 261'de Kalinga'yı fethetti ve katliamla sarsılarak Budizm'i ve orduyu veya ölüm cezasını kaldırmadan taş fermanlarla ilan edilen şiddetsizlik, hoşgörü ve refah politikası olan dhamma'yı benimsedi.
Profili gör
Atal Bihari Vajpayee
1924–2018Şair ve üç kez başbakan olan Vajpayee, BJP'nin ilk istikrarlı koalisyonuna başkanlık etti, özelleştirmeler ve altyapıyla ekonomiyi açtı, 1998'de nükleer silahları test etti ve Hindu milliyetçiliği ile ılımlılığı dengeleyerek Pakistan'la barış aradı.
Profili gör
Augusto Pinochet
1915–2006Şilili bir general ve diktatör olan Pinochet, Allende'yi devirdi ve siyasi baskıyı, otoriter muhafazakarlığı ve neoliberal reformları birleştiren anti-komünist bir askeri rejim kurdu.
Profili gör
Avusturya Kralı I. Francis
1768–1835Son Kutsal Roma İmparatoru ve Avusturya'nın ilk İmparatoru I. Francis, 1804'te Avusturya İmparatorluğu'nu kurdu. Metternich ile ittifak kurarak liberal hareketleri bastırdı ve Napolyon sonrası muhafazakar düzeni destekledi.
Profili gör
Avusturya Kralı II. Joseph
1741–1790Kutsal Roma İmparatoru ve Avusturya Arşidükü II. Joseph kişisel serfliği kaldırdı, dini hoşgörüyü ilan etti, yüzlerce manastırı kapattı, yönetime Almanca dayattı ve reformlarının Belçika ve Macaristan'da isyanları kışkırttığını gördü.
Profili gör
Baldwin IV
1161–11851174'ten 1185'e kadar Kudüs'ün Haçlı kralı IV. Baldwin, çocukluğundan beri cüzamlı olarak hüküm sürdü, Montgisard'da Selahaddin'i mağlup etti, Latin krallığını inanç ve kılıçla savundu ve Müslümanlarla pragmatik ateşkesleri sürdürdü.
Profili gör
Barack Obama
1961–Amerikalı bir devlet adamı olan Obama, ılımlı ilerici liberalizmi, genişleyen kamu sağlık hizmetlerini, sivil hakları ve kurumsal piyasa ekonomisi içinde çok taraflı diplomasiyi simgeliyordu.
Profili gör
Barry Goldwater
1909–1998Amerikalı bir politikacı olan Goldwater, serbest piyasayı, komünizm karşıtlığını ve sınırlı hükümeti savunan ve Reagancı muhafazakarlığın önünü açan, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki modern sağın belirleyici bir figürüydü.
Profili gör
Bavyera Kralı II. Ludwig
1845–1886Richard Wagner'i ve Neuschwanstein gibi masalsı kaleleri himayesiyle tanınan Bavyera hükümdarı, Bavyera'nın kültürel özerkliğini ve Katolik kimliğini şiddetle savunuyor.
Profili gör
Belisarius
c. 500–565Bizans'ın I. Justinianus yönetimindeki en başarılı generali, Vandal Kuzey Afrika'yı ve Ostrogot İtalya'sını yeniden fethetti ve Hipodrom'da bir katliamla Nika isyanlarını (532) bastırdı. Şüphe ve aşağılanma altında bile imparatora sadık kalan bu adam, katı disiplinli bir orduyu yönetiyordu.
Profili gör
Benito Mussolini
1883–1945Faşizmin yaratıcısı Mussolini, İtalya'yı lider kültü ve korporatist bir devlet üzerine kurulu totaliter bir diktatörlük olarak yönetiyordu. Gençliğinde ateist ve ruhban karşıtı biri olarak, 1929 Lateran Paktları aracılığıyla, inançtan çok menfaat uğruna Kilise'yi siyasi bir müttefik haline getirdi.
Profili gör
Benjamin Disraeli
1804–1881Bir İngiliz devlet adamı olan Disraeli, işçi sınıflarını bütünleştirmek ve ülkenin bütünlüğünü güçlendirmek için geleneği, monarşiyi ve sosyal reformları uzlaştırarak tek uluslu paternalist muhafazakarlığı formüle etti.
Profili gör
Benjamin Franklin
1706–1790Çok bilgili, diplomat ve Amerika Birleşik Devletleri'nin kurucusu olan Franklin, cumhuriyetçiliği, özgür düşünceyi, ticareti, bilimi, yenilikçiliği ve kurumsal pragmatizmi birleştirerek modern siyasetin liberal, kozmopolit, Aydınlanma çizgisini simgeliyordu.
Profili gör
Beşar Esad
1965–2000'den 2024'e kadar Suriye cumhurbaşkanı olan Beşar Esad, ailesinin Baas rejimini baskı, kayırmacı ekonomi ve iç savaşta Rusya-İran desteği yoluyla korudu; devrildi ve Rusya'da sürgünde yaşıyor.
Profili gör
Bill Clinton
1946–Amerika Birleşik Devletleri Başkanı (1993–2001) Clinton, mali disiplini ve refah reformunu eğitim ve teknolojiye yatırımla birleştiren bir 'Üçüncü Yol'u destekledi, NAFTA ve Çin'in Dünya Ticaret Örgütü'ne katılımı yoluyla ticareti serbestleştirdi ve kişisel bir skandal nedeniyle suçlanmasına rağmen güçlü bir ekonomik büyüme dönemini yönetti.
Profili gör
Binyamin Netanyahu
1949–İsrailli bir politikacı olan Netanyahu, İsrail'in milliyetçi, güvenlik odaklı sağının, ekonomik liberalizmi, muhafazakar Siyonizm'i ve bölgesel düşmanlara karşı katı bir çizgiyi birleştiren merkezi bir figürü haline geldi.
Profili gör
Boris III ve Bulgaristan
1894–19431918'den 1943'e kadar Bulgaristan Çarı olan III. Boris, 1934 darbesinden sonra otoriter kişisel yönetime geçti, SSCB'ye asker göndermeden Mihver ile ittifak kurdu ve Bulgar Yahudilerinin sınır dışı edilmesine direndi. 1943'te tartışmalı koşullar altında öldü.
Profili gör
Boris Johnson
1964–Muhafazakar ve Brexit lideri, 2019'dan 2022'ye kadar başbakan olan Johnson, İngiltere'yi AB'den çıkardı, Ukrayna'yı silahlandırdı, vergileri ve kamu harcamalarını artırdı, AB dışı göçü açtı ve Partygate'in ardından düştü; o artık Daily Mail köşe yazarıdır.
Profili gör
BR Ambedkar
1891–1956Hintli bir hukukçu ve reformcu olan Ambedkar, Hindistan Anayasasının baş mimarı ve Dalitlerin lideriydi; kast sistemiyle savaşıyor ve ezilenlerin haklarını, eşitliği ve sosyal adaleti savunuyordu.
Profili gör
Brezilya Pedro II
1825–1891Brezilya'nın ikinci imparatoru II. Pedro, parlamentarizme, kurumsal istikrara, bilime, eğitime ve kademeli olarak ilgaya değer veren, ılımlı bir güç altında ulusal birliği koruyan anayasal bir monarşi olarak ülkeyi yönetiyordu.
Profili gör
Brezilyalı Pedro I
1798–1834Brezilya'nın ilk imparatoru Pedro I bağımsızlığa öncülük etti ve hanedan liberalizmi, kişisel otorite, bölgesel birlik ve imparatorluk düzeninin savunulmasını uzlaştırarak merkezi bir anayasal monarşi kurdu.
Profili gör
Büyük Britanya Kralı I. George
1660–1727Alman seçmenlerini Yerleşim Yasası kapsamında Britanya Krallığı ile birleştiren, Protestan verasetini ve parlamenter kabine yönetimini güçlendiren Hannover Hanesi hükümdarı.
Profili gör
Büyük Frederick
1712–1786Prusya Kralı Büyük Frederick, aydınlanmış despotizmi ve disiplinli bürokrasinin, merkezi maliyenin ve hoşgörünün kameralist durumunu bünyesinde barındıran, krallığı askeri ve idari bir güç haline getirdi.
Profili gör
Büyük İskender
356–323 a.C.Makedonya Kralı ve Pers fatihi İskender, Ahamenişleri yendikten sonra askeri monarşiyi, imparatorluk genişlemesini, şehir kuruluşunu ve Yunan, Makedon ve Doğulu elitlerin entegrasyonunu birleştirdi.
Profili gör
Büyük Konstantin
272–337306'dan 337'ye kadar Roma imparatoru olan Konstantin, İmparatorluğu yeniden birleştirdi, Milano Fermanı ile Hıristiyanlara özgürlük verdi (313), İznik Konsili'ni topladı (325), Konstantinopolis'i kurdu ve hareketli bir ordu ve mali reformlarla devleti yeniden düzenledi.
Profili gör
Büyük Peter
1672–17251682'den 1725'e kadar Rusya Çarı olan I. Peter, soyluları Avrupalılaştırarak, bir donanma yaratarak ve Ortodoks Kilisesini devlete tabi kılarak Rus İmparatorluğunu zorla modernleştirdi.
Profili gör
Büyük Vladimir
c. 958–1015980'den 1015'e kadar Kiev Büyük Prensi olan Büyük Vladimir, Kiev Ruslarını birleştirdi ve genişletti, 988'de Bizans Ortodoks Hıristiyanlığını benimseyerek paganizmi sona erdirdi, Bizans prensesi Anna ile evlendi ve halkını Dinyeper'da vaftiz ettirdi.
Profili gör
Campos Satışları
1841–1913Brezilya Devlet Başkanı (1898-1902) ve bir São Paulo cumhuriyetçisi olarak, eyalet oligarşilerinin sadakati için federal destek ticareti yaparak 'valilerin siyasetini' yarattı ve finansman kredisi, harcama kesintileri ve yüksek vergilerle mali durumu yeniden sağladı.
Profili gör
Carl Gustaf Emil Mannerheim
1867–1951Finlandiya kuvvetlerinin komutanı ve daha sonra başkan olan Mannerheim, Kış Savaşı'nda Sovyet işgaline karşı savunmaya liderlik etti, genel zorunlu askerlik ve tahkimatları sürdürdü, ancak Leningrad'a ilerlemeyi reddetti ve 1944'te ayrı bir barış arayışına girdi.
Profili gör
Carlos Lacerda
1914–1977Gazeteci ve UDN partisinin lideri Lacerda, gençlik komünizmini liberal antikomünizmle takas etti, Vargas'ın devrilmesine yardım etti ve 1964 darbesini destekledi, büyük bayındırlık işleri ve gecekondu mahallelerinin taşınmasıyla Guanabara'yı yönetti ve daha sonra Geniş Cephe'yi kurdu.
Profili gör
Carlos Marighella
1911–1969Kurucu kongre üyesi ve Ulusal Kurtuluş Hareketi'nin (ALN) kurucusu, Brezilya askeri diktatörlüğüne karşı kentsel silahlı mücadele yürütmek için ortodoks PCB'den ayrıldı.
Profili gör
Carlos Menem
1930–20211989'dan 1999'a kadar Peronizm tarafından seçilen Arjantin başkanı Menem, neoliberalizmi benimsedi: devlet firmalarını özelleştirdi, pesoyu dolara sabitledi, ekonomiyi açtı, ABD ile ittifak kurdu ve cunta memurlarını affetti.
Profili gör
Cavour Sayısı
1810–1861Risorgimento sırasında anayasal liberalizmi, demiryolu altyapısını ve uluslararası diplomasiyi savunan Piedmontlu devlet adamı ve İtalyan birliğinin mimarı.
Profili gör
Cemal Abdülnasır
1918–19701956'dan 1970'e kadar Mısır'ın cumhurbaşkanı olan Nasır, Süveyş Kanalı'nı millileştirdi ve devlet mülkiyetini ve toprak reformunu genişletti. Gücü yoğunlaştırıp muhalefeti bastırırken pan-Arabizmi ve bağlantısızlığı savundu.
Profili gör
Cengiz Han
c. 1162–1227Temujin'de doğan Cengiz Han, 1206'da Moğol kabilelerini birleştirdi, bozkır toplumunu meritokratik bir askeri makineye dönüştürdü ve ticaret, mübadele ve pragmatik dini hoşgörü yollarını açarken rakip imparatorlukları harap eden fetihler başlattı.
Profili gör
Charles de Gaulle
1890–1970Fransa Cumhurbaşkanı (1959–1969) ve II. Dünya Savaşı'ndaki Direniş'in lideri de Gaulle, güçlü bir başkanlıkla Beşinci Cumhuriyet'i kurdu, Fransa'yı NATO'nun entegre askeri komutanlığından çekti ve ikincil ittifaklardan bağımsız stratejik özerkliği güvence altına almak için bağımsız bir nükleer cephanelik inşa etti.
Profili gör
Charles III
1948–presente2022'den bu yana Birleşik Krallık Kralı olan III. Charles, anayasal tarafsızlığı onlarca yıllık çevre aktivizmi ve organik tarım, geleneksel şehircilik ve dinler arası diyalog savunuculuğuyla birleştiriyor; "kara örümcek notları"nda bakanlarla lobi yaptı ve İmparatorluğun köleci geçmişini kabul etti.
Profili gör
Charles V
1500–1558Habsburgların varisi V. Charles, İspanya'yı, Aşağı Ülkeleri, Kutsal Roma İmparatorluğu'nu ve Amerikan fetihlerini birleştirdi, evrensel Katolikliğin savunucusu olarak Lüteriyen Reformasyonuna ve Osmanlılara karşı savaştı, Comuneroları ezdi ve 1556'da tahttan feragat etti.
Profili gör
Charles X Gustav
1622–16601654'ten 1660'a kadar İsveç Kralı X. Charles Gustav, Polonya ve Danimarka'yı işgal etti, 1658'de donmuş Kuşakları geçti ve Roskilde Antlaşması'nı dayatarak imparatorluğu en geniş boyutuna taşıdı ve soylu toprakların küçültülmesine başladı.
Profili gör
Ciro Gomes
1957–Brezilyalı bir politikacı olan Ciro Gomes, devletin ekonomide, sanayileşmede ve ulusal egemenlikte güçlü bir role sahip olduğu ve kendisini merkez sol işçiciliğin sesi olarak konumlandırdığı ulusal kalkınmacı bir projeyi savunuyor.
Profili gör
Corneliu Zelea Codreanu
1899–1938Romanya'nın Demir Muhafızları'nın kurucusu Codreanu, faşizmi, şiddetli antisemitizmi ve Ortodoks Hıristiyan mistisizmini birleştirdi. Otoriter liderliği, ulusal yenilenmeyi ve köylülerin ve işçilerin toplumsal örgütlenmesini savundu.
Profili gör
Cyril Ramaphosa
1952–Eski sendika lideri, iş adamı ve 2018'den bu yana ANC'nin Güney Afrika Başkanı. Endüstriyel büyümeyi, anayasal toprak reformunu, dış ticarette pragmatizmi ve çok taraflı BRICS diplomasisini dengeliyor.
Profili gör
Çan Çing-kuo
1910–1988Çan Kay-şek'in oğlu, Sovyetler Birliği'nde eğitim gördü, Kuomintang'ın siyasi polisine başkanlık etti, Tayvan'ın başbakanı ve başkanı olarak görev yaptı (1978-88), On Büyük İnşaat Projesini yürüttü ve hayatının ilerleyen dönemlerinde sıkıyönetim yasasını kaldırdı ve demokratik geçişi başlattı.
Profili gör
Çan Kay-şek
1887–1975Kuomintang ve Çin Cumhuriyeti'nin lideri Çan, komünistlere ve Japon işgaline karşı mücadeleye öncülük etti ve 1949 yenilgisinden sonra Tayvan'da militan anti-komünizm ile otoriter kalkınmacılığı birleştirerek milliyetçi bir tek parti rejimi ve sıkıyönetim kurdu.
Profili gör
Çiçero
106–43 a.C.Romalı bir devlet adamı ve filozof olan Cicero, Batı siyasi düşüncesini etkileyen sivil cumhuriyetçilik ve doğal hukuk geleneğini miras bırakarak cumhuriyeti, karma hükümeti ve hukukun üstünlüğünü savundu.
Profili gör
Danimarka Kralı IV. Christian
1577–1648Deniz gücünü genişleten, modern Oslo gibi şehirler kuran, Otuz Yıl Savaşlarına müdahale eden ve ticareti teşvik eden, İskandinav ikili krallığının Rönesans hükümdarı.
Profili gör
David Ben Gurion
1886–1973İşçi Siyonizmi ve Mapai partisinin lideri Ben-Gurion, 1948'de İsrail'in bağımsızlığını ilan etti ve güçlü bir kamu sektörü, kibbutzim ve ulusun okulu olarak ordu ile laik, merkezi bir devlet inşa eden İsrail'in ilk başbakanı oldu.
Profili gör
Deng Xiaoping
1904–1997Mao'dan sonra Çin'e yeniden yön veren lider Deng, piyasa reformlarını ve Komünist Parti kontrolü altında ekonomik açılımı teşvik ederek Çin'e özgü sosyalizm modelini ve ülkenin hızlı büyümesini yarattı.
Profili gör
Deodoro da Fonseca
1827–18921889'da cumhuriyetin ilanına öncülük eden bir ordu mareşali olan Deodoro da Fonseca, ülkenin ilk cumhurbaşkanı oldu; 1891'de Kongre'yi dağıtana kadar merkezi ve otoriter bir şekilde ülkeyi yönetti ve kurumsal krizin ortasında kısa bir süre sonra istifa etti.
Profili gör
Dimitri Medvedev
1965–Kendini teknolojik modernleştirici olarak sunan Rusya Devlet Başkanı (2008–2012) ve Putin'in başbakanı Medvedev şahine dönüştü: Güvenlik Konseyi başkan yardımcısı, nükleer silahlarla tehdit ediyor ve Ukrayna'daki savaşı savunuyor.
Profili gör
Dominik Tarczyński
1979–Polonyalı Hukuk ve Adalet Partisi Milletvekili Tarczyński, 2022'den bu yana Rusya'nın Ukrayna'daki savaş suçlarını belgeleyerek AB içinde ulusal egemenliği, yasadışı göçe karşı sıkı kontrolleri, geleneksel Hıristiyan değerlerini ve Rusya'ya karşı katı muhalefeti savunuyor.
Profili gör
Donald Trump
1946–Bir girişimci ve ABD başkanı olan Trump, tarife korumacılığı, kısıtlayıcı göç politikası ve hakkı yeniden tanımlayan düzen karşıtı söylemiyle MAGA hareketinin milliyetçi popülizmine liderlik ediyor.
Profili gör
Donald Tusk
1957–Sivil Platform Lideri ve eski Avrupa Konseyi Başkanı, 2023'te göreve dönüyor: AB entegrasyonunun, demokratik hukukun üstünlüğünün ve Rus saldırganlığına karşı güçlü NATO kolektif savunmasının savunucusu.
Profili gör
Dwight D. Eisenhower
1890–1969İkinci Dünya Savaşı'nda Müttefik kuvvetlerin başkomutanı ve daha sonra Amerika Birleşik Devletleri Başkanı (1953-1961) olan Eisenhower, eyaletler arası otoyol sistemini genişletti, diplomatik ve istihbarat araçlarıyla komünizmin kontrol altına alınmasını sağladı ve veda konuşmasında 'askeri-endüstriyel kompleksin' gücüne karşı uyarıda bulundu.
Profili gör
Eduardo Leite
1985–Rio Grande do Sul Valisi Leite, devletin su ve enerji hizmetlerini özelleştirdi ve emeklilik sisteminde reform yaptı; Eşcinsel olduğunu açıklayan ilk Brezilyalı vali oldu ve 2026'da parti değiştirerek partiyi yönetti.
Profili gör
Eduardo Paes
1969–presentBrezilyalı politikacı ve Rio de Janeiro'nun çok dönemli eski belediye başkanı. Pragmatik merkezci yönetişim ile karakterize edilen mali yönetim, büyük ölçekli kentsel altyapı yatırımlarına, kamu-özel ortaklıklarına ve geniş kurumsal koalisyon inşasına odaklandı.
Profili gör
Einar Gerhardsen
1897–1987Norveç İşçi Partisi başbakanı Gerhardsen ekonomik planlama, kamu hizmetleri ve toplu pazarlık yoluyla ülkeyi yeniden inşa etti. Parlamenter demokrasiyi pekiştirdi ve Norveç topraklarında nükleer silahları reddederken NATO'ya katıldı.
Profili gör
Ekber
1542–16051556'dan 1605'e kadar Babür imparatoru olan Ekber, imparatorluğu kuzey Hindistan'ın çoğuna genişletti, mansabdari sistemi aracılığıyla yönetimi merkezileştirdi, cizyeyi kaldırdı, dini hoşgörüyü (sulh-i-kul) benimsedi ve senkretik inanç Din-i İlahi'yi yarattı.
Profili gör
Eleftherios Venizelos
1864–1936Balkan Savaşları sırasında toprakların ikiye katlanmasına öncülük eden, Megali İdea'yı takip eden ve Birinci Dünya Savaşı'nda Yunanistan'ı İtilaf Devletleriyle ittifak kuran tanınmış Yunan liberal devlet adamı.
Profili gör
Emilio Garrastazu Médici
1905–1985Brezilyalı bir general ve diktatör olan Médici, askeri diktatörlüğün en baskıcı döneminde ülkeyi yönetti; ağır sansür ve siyasi baskıyı, hızlandırılmış büyüme ve devasa bayındırlık işlerinden oluşan sözde ekonomik mucizeyle birleştirdi.
Profili gör
Emmanuel Macron
1977–Fransız bir devlet adamı olan Macron, Fransa'nın başkanlığına merkezci, liberal bir reformcu, piyasaları, Avrupa bütünleşmesini ve ekonomik reformları savunan, sol ve sağ arasındaki geleneksel ayrımın üstesinden gelmeye çalışan biri olarak ulaştı.
Profili gör
Enéas Carneiro
1938–2007Brezilyalı bir doktor ve politikacı olan Enéas, ekonomik milliyetçiliği, teknolojik egemenliği, nükleer enerjiyi, güçlü silahlı kuvvetleri ve devlet planlamasını savundu ve ulusal kalkınmacılığın popüler bir sembolü haline geldi.
Profili gör
Engelbert Dollfuss
1892–1934Avusturya şansölyesi Dollfuss, Katolik tabanlı otoriter korporatist bir devlet olan Austrofaşizm'i kurdu; parlamentoyu feshetti ve Nazi ajanları tarafından suikasta uğrayıncaya kadar sosyalistleri ve Nazileri bastırdı.
Profili gör
Enrico Berlinguer
1922–1984İtalyan Komünist Partisi'nin lideri olarak Berlinguer, sosyalizme giden demokratik, çoğulcu bir yolu savundu, Sovyet modelinden uzaklaştı ve Hıristiyan Demokratlarla Tarihsel Uzlaşmayı önerdi.
Profili gör
Eric Zemmour
1958–presentGazeteci ve Reconquête'nin kurucusu, 2027 başkan adayı. Kimlik milliyetçiliğini, geri dönüşü, dini sembollerin yasaklanmasını, Avrupa anlaşmalarına ilişkin ulusal hukuku ve daha düşük işletme vergilerini savunur.
Profili gör
Ernesto Geisel
1907–1996Askeri rejim sırasında bir general ve başkan olan Geisel, kontrollü liberalleşmeyi muhaliflere yönelik seçici baskı ve ekonomiye güçlü devlet müdahalesiyle birleştiren "yavaş, kademeli ve güvenli" bir siyasi açılım politikası izledi.
Profili gör
Etiket Erlander
1901–19851946'dan 1969'a kadar İsveç başbakanı olan Erlander, karma bir ekonomi içinde kamu emeklilik, sağlık ve eğitim hizmetlerini genişletti. Toplu pazarlığı, endüstriyel modernizasyonu ve uluslararası tarafsızlığı güçlü askeri savunmayla birleştirdi.
Profili gör
Evo Morales
1959–Bolivya'nın ilk yerli cumhurbaşkanı Evo Morales, solcu bir proje kapsamında kaynakları millileştirerek ve yerli halkların haklarını genişleterek yerliliğe ve çok uluslu devlete öncülük etti.
Profili gör
Felipe VI
1968–2014'ten beri İspanya Kralı, askeri eğitim almış bir anayasal hükümdar. 3 Ekim 2017'deki konuşmasında Katalonya'da anayasal birliği savunmak amacıyla yapılan ayrılıkçı referandumu kınadı; babasının mirasından vazgeçti ve şeffaflığı ve Avrupalılığı teşvik etti.
Profili gör
Ferdinand Marcos
1917–19891965'ten 1986'ya kadar Filipinler'in başkanlığını yapmış, 1972'de sıkıyönetim ilan etmiş ve ülkeyi diktatör olarak yönetmişti. ABD'nin müttefiki bir anti-komünist olarak iktidarı merkezileştirdi, muhalefete zulmetti ve ahbap kapitalizmi aracılığıyla kendisini zenginleştirdi.
Profili gör
Fernando Collor
1949–Şişirilmiş kamu maaşlarına karşı bir "maharaja avcısı" olarak seçilen başkan (1990-92), Collor istikrar planında tasarruf hesaplarını dondurdu, ekonomiyi açtı ve özelleştirmelere başladı; görevden alınma tehlikesiyle karşı karşıyayken istifa etti ve senatör olarak 2023'te yolsuzluktan suçlu bulundu.
Profili gör
Fernando Haddad
1963–Bir ekonomist ve São Paulo'nun eski belediye başkanı olan Haddad, eğitim ve maliye bakanı olarak görev yaptı ve yeni bir mali çerçeve ve çığır açan bir vergi reformunu kabul etti; eyalet valiliğine aday olmak için 2026'da kabineden ayrıldı.
Profili gör
Fernando Henrique Cardoso
1931–Brezilyalı sosyolog ve devlet adamı Fernando Henrique, Reel Plan ile ekonomiyi istikrara kavuşturdu ve başkan olarak liberal reformları, özelleştirmeleri ve devletin sosyal demokrasi çerçevesinde modernizasyonunu gerçekleştirdi.
Profili gör
Fidel Castro
1926–2016Kübalı bir devrimci olan Fidel Castro, 1959 devrimine öncülük etti ve devlet tarafından yönetilen bir ekonomiye ve güçlü baskıya sahip, antiemperyalist ve milliyetçi, tek partili bir sosyalist devlet inşa etti.
Profili gör
Flavio Bolsonaro
1981–Rio de Janeiro'lu bir senatör ve Jair Bolsonaro'nun en büyük oğlu olan kendisi, Liberal Parti'nin 2026 başkanlık adayı; Senato'da kamu güvenliğini ana sloganı haline getirdi ve seçici özelleştirmeleri ve harcama kesintilerini destekliyor.
Profili gör
Floriano Peixoto
1839–1895Brezilya'nın Mareşal ve ikinci başkanı (1891-1894) 'Demir Mareşal', Jakoben milliyetçiliği, kuşatma durumları ve merkezileşme ile Armada İsyanı'na ve Federalist Devrim'e karşı Cumhuriyeti güç yoluyla pekiştirdi.
Profili gör
Francisco Franco
1892–1975İspanyol bir general ve diktatör olan Franco, İç Savaşı kazandı ve onlarca yıl boyunca milliyetçi, Katolik, otoriter bir rejimi yönetti, muhaliflerini bastırdı ve korporatist düzeni ölümüne kadar korudu.
Profili gör
François Mitterrand
1916–1996Solu birleştiren, ölüm cezasını kaldıran, tarihi kamulaştırmaları uygulayan ve Maastricht Antlaşması'nın yanı sıra ademi merkeziyetçiliği geliştiren Beşinci Fransız Cumhuriyeti'nin ilk sosyalist başkanı.
Profili gör
Franklin D.Roosevelt
1882–1945Büyük Buhran ve İkinci Dünya Savaşı sırasında ABD başkanı olan Roosevelt, liberal demokrasiyi kurtarmak ve kapitalizmi reforme etmek için düzenlemeleri, sosyal hakları ve federal müdahaleyi genişleten Yeni Düzen'i yarattı.
Profili gör
Franz Ferdinand
1863–1914Avusturya-Macaristan tahtının varisi Franz Ferdinand, imparatorluğun Slav uyruklarını uzlaştırmak ve iç gerilimleri hafifletmek için denemeci bir federalizmi tercih etti; 1914'te Saraybosna'da düzenlenen suikast Birinci Dünya Savaşı'nı tetikledi.
Profili gör
Friedrich Merz
1955–2025'ten beri Almanya'nın Hıristiyan Demokrat şansölyesi ve BlackRock Almanya'nın eski başkanı. Göç ve sınır politikasını sıkılaştırdı, ülkeyi yeniden silahlandırmak için borç frenini gevşetti ve AfD'ye karşı güvenlik duvarını korudu; bir Katolik, sosyal açıdan muhafazakar.
Profili gör
Gabriel Boric
1986–Eski öğrenci lideri ve 2022'den 2026'ya kadar Şili'nin başkanı olan kendisi, yeni Latin Amerika solunu temsil ediyor: ekolojik odak, genişletilmiş sosyal haklar, insan haklarının koşulsuz savunulması ve otoriter rejimlerin eleştirisi.
Profili gör
Gabriele D'Annunzio
1863–1938İtalyan şair ve milliyetçi, 1919'da Fiume'nin işgaline öncülük etti ve Carnaro Naipliğini yönetti. Alceste De Ambris ile birlikte hazırlanan Carnaro Şartı korporatizmi, sosyal hakları ve halk egemenliğini birleştiriyordu.
Profili gör
Gaius Gracchus
154–121 a.C.Pleblerin Roma tribünü ve Tiberius'un kardeşi, sübvansiyonlu tahıl satışlarını, kolonileri, bayındırlık işlerini ve mahkeme reformunu kabul etti ve Latinlere vatandaşlık önerdi. Senato'nun peşine düştü ve MÖ 121'de öldü.
Profili gör
Gary Johnson
1953–New Mexico'nun eski Cumhuriyetçi valisi (1995–2003) ve 2012 ve 2016'da Özgürlükçü başkan adayı. Harcamaların ve vergilerin azaltılmasını, esrarın yasallaştırılmasını, dengeli bir bütçeyi, serbest ticareti, daha açık göçü ve daha az askeri müdahaleyi savunuyor.
Profili gör
Gavin Newsom
1967–2019'dan bu yana Kaliforniya'nın Demokrat valisi ve 2028'de başkanlık adayı olan kendisi, göç, iklim ve yeniden sınırlandırma konularında Trump'a karşı eyalet direnişine liderlik ediyor. San Francisco'da eşcinsel evlilik öncüsü olarak yapay zekayı düzenliyor ancak evsiz kamplarına karşı sıkı önlemler alıyor.
Profili gör
George W. Bush
1946–Amerikalı bir devlet adamı olan George W. Bush, Teröre Karşı Savaş ve Afganistan ve Irak işgallerinin damgasını vurduğu dini muhafazakarlığı, vergi kesintilerini ve yeni muhafazakar dış politikayı birleştirdi.
Profili gör
George Washington
1732–1799Amerika Birleşik Devletleri'nin kurucusu ve ilk başkanı Washington, askeri liderliği, anayasal cumhuriyetçiliği, federalizmi ve diplomatik basireti birleştirerek, yabancı ittifaklara kalıcı olarak bulaşmadan güçlü bir cumhuriyeti savundu.
Profili gör
Georges Danton
1759–1794Fransız Devrimi'nin hatip ve lideri olan Danton, monarşinin devrilmesine yardımcı oldu, 1792'de Cumhuriyet'in savunmasını organize etti ve ilk Kamu Güvenliği Komitesi'ne liderlik etti. Terörün sona erdirilmesi çağrısında bulundu ve 1794'te Robespierre tarafından giyotinle idam edildi.
Profili gör
Geraldo Alckmin
1952–İmtiyazlar, PPP'ler ve hapishane çetesi liderlerinin tecrit edilmesiyle merkez sağ PSDB adına dört kez São Paulo valisi olan Alckmin, PSB'ye taşındı ve Lula'nın başkan yardımcısı ve sanayi bakanı olarak yeniden sanayileşmeyi ve Mercosur-AB anlaşmasını destekliyor ve kürtaja karşı çıkıyor.
Profili gör
Getúlio Vargas
1882–1954Brezilyalı bir devlet adamı olan Vargas, kalkınmacı milliyetçilik, devlet güdümlü sanayileşme ve çalışma mevzuatı ile modern Brezilya'yı şekillendirdi, Brezilya emekçiliğini kurdu ve onlarca yıllık ulusal siyasete damgasını vurdu.
Profili gör
Giovanni Giolitti
1842–1928Pragmatik dönüşüm yoluyla ülkeyi yöneten, genel erkek oy hakkını genişleten ve ılımlı sosyalistleri entegre eden sosyal reformları başlatan liberal İtalya'nın beş kez başbakanı.
Profili gör
Giuseppe Garibaldi
1807–1882Kırmızı Gömlekliler'le birlikte ve Güney Amerika'da savaşan İtalyan general ve birleşme kahramanı. Cumhuriyetçi, milliyetçi, din karşıtı ve gönüllü bir kişi olarak daha sonra İtalyan birliği uğruna Savoy monarşisini kabul etti.
Profili gör
Gregor Strasser
1892–1934Nazizmin anti-kapitalist kanadının lideri olan Strasser, 1934'te Uzun Bıçaklar Gecesi'nde Hitler tarafından ortadan kaldırılmadan önce, millileştirmeler ve sosyal reformlarla kitlesel milliyetçi sosyalizmi savundu.
Profili gör
Grigory Zinovyev
1883–1936Bolşevik bir lider olan Zinoviev, 1919'dan 1926'ya kadar Komünist Enternasyonal'e başkanlık etti ve partiyi Leningrad'da yönetti. Lenin'in ölümünden sonra Troçki'ye karşı Stalin'in müttefiki olan bu kişi, daha sonra göstermelik bir duruşmada mahkum edildi ve Büyük Tasfiye sırasında idam edildi.
Profili gör
Gustavo Petro
1960–Ekonomist ve Kolombiya'nın ilk sol başkanı (2022-2026). Fosil yakıtlardan ekolojik geçişe, gerillalarla Topyekûn Barış politikasına ve sağlık ve emeklilik alanlarında bölüştürücü reformlara öncelik verdi.
Profili gör
Gustavus Adolphus
1594–16321611'den 1632'ye kadar İsveç Kralı olan Gustavus Adolphus, doğrusal piyade ve hafif toplarla orduyu yeniden düzenledi, İsveç'i bir Baltık gücü haline getirdi ve Lützen'de ölmek üzere Lutherci bir şampiyon olarak Otuz Yıl Savaşına girdi.
Profili gör
Hafız Esad
1930–20001971'den 2000'e kadar Suriye cumhurbaşkanı olan Hafız Esad, Arap sosyalizmini, milliyetçiliğini, tek parti yönetimini, himayesini ve pragmatik bölgesel diplomasiyi birleştirerek askerileştirilmiş otoriter Baasçı bir devleti pekiştirdi.
Profili gör
Hans-Adam II
1945–1989'dan bu yana Lihtenştayn'ın Egemen Prensi ve Üçüncü Binyılda Devlet kitabının yazarı, belediye düzeyine kadar yerel kendi kaderini tayin hakkını, anayasal monarşiyi ve serbest piyasayı savunuyor.
Profili gör
Harry S. Truman
1884–1972Amerika Birleşik Devletleri Başkanı (1945-1953) Truman, Hiroşima ve Nagazaki'ye atom bombası atılması emrini verdi, Marshall Planı'nı ve Soğuk Savaş'ın başlangıcında çevreleme doktrinini başlattı, silahlı kuvvetleri ırksal olarak bütünleştirdi ve Amerika Birleşik Devletleri'ni Kore Savaşı'na soktu.
Profili gör
Hayato Ikeda
1899–19651960-1964 yılları arasında Japonya başbakanı olan, ABD anlaşmasına ilişkin tartışmayı Gelir İkiye Katlama Planı ile değiştiren ve Japonya'yı ekonomik mucizesinin ve Tokyo Olimpiyatlarının zirvesine taşıyan eski bir Maliye Bakanlığı bürokratı.
Profili gör
Helmut Kohl
1930–2017CDU'nun Hıristiyan Demokratı ve 16 yıl (1982-98) şansölyesi olan Kohl, Almanya'nın yeniden birleşmesine öncülük etti, Maastricht Anlaşması ve euro aracılığıyla Avrupa bütünleşmesini derinleştirdi, ılımlı liberalleştirici reformlar yaptı ve gizli bağış skandalı sonrasında düştü.
Profili gör
Hendrik Verwoerd
1901–1966Apartheid'in mimarı olarak bilinen Verwoerd, Güney Afrika'daki kurumsal ırk ayrımcılığını sistematize ederek, ırksal milliyetçiliği ülkenin Siyah çoğunluğuna dayatılan yasal ve bölgesel ayrıma dayandırdı.
Profili gör
Henry Kissinger
1923–2023Amerikalı bir diplomat olan Kissinger, Soğuk Savaş'ta ABD dış politikasını yumuşama, Çin'e açılma ve ulusal çıkarlar adına tartışmalı müdahalelerle şekillendiren bir realpolitik ustasıydı.
Profili gör
Henry VIII
1491–15471509'dan 1547'ye kadar İngiltere Kralı olan VIII. Henry, Üstünlük Yasası (1534) aracılığıyla Roma'dan ayrıldı, İngiltere Kilisesi'nin başına geçti, manastırları feshetti, gücü Thomas Cromwell yönetimi altında Kraliyet'te merkezileştirdi ve Thomas More gibi muhalifleri idam etti.
Profili gör
Hirohito
1901–19891926'dan 1989'a kadar Japonya İmparatoru olan Hirohito, militarist genişleme ve İkinci Dünya Savaşı sırasında imparatorluk sistemi içindeki ilahi otoritenin bir figürü olarak hüküm sürdü ve yenilginin ardından ilahi statüsünden feragat etti ve ülkenin demokratik yeniden inşasına sembolik bir anayasal hükümdar olarak başkanlık etti.
Profili gör
Ho Chi Minh
1890–1969Devrimci ve komünist Vietnam'ın kurucusu Ho Chi Minh, sömürgecilik karşıtı milliyetçilik ile Marksizm-Leninizm'i ülkenin tek parti yönetimi altında yeniden birleşmesi yönünde birleştirerek Fransa'ya ve daha sonra ABD'ye karşı bağımsızlık mücadelesine öncülük etti.
Profili gör
Hu Jintao
1942–2002'den 2012'ye kadar Çin Komünist Partisi genel sekreteri olan Hu, Uyumlu Toplum ve Bilimsel Gelişimi formüle etti, daha yüksek sosyal harcamalarla büyümeyi sürdürdü ve Tibet ve Sincan'da dijital sansürü ve baskıyı sıkılaştırdı.
Profili gör
Hugo Chavez
1954–2013Venezüellalı bir devlet adamı olan Chavez, sektörleri ulusallaştırarak, sosyal programları petrolle finanse ederek ve gücü güçlü popüler ve milliyetçi çekiciliği olan Bolivarcı bir projede toplayarak 21. yüzyıl sosyalizmine öncülük etti.
Profili gör
Humberto Castelo Branco
1897–1967Brezilyalı bir subay ve devlet adamı olan Castelo Branco, 1964'te başlayan askeri diktatörlüğün ilk başkanıydı ve liberal yönelim ve ABD ile uyumun ilk baskısını ve ekonomik reformlarını yürütüyordu.
Profili gör
Itamar Franco
1930–2011Minas Gerais'li bir politikacı olan Itamar, Collor'un görevden alınmasının (1992-94) ardından başkanlığı devraldı, Gerçek Plan'ı başlattı, ekonomide güçlü bir devleti savundu ve eyalet valisi olarak eyaletinin federal hükümete olan borcuna ilişkin bir moratoryum ilan etti.
Profili gör
İbrahim Lincoln
1809–1865İç Savaş sırasında ABD başkanı olan Lincoln, sivil milliyetçiliği, demokratik cumhuriyetçiliği ve ilerici ahlaki reformu birleştirerek Birliği korudu, federal hükümeti güçlendirdi ve köleliğin kaldırılmasına öncülük etti.
Profili gör
İbrahim Traoré
1988–presentBurkina Faso'nun Geçici Başkanı ve 2022'de iktidara gelen askeri yüzbaşı, Thomas Sankara'dan esinlenen pan-Afrikanist söylemi savunuyor, Fransız askeri anlaşmalarını feshediyor ve Sahel Devletleri İttifakı'nın kurucu ortağı.
Profili gör
İki Sicilya'dan Ferdinand I
1751–1825Devrimci ve Napolyon ayaklanmaları boyunca hüküm süren, popüler Katolik bağlılığı ve kralcı karşı-devrimci direnişle desteklenen Bourbon hükümdarı.
Profili gör
İmparator Jimmu
711–585 BCKojiki ve Nihon Shoki'ye göre Japonya'nın ilk efsanevi imparatoru, güneş tanrıçası Amaterasu'nun soyundan gelen Jimmu'nun, Yamato'yu silah zoruyla fethettiği ve Devlet Şinto'sunun ve Japon milliyetçiliğinin merkezi bir efsanesi olan imparatorluk hattını kurduğu söylenir.
Profili gör
İmparator Meiji
1852–19121868 restorasyonu sırasında Japonya'nın şogunluğu ve samurayı ortadan kaldırdığı, devleti merkezileştirdiği, "zengin ülke, güçlü ordu" sloganı altında sanayileştiği, 1889 anayasasını ve Şinto Devleti'ni benimsediği ve Çin ile Rusya'yı mağlup ettiği imparator.
Profili gör
İngiltere Kralı I. Charles
1600–1649Stuart kralı, kraliyet ayrıcalıklarını ve hükümdarların ilahi haklarını savundu. İskoçya'da Anglikan uygulamalarını empoze etme girişiminin yanı sıra vergiler ve otorite konusunda Parlamento ile yaşadığı anlaşmazlıklar, Üç Krallık Savaşları'na ve 1649'da idam edilmesine katkıda bulundu.
Profili gör
İspanya Kralı II. Philip
1527–1598Philip II, Karşı Reform'u savunarak, Engizisyonu finanse ederek, İngiltere'ye karşı gelerek ve İspanyol monarşisini El Escorial'de merkezileştirerek çağının en büyük imparatorluğunu yönetiyordu.
Profili gör
Jacques Chirac
1932–2019Cumhuriyetçi Gaullizm'in ve iki dönem Fransa cumhurbaşkanının önde gelen figürü, 2003 Irak Savaşı'nı reddederken Fransız sosyal modelinin savunulması ve pragmatik özelleştirmeyi iddialı diplomatik bağımsızlıkla harmanlıyor.
Profili gör
Jair Bolsonaro
1955–Brezilyalı bir politikacı olan Bolsonaro, güvenlik, geleneksel değerler ve ekonomik liberalizm gündemlerine sahip milliyetçi, muhafazakar sağa liderlik ederek başkanlığa ulaştı; Darbe girişimi nedeniyle hüküm giymiş ve görevden uzaklaştırılmış olmasına rağmen nüfuzunu sürdürüyor.
Profili gör
James Madison
1751–1836Amerika Birleşik Devletleri'nin kurucusu ve Anayasa'nın baş mimarı olan Madison, federalizmi, güçler ayrılığını ve bireysel hakları savundu ve güçlü cumhuriyetçi hükümeti tiranlığa karşı denetimlerle dengelemeye çalıştı.
Profili gör
James Monroe
1758–1831Amerika Birleşik Devletleri'nin beşinci başkanı Monroe, İyi Duygular Çağı'na başkanlık etti, Avrupalıların Amerika'yı yeniden sömürgeleştirmesine karşı Monroe Doktrini'ni ilan etti, Florida'yı satın aldı ve köleliği destekleyen Missouri Uzlaşmasını imzaladı.
Profili gör
János Kádár
1912–19891956'daki Sovyet baskısından sonra Macaristan'ın lideri olan Kádár, pragmatik komünizmi, tek parti yönetimini, Moskova ile uyumu ve tüketime yönelik sınırlı ekonomik açılımı pekiştirdi.
Profili gör
Jawaharlal Nehru
1889–1964Bağımsız Hindistan'ın ilk hükümet başkanı Nehru, laik demokratik bir cumhuriyet kurdu, Fabian'dan ilham alan sosyalist planlamayı ve devlet sanayileşmesini benimsedi, Bağlantısızlar Hareketi'ne liderlik etti ve Keşmir ve Çin ile ilgili çatışmalarla karşı karşıya kaldı.
Profili gör
JD Vance
1984–Ohio'lu eski bir ABD senatörü ve 2019'da Katolikliğe geçen 'Hillbilly Elegy' kitabının yazarı olan Vance, korumacı tarifeleri, toplu sınır dışı etmeyi, Ukrayna'ya askeri yardımın kesilmesini ve aile yanlısı doğumcu politikaları savunuyor.
Profili gör
Jean-Luc Mélenchon
1951–presentLa France Insoumise'ın (LFI) lideri ve 2027 başkan adayı, kurucu meclis, ekolojik planlama, ekonomik müdahalecilik, katı laiklik ve NATO'dan kademeli çıkış yoluyla 6. Cumhuriyet'i savunuyor.
Profili gör
Jean-Marie Le Pen
1928–2025Ulusal Cephe'nin (FN) kurucusu ve tarihi lideri, 'ulusal tercih', sıkı göç kontrolleri, kültürel şovenizm ve küresel karşıtlığı merkeze alan modern Fransız sağ popülizminin öncüsü.
Profili gör
Jean-Paul Marat
1743–1793Fransız Devrimi'nin doktoru ve gazetecisi olan Marat, L'Ami du peuple'ın editörlüğünü yaptı ve halk egemenliğini, karşı devrime karşı istisnai önlemleri ve yöneticilere karşı dikkatli olmayı savundu. The Chains of Slavery'de (1774) monarşik despotizmi kınadı.
Profili gör
Jefferson Davis
1808–1889ABD senatörü ve savaş bakanı Davis, İç Savaş sırasında Konfederasyon Devletlerine başkanlık etti ve Güney'in sosyal ve ekonomik düzeninin temeli olarak ayrılığı, eyalet haklarını ve köleliği savundu.
Profili gör
Jiang Zemin
1926–20221989'dan 2002'ye kadar Çin Komünist Partisi genel sekreteri olan Jiang, Tiananmen'den sonra parti tekelini korudu, Falun Gong'u bastırdı ve Üç Temsilciyi, Dünya Ticaret Örgütü'ne katılımını ve devlete ait işletmelerin reformunu destekledi.
Profili gör
Jimmy Carter
1924–2024Demokrat bir başkan ve dindar bir Baptist (1977-81) olan Carter, insan haklarını dış politikanın özü haline getirdi, havayolları ve ulaşımdaki düzenlemeleri kaldırdı, Camp David'e aracılık etti, Panama Kanalı'nı geri verdi ve İran'daki rehine krizi ve stagflasyonun ardından düştü.
Profili gör
João Amoêdo
1962–Banker, Novo Partisinin kurucusu ve Brezilya'da 2018 başkan adayı. Ekonomik açıdan liberal ve sosyal açıdan muhafazakar, Petrobras'ın ve kamu bankalarının özelleştirilmesini, daha yalın bir devlet ve emeklilik reformunu savunuyor ve uyuşturucuya ve kürtaja karşı çıkarken silah sahibi olmayı destekliyor.
Profili gör
João Campos
1993–presentBrezilyalı mühendis ve PSB'li politikacı, Recife'nin eski belediye başkanı, rekor farklarla yeniden seçildi. Modern dijital iletişim ve kentsel canlandırma, eğim stabilizasyonu ve kamu fidanlıklarının genişletilmesine odaklanan kamu yönetimi ile tanınır.
Profili gör
João Doria
1957–Bir iş adamı ve yayıncı olan Doria, São Paulo'nun belediye başkanı ve valisiydi, federal hükümete ve özelleştirilmiş devlet şirketlerine karşı covid aşısı kampanyasına öncülük etti; artık partisiz, merkezci bir yolu destekliyor.
Profili gör
João Figueiredo
1918–1999Bir general ve askeri diktatörlüğün son başkanı (1979-85) Figueiredo, Af Yasasını imzaladı ve kontrollü bir açılıma öncülük etti, ancak baskıyı sürdürdü, doğrudan seçim kampanyasını reddetti ve dış borç kriziyle karşı karşıya kaldı.
Profili gör
João Goulart
1919–1976Brezilyalı bir devlet adamı olan João Goulart, Brezilya'da diktatörlüğü başlatan 1964 askeri darbesiyle görevden alınan, reformist solcu bir başkandı, tabandan gelen reformların ve işçi haklarının savunucusuydu.
Profili gör
Joe Biden
1942–Amerikalı bir devlet adamı olan Biden, ılımlı bir refah devletini, uluslararası ittifakları, kurumsal savunmayı ve kademeli ilerici ilerlemeleri birleştiren liberal Demokrat merkezi temsil ediyor.
Profili gör
Johannes Kaiser
1976–Şilili politikacı, aktivist ve YouTuber, 2022'den 2026'ya kadar milletvekili ve Ulusal Özgürlükçü Parti'nin kurucusu. Paleoliberter ve gerici biri olarak minimal bir devleti, serbest piyasayı, sıkı göç kontrolünü, geleneksel değerleri ve Pinochet'nin mirasını savunuyor.
Profili gör
John Adams
1735–1826Amerika Birleşik Devletleri'nin kurucusu ve ikinci başkanı olan Adams, Federalistlere liderlik etti, güçlü bir yürütme organı ve elit bir Senato ile karma bir hükümeti savundu, Fransa ile savaştan kaçındı ve Uzaylılar ve İsyan Yasalarını imzaladı.
Profili gör
John F.Kennedy
1917–1963Amerikalı bir devlet adamı olan Kennedy, Yeni Sınır gündemini simgeleyen reformist liberalizmi, Soğuk Savaş anti-komünizmini, sivil hakları ve teknolojik modernizasyonu birleştirdi.
Profili gör
Jonas Gahr Mağazası
1960–2021'den bu yana Norveç'in işçi lideri ve başbakanı, 2025'te yeniden seçildi. NATO yanlısı bir sosyal demokrat, servet vergisini ve devlete ait Equinor'u elinde tutuyor, kısıtlayıcı bir sığınma politikasının yanı sıra petrol aramalarını savunuyor ve Filistin'i tanıyor.
Profili gör
José Antonio Kast
1966–Şili Cumhuriyetçi Parti'nin kurucusu ve Mart 2026'dan bu yana cumhurbaşkanı olan, Pinochet'nin mirasını açıkça öven muhafazakar bir Katolik. Düzensiz göçmenleri sınır dışı etme, cezaları sertleştirme, harcamaları kısma ve kurumlar vergilerini düşürme sözü veriyor ve kürtaja karşı çıkıyor.
Profili gör
José Antonio Primo de Rivera
1903–1936İspanyol Falange'ın kurucusu Primo de Rivera, liberalizme ve Marksizme karşı korporatist, milliyetçi, Katolik bir devleti savunarak ulusal sendikalizmi yarattı ve Frankocu sağın şehidi oldu.
Profili gör
José Gervasio Artigas
1764–1850Doğu Devrimi'nin Lideri ve Özgür Halkların Koruyucusu (1815-1820). XIII. Yıl Talimatları ve 1815 Toprak Yönetmeliği'nde Buenos Aires merkeziyetçiliğine, sivil ve dini özgürlüğe ve popüler tarım reformuna karşı cumhuriyetçi konfederalizmi savundu.
Profili gör
José Mujica
1935–2025Eski bir gerilla ve Uruguaylı devlet adamı olan Mujica, ılımlı yeniden dağıtımı, sivil hakları ve tüketim eleştirisini savunan, gelenekler konusunda katı ve özgürlükçü, demokratik bir solun somutlaşmışıydı.
Profili gör
Joseph Goebbels
1897–1945Üçüncü Reich'ın Propaganda Bakanı Goebbels, radyo, film ve kitlesel mitingler yoluyla Nazi propaganda makinesini kurdu, radikal antisemitizmi yaydı ve topyekün savaş ilan ederek 1945'te kendisini ve ailesini öldürdü.
Profili gör
Joseph Stalin
1878–1953Sovyetler Birliği'nin başında Stalin, tasfiyeler, terör ve kitlesel baskıyla damgalanan tek parti rejimini pekiştirerek zorla sanayileşmeyi, tarımsal kolektifleştirmeyi ve merkezi planlamayı dayattı.
Profili gör
Josip Broz Tito
1892–1980Sosyalist Yugoslavya'nın lideri Tito, farklı halkları tek bir parti altında birleştirdi, işçilerin özyönetimini benimsedi ve Moskova'dan ayrılarak Soğuk Savaş sırasında Bağlantısızlar Hareketi'ne liderlik etti.
Profili gör
Józef Piłsudski
1867–1935Eski bir sosyalist ve Sovyetlere karşı 1920 savaşının kahramanı olan Piłsudski, restore edilen Polonya'nın devlet başkanıydı. 1926 darbesiyle iktidarı ele geçirdi ve milliyetçi, anti-komünist bir rejim ve bölgesel federasyon konseptiyle otoriter bir şekilde ülkeyi yönetti.
Profili gör
Juan Domingo Perón
1895–1974Arjantinli bir başkan ve Peronizmin kurucusu olan Perón, popüler milliyetçiliği, işçi haklarını, korporatizmi, korumalı sanayileşmeyi, karizmatik liderliği ve liberalizm ile komünizm arasındaki üçüncü konumu birleştirdi.
Profili gör
Juan Manuel Santos
1951–Kolombiya Başkanı (2010–2018) ve Nobel Barış ödülü sahibi. FARC'a karşı saldırı sırasında Savunma Bakanı, daha sonra FARC'la 2016 barış anlaşmasını müzakere etti, mağdurlar için toprak iadesi yasasını kabul etti ve OECD katılımını imzalayarak ekonomiyi açtı.
Profili gör
Julio Argentino Roca
1843–1914General ve Arjantin'in iki kez başkanı olan Roca, Yerli halklara karşı Çöl Kampanyası'na liderlik etti, Buenos Aires'i federalleştirdi ve 80 Kuşağı'na başkanlık etti: merkezi bir devlet, laik eğitim, Avrupa göçü ve tarımsal ihracat ekonomisi.
Profili gör
Julio Prestes
1882–1946São Paulo Cumhuriyetçi Parti'sinden bir siyasetçi ve São Paulo valisi (1927–30) Júlio Prestes, kahve ve süt oligarşik paktı uyarınca 1930 başkanlık seçimini kazandı, ancak 1930 Devrimi nedeniyle göreve gelmesi yasaklandı.
Profili gör
Julius Nyerere
1922–1999Tanzanya'nın bağımsızlığının babası olan Nyerere, ortak köylere, kendine güvenmeye ve etnik kökenin ötesinde ulusal birliğe dayanan bir Afrika sosyalizmi olan Ujamaa'yı yarattı.
Profili gör
Julius Sezar
100 a.C.–44 a.C.Romalı bir general ve devlet adamı olan Sezar, askeri prestiji, popüler reformları ve kişisel otoritenin yoğunlaşmasını birleştirerek aristokrat cumhuriyeti zayıflattı ve Roma'da imparatorluk gücünün yolunu açtı.
Profili gör
Juscelino Kubitschek
1902–1976Brezilya Devlet Başkanı (1956–1961) Kubitschek, hızlı sanayileşmeyi, dış borçlanmayı ve kalkınmacı iyimserliği teşvik eden "Beşte elli yıl" sloganı altında Hedef Planını ve Brasília'nın inşasını başlattı.
Profili gör
Justin Trudeau
1971–Liberal Parti adına Kanada Başbakanı (2015–2025) Trudeau, çok kültürlülüğü, göçmenleri ve mültecileri hoş karşılamayı, ilerici cinsiyet ve çevre politikalarını ve güçlü devlet sosyal müdahalesiyle desteklenen merkezci bir yönetim tarzını teşvik etti.
Profili gör
Jüstinyen I
482–565Bizans İmparatorluğu'nun en parlak dönemindeki imparatoru I. Justinianus, Corpus Juris Civilis'te Roma yasalarını derledi, İtalya'yı, Kuzey Afrika'yı ve güney İspanya'yı yeniden fethetti, Ayasofya'nın inşasını emretti ve Kadıköy ortodoksluğunu empoze etti.
Profili gör
Kabus bin Said
1940–2020Umman Sultanı Kabus, 1970'den 2020'ye kadar babasını tahttan indirdi, ülkeyi petrol geliriyle modernleştirdi, mutlak bir hükümdar olarak yönetti ve İbadi hoşgörü geleneğine dayanan tarafsızlık ve arabuluculuk dış politikasını benimsedi.
Profili gör
Kalevi Sorsa
1930–2004Finlandiya sosyal demokrat başbakanı Sorsa, kamu hizmetlerini ve sosyal korumayı genişletti, hükümet, sendikalar ve işverenler arasındaki anlaşmaları teşvik etti ve Avrupa ticaret entegrasyonunu Soğuk Savaş tarafsızlığıyla birleştirdi.
Profili gör
Kastilyalı Ferdinand III
c. 1201–12521217'den Kastilya ve 1230'dan Leon Kralı, kraliyetlerin birliğini pekiştirdi ve Córdoba ve Sevilla'yı fethetti. Bir ortaçağ Katolik hükümdarı olarak hüküm sürdü ve fethedilen bölgelerde yasal ve idari örgütlenmeyi destekledi.
Profili gör
Keir Hardie
1856–1915İskoç bir politikacı olan Keir Hardie, İngiliz İşçi Partisi'nin kurucularından biriydi; işçi haklarını, oy hakkını ve demokrasi içindeki sosyal reformları savunarak modern işçiciliğin doğuşuna işaret ediyordu.
Profili gör
Keir Starmer
1962–İşçi Partisi lideri ve 2024'ten 2026'ya kadar İngiltere Başbakanı, parti içi bir isyanın ardından istifa etti. Eski başsavcı, mali disiplini, kamu temiz enerjisini, yeniden inşa edilen kamu hizmetlerini ve AB ile pragmatik bağları vurguluyor.
Profili gör
Kim İl-sung
1912–1994Kuzey Kore'nin kurucusu Kim Il-sung, Juche ulusal özgüven doktrinini yarattı ve komünizm, milliyetçilik ve kalıtsal hanedan gücünü birleştiren bir lider kültüne sahip tek partili bir rejim kurdu.
Profili gör
Kim Jong Un
1984–Kuzey Kore diktatörü Kim Jong Un, tek parti yönetimi, lider kültü, nükleer militarizasyon, devlet ekonomisi ve dış dünyadan katı izolasyonla Juche hanedanı rejimini korudu.
Profili gör
Kim Kataguiri
1996–MBL'nin kurucu ortağı São Paulo Federal milletvekili, 2026'da Misyon için yeniden seçildi. Serbest piyasaları ve idari reformu suça karşı sert politika, teknoloji odaklı sanayi politikası ve ılımlı sosyal muhafazakarlıkla birleştirir.
Profili gör
Konrad Adenauer
1876–1967Batı Almanya'nın ilk şansölyesi Adenauer, Hıristiyan demokrasisini, sosyal piyasa ekonomisini ve ülkenin Batı'ya entegrasyonunu sağlamlaştırdı, savaştan sonra ülkeyi yeniden inşa etti ve Avrupa'ya sağlamlaştırdı.
Profili gör
Kral Davut
c. 1040–970 BCEİncil'e göre Davud, İsrail kabilelerini birleştirdi, Kudüs'ü fethetti ve burayı başkent yaptı, Filistlileri mağlup etti, Sandığı şehre getirip merkezi bir krallık kurdu ve gelenek Mezmurları kendisine ve Mesih'in soyuna atfediyor.
Profili gör
Kristof Kolomb
c. 1451–1506Katolik Hükümdarlar adına yelken açan Cenevizli bir denizci, Hint Adaları'na giden bir ticaret yolu arayarak 1492'de Amerika'ya ulaştı. Sömürge valisi olarak, altın peşinde yerli halkı köleleştirdi ve gücün kötüye kullanılması nedeniyle tutuklanıp zincirlenerek İspanya'ya gönderildi.
Profili gör
Kwame Nkrumah
1909–1972Gana'nın 1957'deki bağımsızlığının lideri olan Nkrumah, Pan-Afrikanizm ve Afrika sosyalizmini vaaz etti, ekonominin bir kısmını millileştirdi ve tek partili bir devlet kurdu. Yeni sömürgeciliği kınadı ve 1966'da bir darbeyle devrildi.
Profili gör
Lachlan Macquarie
1762–1824Yeni Güney Galler'in sömürge valisi (1810-21) Macquarie, askeri yönetimin yerine bayındırlık işleri ve şehir planlamasını getirdi, serbest bırakılan mahkumlara arazi ve ofis verdi ve Aborijin halkı için okullar kurdu, ancak direnişçilere karşı Appin katliamının emrini verdi.
Profili gör
Lázaro Cárdenas
1895–1970Devrimci general ve Meksika'nın başkanı Cárdenas petrolü millileştirdi, ejidos'u genişletti, işçileri ve köylüleri devlete dahil etti ve devrim sonrası laik ulusal popülizmi pekiştirdi.
Profili gör
Lee Kuan Yew
1923–2015Singapur'un kurucusu Lee Kuan Yew, açık pazarları, teknokratik meritokrasiyi, katı düzeni ve ağır biçimde kısıtlanmış siyasi özgürlükleri birleştirerek şehir devletini otoriter kapitalizmin bir modeline dönüştürdü.
Profili gör
Lee Teng-hui
1923–2020Tayvan Devlet Başkanı (1988-2000) ve doğrudan halk oylamasıyla seçilen ilk kişi olan Lee, Kuomintang'ın tek partili yönetiminden tam çok partili demokrasiye geçişe rehberlik ederek farklı bir Tayvan kimliğini ve ekonomik liberalleşmeyi teşvik etti.
Profili gör
Léon Degrelle
1906–1994Belçika'nın Katolik Rexist hareketinin lideri, işgal sırasında Nazi işbirlikçisi oldu ve Waffen-SS'deki Valon gönüllülerine komuta etti. Savaştan sonra İspanya'da sürgünde yaşadı ve Hitler'in hayranı olarak kaldı.
Profili gör
Leon Troçki
1879–1940Kızıl Ordu'nun organizatörü Troçki, Meksika'da sürgün edilip suikasta uğrayıncaya kadar sürekli devrimi ve enternasyonalizmi savundu ve Stalinist bürokratikleşmenin ana sol rakibi oldu.
Profili gör
Leonel Brizola
1922–2004Brezilyalı bir politikacı olan Brizola, diktatörlük öncesinde ve sonrasında güçlü bir faaliyet göstererek milliyetçiliği, sosyal reformları, kamu eğitimini ve işçi haklarını savunan işçiciliğin en büyük isimlerinden biriydi.
Profili gör
Leonid Brejnev
1906–19821964'ten 1982'ye kadar Sovyet Komünist Partisi Genel Sekreteri olarak SSCB'nin Durgunluk döneminden geçmesine öncülük etti. Merkezi planlamayı ve tek parti yönetimini sürdürdü, muhalifleri bastırdı, Brejnev Doktrini'ni formüle etti, Afganistan'ı işgal etti ve ABD ile yumuşamayı sürdürdü.
Profili gör
Lorenzo de' Medici
1449–14921469'dan itibaren Floransa'nın fiili hükümdarı olan Lorenzo, İtalyan güçleri arasındaki diplomasiyi dengeledi ve Medici etkisini pekiştirdi. Şair ve hümanist olarak sanatçıları ve filozofları sarayında topladı.
Profili gör
Louis Auguste Blanqui
1805–1881Fransız devrimci ve komplocu Blanqui, örgütlü bir azınlığın ayaklanma yoluyla iktidarı ele geçirmesi ve geçici bir diktatörlük dayatması gerektiğini savundu. Otuz yıldan fazla hapis yattı, hücresinden Paris Komünü'ne seçildi ve "Ne Tanrı, ne efendi" sloganını benimsedi.
Profili gör
Louis XIV
1638–1715Fransa'nın Güneş Kralı XIV. Louis, monarşik mutlakiyetçiliği ilahi hakla, gücü merkezileştirerek, soyluları Versailles sarayına tabi tutarak ve Fransız krallığının kültürel ve askeri prestijini genişleterek kişileştirdi.
Profili gör
Luiz Philippe de Orleans ve Bragança
1969–presentBrezilyalı federal kongre üyesi, siyaset bilimci ve imparatorluk ailesinden gelen monarşist aktivist. Serbest piyasa ekonomik reformlarını, federalist ademi merkeziyetçiliği, devlet kuralsızlaştırmasını ve muhafazakar kurumsal ilkeleri savunuyor.
Profili gör
Lula da Silva
1945–Brezilyalı bir devlet adamı olan Lula, sendika aktivizminden Brezilya başkanlığına yükseldi; sosyal programlar, yoksullukla mücadele politikaları ve güçlü bir devlet varlığına sahip bir kalkınma projesiyle sola liderlik etti.
Profili gör
Lyndon B. Johnson
1908–19731963'ten 1969'a kadar Demokrat bir başkan olan Johnson, Büyük Toplumu ve yoksulluğa karşı savaşı başlattı, Medicare ve Medicaid'i kurdu ve Sivil Haklar ve Oy Hakkı Yasalarını imzaladı, ancak popülaritesini yok eden Vietnam Savaşı'nı tırmandırdı.
Profili gör
Mao Zedong
1893–1976Çin Devrimi'nin lideri ve Halk Cumhuriyeti'nin kurucusu Mao, halk savaşı, kolektifleştirme ve kitlelerin radikal dönüşüm kampanyalarında sürekli seferber edilmesi yoluyla Marksizmi köylülüğe uyarladı.
Profili gör
Marcelo Rebelo de Sousa
1948–Hukuk profesörü, TV yorumcusu ve eski PSD lideri Marcelo, sıcak, halka yakın tarzı, ılımlı Katolik muhafazakarlığı, Avrupalılık ve sol hükümetlerle işbirliğiyle 2016'dan 2026'ya kadar Portekiz'in cumhurbaşkanıydı.
Profili gör
Marco Aurélio
121–180Roma imparatoru ve Stoacı filozof Marcus Aurelius, sürekli sınır savaşları ve yıkıcı bir veba yoluyla ülkeyi yönetti, görev ve kişisel hakimiyet üzerine Meditasyonlar yazdı ve resmi kültü reddeden Hıristiyanlara zulmetti.
Profili gör
Marco Rubio
1971–Kübalı bir Amerikalı, Florida'dan eski ABD senatörü ve 2025'ten bu yana Dışişleri Bakanı olan kendisi, Venezuela (Maduro'yu ele geçirdi) ve Küba'ya yönelik baskılara öncülük etti, tarifeleri ve "ortak fayda kapitalizmini" savundu ve kürtaja ve eşcinsel evliliğe karşı olan pratik bir Katoliktir.
Profili gör
Mario Covas
1930–2001Diktatörlük tarafından görevinden alınan muhalefet lideri ve PSDB'nin kurucusu Covas, 1989 seçim kampanyasında kapitalizm şoku çağrısında bulundu ve São Paulo valisi olarak sosyal demokrat, etik bir mesajla mali düzenlemelerin, özelleştirmelerin ve imtiyazların peşinden gitti.
Profili gör
Mark Carney
1965–Kanada Bankası ve İngiltere Bankası'nın eski yöneticisi olan Carney, 2025'ten beri Liberal başbakandır: Tüketici karbon vergisini kaldırdı, boru hatlarını ve büyük projeleri hızlandırdı, savunma harcamalarını artırdı ve Trump'ın tarifelerine misilleme yaptı.
Profili gör
Mark Rutte
1967–2024'ten beri NATO Genel Sekreteri ve 14 yıl (2010–2024) Hollanda başbakanı, VVD'nin lideri. Liberal bir muhafazakar olarak serbest piyasayı, mali disiplini, daha sıkı sığınma hakkını, Ukrayna'ya desteği ve GSYİH'nın %5'inin savunmaya verilmesini savunuyor.
Profili gör
Matteo Salvini
1973–İtalyan bir politikacı olan Salvini, güçlü popülist ve kimlikçi çekiciliğiyle göçe, ulusal egemenliğe ve Avrupa Birliği'ne yönelik şüpheciliğe karşı mücadeleyi savunarak İtalya'nın milliyetçi sağına liderlik ediyor.
Profili gör
Maximilien Robespierre
1758–1794Fransız Devrimi'nin merkezi figürlerinden biri olan Robespierre, cumhuriyetçi erdemi, halk egemenliğini ve sivil eşitliği merkezi bir devrimci güce bağlayarak Jakobenizmin ve Terörün sembolü haline geldi.
Profili gör
Michael Collins'in
1890–1922İrlandalı devrimci lider ve devlet adamı, IRA İstihbarat Direktörü ve Bağımsızlık Savaşı Maliye Bakanı. 1921 İngiliz-İrlanda Antlaşması'nı müzakere etti, Özgür İrlanda Devleti'ne başkanlık etti ve ekonomik modernleşmeyi ve Gal kültürünün yeniden canlanmasını savundu.
Profili gör
Michel Temer
1940–Brezilyalı bir devlet adamı olan Temer, Dilma'nın görevden alınmasının ardından Brezilya'nın başkanlığını devraldı ve siyasi merkezin ve iş dünyasının desteğiyle liberal bir ekonomik reformlar ve mali düzenleme gündemi yürüttü.
Profili gör
Miguel Díaz-Canel
1960–2018'de Raúl Castro'nun yerini alan Komünist Parti Birinci Sekreteri ve Küba Başkanı: ölçülü özel mikro girişim reformlarına izin verirken tek partili sosyalist devlet planlamasını sürdürüyor.
Profili gör
Mihail Gorbaçov
1931–2022Sovyetler Birliği'nin son lideri Gorbaçov perestroyka ve glasnost'u başlatarak ekonomiyi ve basını liberalleştirdi, Batı ile nükleer cephaneliği azalttı ve Berlin Duvarı'nın yıkılmasına izin vererek komünist bloğun çöküşünü hızlandırdı.
Profili gör
Muammer Kaddafi
1942–20111969 darbesinden sonra kırk yıldan fazla bir süre boyunca Libya'nın lideri olan Kaddafi, fiili otoriter kontrol altında teorik doğrudan demokrasiye dayalı bir "Cemahiriye" kurdu, petrolü kamulaştırdı, pan-Afrikancı ve üçüncü dünyacı hareketleri finanse etti ve 2011 iç savaşı sırasında tahttan indirildi ve öldürüldü.
Profili gör
Muhammed Ali Cinnah
1876–1948Avukat ve Müslüman Birliği'nin lideri Cinnah, 1947'de iki ulus teorisine dayalı olarak Pakistan'ın kurulmasına öncülük etti ve azınlıklara dini özgürlük tanıyan, Müslüman çoğunluğa sahip bir devleti savunan ilk genel valisi oldu.
Profili gör
Muhammed bin Selman
1985–Suudi Arabistan'ın veliaht prensi Muhammed bin Salman, güçlü siyasi baskıyı sürdürürken petrol ekonomisini çeşitlendirerek gücü yoğunlaştırıyor ve kontrollü bir ekonomik ve sosyal modernizasyon yürütüyor.
Profili gör
Muhammed bin Zayed Al Nahyan
1961–2022'den bu yana Abu Dabi'nin hükümdarı ve BAE Başkanı. Emirliklerin ekonomik ve askeri yükselişinin mimarı olarak İsrail ile Abraham Anlaşmalarını, petrol sonrası teknolojik çeşitliliği ve kontrollü modernizasyonu yönlendirdi.
Profili gör
Muhammed Rıza Pehlevi
1919–1980İran'ın son şahı (1941–1979) Muhammed Rıza Pehlevi, Batı ile müttefik otoriter bir monarşiyi pekiştirdi. Beyaz Devrim toprak reformunu, sanayileşmeyi ve kadın haklarını geliştirirken, SAVAK muhalefeti bastırdı.
Profili gör
Mustafa Kemal Atatürk
1881–1938Modern Türkiye'nin kurucusu Atatürk, Osmanlı ve dini mirastan koparak laikleşme, yeni bir alfabe, kadınlara yönelik sivil haklar ve kalkınmacı milliyetçilik yoluyla yukarıdan radikal bir modernleşme empoze etti.
Profili gör
Napolyon Bonapart
1769–1821Bir Fransız general ve imparator olan Napolyon, kişisel gücü yoğunlaştırarak, Fransa'yı askeri olarak genişleterek ve Avrupa'nın modernleştirici otoriterliğini şekillendirirken Devrim'in idari ve yasal reformlarını pekiştirdi.
Profili gör
Napolyon III
1808–1873Napolyon Bonapart'ın yeğeni, İkinci Fransız Cumhuriyeti'nin başkanı seçilen ve daha sonra 1852'de kendini imparator ilan eden III. Napolyon, Haussmann'ın kentsel yenilenmesi yoluyla Paris'i modernleştirdi, sanayileşmeyi ve serbest ticareti teşvik etti, ancak saltanatını sona erdiren 1870 Fransa-Prusya Savaşı'nda Fransa'yı felakete sürükledi.
Profili gör
Narendra Modi
1950–2014'ten bu yana Hindistan Başbakanı ve BJP lideri olan Modi, Hindu milliyetçiliğini, piyasa reformlarını ve dijital altyapıyı korumacılık ve refahla birleştiriyor, gücü merkezileştiriyor, Keşmir'in özerkliğini iptal ediyor ve Hindistan'ın stratejik özerkliğini savunuyor.
Profili gör
naruhito
1960–2019'dan beri Japonya İmparatoru, pasifist Anayasa uyarınca hiçbir siyasi yetkisi olmayan devletin sembolü. Oxford eğitimli bir tarihçi ve su kaynakları uzmanı olan kendisi, savaştan duyduğu "derin pişmanlığı" ifade ediyor ve barışı, çevreyi ve uluslararası işbirliğini savunuyor.
Profili gör
Nasır el-Din Şah Kaçar
1831–1896Yaklaşık yarım yüzyıl boyunca İran'ı yöneten, İngiliz ve Rus sömürge rekabetlerini yönetirken telgraf, posta hizmetleri ve fotoğrafçılığı da başlatan Kaçar hükümdarı.
Profili gör
Nayib Bukele
1981–El Salvador'un başkanı Bukele, güçlü halk desteğini, dijital iletişimi ve artan güç yoğunlaşmasını birleştirerek çetelere karşı sert güvenlik politikası ve Bitcoin'in benimsenmesiyle ön plana çıktı.
Profili gör
Necmettin Erbakan
1926–2011Türk mühendis ve profesör, İslamcı Milli Görüş hareketinin kurucusu ve başbakanı (1996-97), ordu onu iktidardan uzaklaştırana kadar. Faizsiz Adil Düzeni, yerli ağır sanayiyi ve Müslüman ülkelerin ekonomik entegrasyonunu savundu (D-8).
Profili gör
Nelson Mandela
1918–2013Güney Afrikalı bir devlet adamı olan Mandela, apartheid'a karşı mücadeleye öncülük etti, onlarca yıl hapis yattı ve uzlaşmanın, demokrasinin ve insan haklarının dünya çapında sembolü olan ülkenin ilk Siyahi başkanı oldu.
Profili gör
Neron
37–68Son Julio-Claudian imparatoru Nero, annesi Agrippina'yı öldürttü, MS 64'teki Büyük Roma Yangını'ndan sonra Hıristiyanlara zulmetti ve 68'de hanedanı sona erdiren intiharına kadar daha da zalim ve müsrif bir hale geldi.
Profili gör
Néstor Kirchner
1950–20102003'ten 2007'ye kadar Arjantin başkanlığı yapan Kirchner, 2001 krizinin ardından merkez sol Peronizm'le toparlanmaya öncülük etti: Borçları yeniden müzakere etti, IMF'den ayrıldı, sosyal harcamaları genişletti ve diktatörlük davalarını yeniden açtı.
Profili gör
Nestor Makhno
1888–1934Almanlara, Beyazlara ve Kızıllara karşı Ukrayna Devrimci İsyan Ordusuna (1918–1921) liderlik eden Ukraynalı anarşist. Bolşevikler burayı ezene kadar Özgür Bölge'de özgür komünleri, sovyetleri ve köylü özyönetimini savundu; Paris'te sürgünde öldü.
Profili gör
Nicholas II
1868–1918Rusya'nın son Çarı II. Nicholas, iktidardan vazgeçmeye isteksiz bir otokrat olarak hüküm sürdü, ekonomik ve sosyal krizin ortasında ülkeyi Birinci Dünya Savaşı'nda yenilgiye uğrattı ve 1918'de Rus Devrimi'nin ardından Bolşevikler tarafından tahttan indirildi ve idam edildi.
Profili gör
Nicola Bombacci
1879–1945İtalya Komünist Partisi'nin kurucularından biri olarak daha sonra Mussolini'ye yöneldi. İtalyan Sosyal Cumhuriyeti'nde anti-kapitalist söylemini korurken işletmelerin toplumsallaşmasını ve işçilerin katılımını teşvik etti.
Profili gör
Nicolás Maduro
1962–Hugo Chávez'in halefi Maduro, 2024'te seçim sahtekarlığı, silahlı kolektiflerin baskıları ve Rusya, Çin ve İran ile askeri ittifaklar ile 2026'da ABD tarafından ele geçirilene kadar Chavista otoriterliğini derinleştirerek 13 yıl boyunca Venezuela'yı yönetti.
Profili gör
Nigel Farage
1964–İngiliz politikacı, Reform UK'in lideri ve Brexit'in merkezi figürlerinden biri. Ulusal egemenliği, kitlesel sınır dışı edilmeleri, net sıfır hedeflerinin ortadan kaldırılmasını ve vergi kesintilerini savunuyor ve Donald Trump ile yakın işbirliği içinde.
Profili gör
Nikita Kruşçev
1894–1971Sovyet Komünist Partisi'nin Birinci Sekreteri (1953–1964) ve SSCB'nin başbakanı (1958–1964) Kruşçev, Stalin'i kınadı ve tek parti yönetimini korurken Stalinizasyondan arındırmaya başladı. Hükümeti Sputnik'i fırlattı ve Küba Füze Krizi sırasında ABD'nin karşısına çıktı.
Profili gör
Norodom Sihanuk
1922–2012Kamboçya'nın kralı ve daha sonra devlet başkanı olan Sihanouk, 1953'te Fransa'dan bağımsızlığını kazandı, Soğuk Savaş'ta tarafsız bir Budist sosyalizmi uyguladı, 1970'te tahttan indirildi, Kızıl Khmerlerle ittifak kurdu ve 1993'te kral olarak geri döndü.
Profili gör
Ocak III Sobieski
1629–16961674'ten 1696'ya kadar Polonya-Litvanya Kralı olan Sobieski, 1683'te Viyana Savaşı'nda Osmanlılara karşı kazanılan zafere liderlik eden komutandı. Dindar bir Katolik olan Sobieski, devleti kodamanlara karşı güçlendirmeyi başaramadan soylu bir cumhuriyeti yönetti.
Profili gör
Oda Nobunaga
1534–1582Bir Sengoku dönemi daimyo'su olan Nobunaga, toplu arkebüzlerle Japonya'nın birleşmesini başlattı, Aşikaga şogunluğunu devirdi, Enryaku-ji ve Ikko-ikki'nin savaşçı keşişlerini katletti, loncaları ve geçiş ücretlerini kaldırdı ve Cizvit misyonerlerine hoşgörü gösterdi.
Profili gör
Olaf Scholz
1958–2021'den 2025'e kadar Sosyal Demokrat ve Almanya şansölyesi olan Scholz, Zeitenwende'nin silahlı kuvvetler için 100 milyar avro ve Ukrayna için silah tahsis ettiğini ilan ederek asgari ücreti 12 avroya çıkardı ve trafik ışığı koalisyonu çökene kadar borç frenini savundu.
Profili gör
Oliver Cromwell
1599–1658Parlamenter komutan ve İngiltere'nin Lord Koruyucusu Cromwell, I. Charles'ın idamında yer aldı ve merkezi bir Püriten cumhuriyeti pekiştirdi; İrlanda ve İskoçya'daki kampanyaları İngiliz gücünü genişletti.
Profili gör
Oliver'ı kovala
1985–Politikacı ve 2024 Özgürlükçü Parti başkan adayı. Uyuşturucunun yasallaştırılmasını, denizaşırı üslerin kapatılmasını, NATO'dan ayrılmayı, İsrail ve Ukrayna'ya askeri yardımın sona erdirilmesini, açık göç reformunu, kürtaj haklarını, daha düşük vergileri ve sivil özgürlükleri savunuyor.
Profili gör
Olof Palme
1927–1986İsveçli bir devlet adamı olan Olof Palme, sosyal demokrasinin en büyük isimlerinden biriydi; refah devletini genişletti ve silahsızlanmayı, uluslararası dayanışmayı ve yoksul ülkelerin haklarını savundu.
Profili gör
Orange William
1533–1584Katolikliğe ve daha sonra Kalvinizm'e geçen Lüteriyen doğumlu bir soylu olan William, İspanya Kralı II. Philip'e karşı Hollanda Ayaklanmasına öncülük etti, göreceli dini hoşgörüyü savundu ve 1584'te bir İspanyol ajanı tarafından suikasta kurban gitti ve "anavatanın babası" oldu.
Profili gör
Oswald Mosley
1896–1980Britanya Faşistler Birliği'nin kurucusu, otoriter hükümeti, korporatizmi ve korumacılığı savundu. Antisemitizmi ve savaştan sonra pan-Avrupa milliyetçiliğini ve ırk ayrımcılığını teşvik etti.
Profili gör
Otto von Bismarck
1815–1898Almanya'nın birleştiricisi Bismarck, sosyalizmi kontrol altına almak ve düzeni güçlendirmek için muhafazakar sosyal reformları kullanarak ilk modern refah devletini yarattı ve on yıllar boyunca Avrupa diplomasisine yön verdi.
Profili gör
Otto von Habsburg
1912–2011Avusturyalı bir politikacı ve Habsburg'ların varisi olan Otto, anayasal monarşinin, Avrupa federalizminin ve kıtasal entegrasyonun savunucusuydu; onlarca yıldır Avrupalı bir parlamenter ve totaliterizmin eleştirmeni olarak hizmet ediyordu.
Profili gör
Park Chung-hee
1917–1979Güney Koreli bir diktatör olan Park Chung-hee, Güney Kore'yi devlet planlaması ve disiplini yoluyla hızla sanayileştirerek ülkeyi ekonomik bir güce dönüştüren otoriter kalkınmacı bir rejime liderlik etti.
Profili gör
Pedro Sánchez
1972–PSOE lideri ve 2018'den bu yana İspanya Başbakanı olan Sánchez, sol koalisyonla ve bağımsızlık yanlısı partilerin desteğiyle yönetiyor; kürtajı, ötenaziyi, göçmenlerin yasallaştırılmasını ve yüzde 2'lik kira tavanını destekliyor, askeri harcamaları NATO'nun yüzde 5'lik GSYİH hedefine yükseltmeyi reddediyor.
Profili gör
Perikles
495–429 BCAtinalı devlet adamı ve general Perikles, Atina'ya demokratik ve kültürel altın çağını yaşattı, kurumlara halkın katılımını artırdı, Parthenon'u Delian Birliği'nin hazinesiyle finanse etti ve şehri Peloponnesos Savaşı'na sürükledi.
Profili gör
Peter Magyar
1981–Avukat ve Fidesz'in eski üyesi, 2024'te Orbán'la yollarını ayırdı ve Tisza'yı 2026'da zafere taşıyarak Macaristan'ın başbakanı oldu. Göç konusunda katı bir çizgiyi korurken hukukun üstünlüğü, yolsuzlukla mücadele ve AB ve NATO ile uyum vaat ediyor.
Profili gör
Philippe Pétain
1856–1951Verdun askeri kahramanı ve işbirlikçi Vichy rejiminin başı, 'Çalışma, Aile, Anavatan' sloganı altında otoriter korporatist 'Ulusal Devrim'i kuruyor ve cumhuriyetçi kurumları ortadan kaldırıyor.
Profili gör
Pim Fortuyn
1948–2002Hollandalı sosyolog ve politikacı, LPF'nin kurucusu 2002'de suikasta kurban gitti. Açık bir şekilde eşcinsel olduğu için laikliği, LGBT haklarını ve ötanaziyi çok kültürlülüğe ve İslami göçe, serbest piyasa kuralsızlaştırmasına, doğrudan demokrasiye ve Avrupa şüpheciliğine karşı şiddetli muhalefetle birleştirdi.
Profili gör
Plínio Salgado
1895–1975Brezilya İntegralizminin lideri Plínio Salgado, Tanrı, Anavatan ve Aile sloganı ve 1930'ların Avrupa faşizmlerinden ilham alan kitle estetiği ile Hıristiyan ilhamıyla otoriter bir milliyetçi hareket yarattı.
Profili gör
Pol Pot
1925–1998Kamboçya'daki Kızıl Khmerlerin lideri Pol Pot, köylü ütopyası adına şehirleri boşaltan ve mülkiyeti ortadan kaldıran radikal tarım komünizmini dayatarak 20. yüzyılın en büyük soykırımlarından birine neden oldu.
Profili gör
Portekiz John IV
1604–1656Braganza Dükü, 1640 Restorasyonundan sonra kral ilan edilen IV. John, İber Birliği'ni sona erdirdi ve bağımsızlığını geri kazanmak için Portekiz'in İspanya'ya karşı savaşına liderlik etti. Braganza hanedanını kurdu ve yeni krallığı sürdürmek için diplomatik ittifaklar aradı.
Profili gör
Portekiz Manuel I
1469–1521Manuel, Portekiz'in denizdeki genişlemesinin zirvesindeyken, Vasco da Gama'nın Hindistan'a ve Cabral'ın Brezilya'ya ulaşarak baharat ticaretini Casa da Hindistan aracılığıyla merkezileştirmesiyle hüküm sürdü.
Profili gör
Qin Şi Huang
259–210 BCMÖ 221'de Çin'i birleştiren ve kendisini ilk imparator ilan eden Qin Kralı, sert kanunlarla Hukukçuluk yoluyla hüküm sürdü, feodalizmin yerine merkezi komutanlıklar, standart yazı ve madeni paralar getirdi, kitapları yaktı ve Çin Seddi'ni inşa etti.
Profili gör
Recep Tayyip Erdoğan
1954–Bir Türk devlet adamı olan Erdoğan, başkanlık merkezileşmesini, iddialı bir dış politikayı ve demokratik denetimlerin aşınmasını birleştirerek Türkiye'yi İslami, milliyetçi muhafazakarlığa doğru kaydırdı.
Profili gör
Rıza Pehlevi
1960–İran'ın son şahının oğlu ve sürgündeki muhalif isim Rıza Pehlevi, laik demokratik geçişi, serbest seçimleri ve monarşi ile cumhuriyet arasında bir tercihi savunuyor. Toprak bütünlüğüne, bireysel özgürlüklere ve piyasa reformlarına öncelik veriyor; İran'ı hiçbir zaman yönetmedi.
Profili gör
Richard Nixon
1913–1994ABD Başkanı (1969–1974) Nixon, Çin ile ilişkileri açtı, doların altına çevrilebilirliğini sona erdirdi, EPA'yı ve uyuşturucuya karşı savaşı kurdu ve Watergate skandalından sonra istifa etti.
Profili gör
Rio Branco Baronu
1845–19121902'den 1912'ye kadar dışişleri bakanı olan Rio Branco Baronu, Acre ve Misiones'te olduğu gibi Brezilya'nın sınırlarını tahkim ve müzakere yoluyla belirledi, ülkeyi ABD'ye yaklaştırdı ve hukuk ve diplomasiyi dış politikanın temeli haline getirdi.
Profili gör
Roman Dmowski
1864–1939Polonya Ulusal Demokrasisinin kurucusu Dmowski, etnik milliyetçiliği, Katolikliği ve egemenliği homojen bir ulus-devlet projesinde birleştirerek modern Polonya milliyetçiliğinin merkezi figürü haline geldi.
Profili gör
Romeu Zema
1964–Novo partisinin iş adamı ve Minas Gerais valisi (2019–2026), 2026 başkan adayıdır. Bütün devlet şirketlerinin özelleştirilmesini, BRICS'ten ayrılmayı, Yüksek Mahkeme'nin engellenmesini, cezai sorumluluk yaşının düşürülmesini ve kürtajın tümünün yasaklanmasını öneriyor.
Profili gör
Ron Paul
1935–Amerikalı bir politikacı olan Ron Paul, minimal devleti, bireysel özgürlüğü, sağlam parayı ve düzene karşı müdahaleci olmayan bir dış politikayı savunarak Amerika Birleşik Devletleri'nde özgürlükçülüğü popülerleştirdi.
Profili gör
Ronald Reagan
1911–2004Amerikalı bir devlet adamı olan Reagan, vergi kesintilerini, serbest piyasayı, geleneksel değerleri, katı komünizm karşıtlığını ve genişletilmiş askeri gücü savunarak modern muhafazakar sağa liderlik etti.
Profili gör
Ronaldo Caiado
1949–Tarım sektörü UDR'nin kurucusu ve Goiás valisi (2019–2026) olan ortopedi cerrahı, PSD'nin 2026 başkan adayıdır. Suç çetelerine karşı sert bir tutum, 8 Ocak sanıkları için geniş bir af, harcamaların kontrolü ve kırsal mülklerin korunması sözünü verdi.
Profili gör
S.W.R.D. Bandaranaike
1899–19591956'dan 1959'a kadar Seylan Başbakanı, Budizm'e geçti, Özgürlük Partisi'ni kurdu, limanları ve otobüsleri millileştirdi, Sinhala'yı resmi dil yaptı, bağlantısızlık peşinde koştu ve bir Budist keşiş tarafından suikasta kurban gitti.
Profili gör
Saddam Hüseyin
1937–2006Yirmi yılı aşkın süredir Irak diktatörü olan Saddam Hüseyin, Baas Partisi'ne liderlik etti, Kuveyt'i işgal ettikten sonra İran-Irak Savaşı ve Körfez Savaşı'na katıldı, Kürtlere ve Şiilere şiddetle baskı uyguladı ve 2003'te ABD öncülüğündeki işgalle devrildi ve 2006'da idam edildi.
Profili gör
Saksonyalı Frederick Augustus I
1750–1827The Just olarak bilinen, Napolyon Savaşları boyunca ülkesine liderlik eden ve erken Alman sanayi ve tekstil modernizasyonunu teşvik eden Saksonya'nın ilk Kralı.
Profili gör
Salvador Allende
1908–1973Şilili bir devlet adamı olan Allende, Latin Amerika'da demokratik olarak seçilmiş ilk Marksist başkandı ve 1973'te Pinochet'nin askeri darbesiyle devrilene kadar sosyalizmi barışçıl yollarla inşa etmeye çalışıyordu.
Profili gör
Samora Machel
1933–1986Gerilla lideri ve Portekiz'den bağımsızlığını aldıktan sonra Mozambik'in ilk cumhurbaşkanı Machel, FRELIMO'yu tarımsal kolektifleştirme, Sovyet desteği ve sömürgeciliğe ve bölgesel apartheid'a karşı muhalefetle tek partili Marksist-Leninist bir devlete doğru yönlendirdi.
Profili gör
Santiago Abascal
1976–2014'ten beri Vox'un başkanı ve Madrid milletvekili. İspanya'nın birliğini, özerk bölgelerin, geri göçün ve sınır dışı edilmelerin sona ermesini, ulusal önceliği, geleneksel aileyi savunuyor ve kürtaja, cinsiyet ve iklim gündemlerine ve yüksek vergilere karşı çıkıyor.
Profili gör
Santiago Pena
1978–Eski IMF ekonomisti ve 2023'ten bu yana Horacio Cartes tarafından desteklenen Colorado Partisi'nin Paraguay başkanı. Vergileri düşük tutuyor, Tayvan'la bağlarını sürdürüyor, Trump ve İsrail'le uyumunu sürdürüyor ve tarım ticaretini ve geleneksel aileyi savunuyor.
Profili gör
Sardar Vallabhbhai Patel
1875–1950Hindistan'ın ilk başbakan yardımcısı ve içişleri bakanı Patel, yani 'Demir Adam', ikna ve güç yoluyla 560'tan fazla prenslik devletini yeni ülkeye entegre etti, Hindistan kamu hizmetini inşa etti ve düzeni, özel mülkiyeti ve güçlü bir üniter devleti savundu.
Profili gör
Selahaddin
1137–1193Eyyubi hanedanının kurucusu Selahaddin, Mısır ve Suriye'yi birleştirdi, Haçlıları Hıttin'de mağlup etti ve 1187'de Kudüs'ü geri aldı; Haçlılara karşı cihadın ve düşmanları tarafından bile tanınan şövalyeliğin sembolü haline geldi.
Profili gör
Sergei Melikov
1965–Rus Ulusal Muhafız generali ve Putin müttefiki Melikov, savaş seferberliği, Yahudi karşıtı havaalanı pogromu ve cihatçı saldırıların damgasını vurduğu bir dönem olan 2020'den 2026'ya kadar Dağıstan'a başkanlık etti ve 2026'da Bryansk'ın senatörü oldu.
Profili gör
Sergio Mattarella
1941–2015'ten bu yana İtalya'nın cumhurbaşkanı olan ve 2022'de yeniden seçilen Mattarella, sol görüşlü Hıristiyan Demokrasiden geliyor ve kardeşini öldüren mafyaya karşı Anayasayı, Avrupalılığı, NATO'yu ve Ukrayna'ya verilen desteği koruyor.
Profili gör
Sergio Moro
1972–Eski bir federal yargıç olan Moro, Brezilya'nın devlet petrol devi Petrobras'ı hedef alan en büyük yolsuzluk soruşturması olan Araba Yıkama Operasyonunu (Lava Jato) yönetti ve ardından istifa etmeden önce Bolsonaro başkanlığında adalet bakanı olarak görev yaptı; şu anda 2026'da Paraná valiliğine aday.
Profili gör
Sezar Augustus
63 a.C.–14 d.C.İlk Roma imparatoru Augustus, askeri komutayı, idareyi ve siyasi otoriteyi merkezileştirirken kurumsal biçimleri koruyarak cumhuriyetçi krizi istikrarlı bir imparatorluk düzenine dönüştürdü.
Profili gör
Silvio Berlusconi
1936–2023Forza Italia'yı kuran, ekonomik liberalizm ile muhafazakar sosyal politikaları birleştiren merkez sağ medya popülizmi çağını başlatan medya kralı ve İtalya'nın dört kez Başbakanı.
Profili gör
Simon Bolívar
1783–1830Güney Amerikalı bir askeri lider olan Bolivar, kıtayı güçlü, merkezi cumhuriyetler altında birleştirmenin hayalini kurarak İspanyol Amerika'nın birçok ülkesinin bağımsızlığına öncülük eden büyük kurtarıcıydı.
Profili gör
Spartaküs
c. 111–71 a.C.Roma'ya karşı en büyük köle isyanına (MÖ 73-71) liderlik eden Trakyalı gladyatör. Onbinlerce köleleştirilmiş insandan oluşan bir ordu kurdu, Roma lejyonlarını mağlup etti ve Crassus onu ezene kadar ganimeti eşit olarak paylaştı.
Profili gör
Suharto
1921–20081967'den 1998'e kadar sözde Yeni Düzen'i yöneten Endonezyalı general; devletin merkezinde ordu, resmi bir parti (Golkar), antikomünizm (1965-66 katliamları), liberal teknokratlar ve hızlı büyümenin yanı sıra yolsuzluk ve baskı da vardı.
Profili gör
Sukarno
1901–1970Endonezya'nın bağımsızlık lideri ve ilk cumhurbaşkanı Sukarno, Pancasila'yı yarattı, Nasakom'da milliyetçiliği, dini ve komünizmi birleştirdi, 'Yönlendirilmiş Demokrasi'yi kurdu, Bandung Konferansı'na ve bağlantısızlığa liderlik etti ve 1965'ten sonra Suharto tarafından devrildi.
Profili gör
Sun Yat-sen
1866–1925Çinli bir devlet adamı olan Sun Yat-sen, milliyetçiliği, demokrasiyi ve halkın refahını birleştiren Halkın Üç İlkesini formüle ederek imparatorluğu deviren ve Çin Cumhuriyeti'ni kuran devrime öncülük etti.
Profili gör
Şarlman
747–814Frankların kralı ve imparator Şarlman, askeri yayılmayı, Hıristiyanlaştırmayı, idari reformu ve kültürel himayeyi birleştirerek imparatorluk Hıristiyan monarşisinin ve ortaçağ Avrupa düzeninin sembolü haline geldi.
Profili gör
Şigeru Ishiba
1957–Japonya Başbakanı ve LDP lideri, savunma uzmanı. Daha kendine güvenen bir güvenlik duruşunu, Asya NATO konseptini, kırsalın yeniden canlandırılmasını ve basiretli maliye politikalarını savunuyor.
Profili gör
Şigeru Yoshida
1878–1967Ülkeyi Amerikan işgali altında yeniden inşa eden, pasifist Anayasayı kabul eden, San Francisco Antlaşması'nı imzalayan ve Yoshida Doktrini'ni belirleyen Japon diplomat ve başbakan (1946–47, 1948–54): ABD ile güvenlik, ekonomi üzerinde çaba.
Profili gör
Şinzo Abe
1954–2022Japonya'nın en uzun süre görev yapan Başbakanı. Abenomics ekonomik programıyla (parasal genişleme, mali teşvik, yapısal reform) tanınan ve Hint-Pasifik genelinde anayasal güvenliğin normalleşmesini savunan muhafazakar milliyetçiliğin önde gelen sesi.
Profili gör
Tarcísio de Freitas
1975–Bir askeri mühendis ve Bolsonaro'nun altyapı bakanı olan Tarcísio, São Paulo'yu 2023'ten bu yana imtiyazlar, özelleştirmeler ve teknokratik bir yönetim planıyla yönetiyor ve 2026'da yeniden seçilmek için yarışıyor.
Profili gör
Theodore Roosevelt
1858–1919ABD başkanı Theodore Roosevelt, tekellerle mücadele ederek, piyasayı düzenleyerek ve tüketiciler ve işçiler için çevre koruma ve koruma politikaları oluşturarak İlerleme Çağı'na öncülük etti.
Profili gör
Thomas Jefferson
1743–1826Bağımsızlık Bildirgesi'nin yazarı ve üçüncü ABD başkanı Jefferson, küçük toprak sahiplerinden oluşan bir tarım cumhuriyetini, sınırlı ve merkezi olmayan hükümeti, dini özgürlüğü ve bankalara, ordulara ve şehirlere duyulan güvensizliği savundu.
Profili gör
Thomas Sankara
1949–1987Burkina Fasolu bir devrimci olan Sankara, kendi kendine yeterliliği, kadın haklarını ve radikal sosyal reformları teşvik eden Marksist, pan-Afrikanist bir hükümete liderlik ederek Afrika'nın anti-emperyalist simgesi haline geldi.
Profili gör
Tiberius Gracchus
162–133 a.C.MÖ 133'te, zenginlerin sahip olduğu kamu arazilerinin sınırlandırılıp fakirlere verilmesini öngören tarım yasasını öneren Romalı pleb tribünü. Senatoyu atladı, halk meclisine başvurdu ve senatörler tarafından öldürüldü.
Profili gör
Tô Lâm
1957–Vietnam Komünist Partisi Genel Sekreteri ve eski Kamu Güvenliği Bakanı. Sosyalist odaklı bir piyasa ekonomisini, teknolojinin modernizasyonunu, yolsuzlukla mücadele kampanyalarını ve dengeli, bağlantısız diplomasiyi yönetiyor.
Profili gör
Tomáš Garrigue Masaryk
1850–1937Çek devlet adamı ve filozofu Masaryk, ulusal siyasi yaşamın temeli olarak hümanist demokrasiyi, azınlık haklarını ve etik değerleri savunan Çekoslovakya'nın kurucusu ve ilk başkanıydı.
Profili gör
Tony Blair
1953–1997'den 2007'ye kadar İngiltere başbakanı olan Blair, piyasalar, eğitime yatırım ve sert cezalarla Yeni İşçi Partisi'ni Üçüncü Yol'a taşıdı, Irak'ın işgalini destekledi ve şimdi hükümette dijital kimliği ve yapay zekayı savunuyor.
Profili gör
Toskana Kralı I. Leopold
1747–1792Toskana'da idam cezasını ve işkenceyi kaldıran, ticareti kuralsızlaştıran ve öncü hukuk ve tarım reformlarını yürürlüğe koyan aydınlanmış Habsburg-Lorraine hükümdarı.
Profili gör
Ürdün Bardella
1995–2022'den beri Ulusal Ralli Başkanı ve Avrupa Parlamentosu Üyesi. Göçün azaltılmasını, sosyal yardımlarda, hukuk ve düzende ulusal tercihi, AB'ye karşı egemenliği ve enerjide vergi kesintilerini savunuyor, ancak Ukrayna'ya silah gönderilmesini destekliyor.
Profili gör
Victor Emmanuel III
1869–1947Birinci Dünya Savaşı, Mussolini'nin faşist rejiminin yükselişi ve düşüşü ve 1946'da tahttan çekilen İkinci Dünya Savaşı sırasında İtalya'da hüküm süren Savoy hanedanı hükümdarı.
Profili gör
Viktor Orbán
1963–2010'dan 2026'ya kadar Macaristan'ın başbakanı olan Orbán, milliyetçiliği, Hıristiyan muhafazakarlığını, AB karşısında egemenliği ve medya ve mahkemeler üzerindeki kontrolü birleştirerek sözde liberal olmayan demokrasiyi inşa etti; 2026'da mağlup oldu ve Fidesz'e muhalefette liderlik etti.
Profili gör
Vladimir Lenin
1870–19241917 Rus Devrimi'nin lideri ve Sovyetler Birliği'nin kurucusu Lenin, öncü partiyi, proletarya diktatörlüğünü ve emperyalizmi, 20. yüzyıl komünizmini şekillendiren kapitalizmin son aşaması olarak teorileştirdi.
Profili gör
Vladimir Putin
1952–25 yılı aşkın süredir Rusya'nın lideri olan Putin, tüm gerçek muhalefeti ezdi, patrimonyal devlet kapitalizmi altında stratejik sektörleri millileştirdi, Ortodoks Kilisesi ile LGBT karşıtı ve geleneksel değerlere ilişkin yasaları zorluyor, Orta Asya'dan göçü kısıtlıyor, Ukrayna'ya savaş açıyor ve dijital egemenlik adına yapay zeka aracılığıyla interneti sansürlüyor.
Profili gör
Volodimir Zelensky
1978–Ukrayna Devlet Başkanı Zelensky, aktörden devlet adamına dönüştü ve demokrasiyi, egemenliği ve ülkesinin Batı ile yakınlaşmasını savunarak Rus işgaline karşı ulusal direnişin sembolü haline geldi.
Profili gör
Walter Ulbricht
1893–1973Doğu Almanya'yı sıkı Sovyet kontrolü altında yöneten, 1961'de Berlin Duvarı'nı inşa eden, ekonomiyi kolektifleştiren ve Stasi gözetimi ve tek parti yönetimi altında muhalefeti bastıran Alman komünist lideri.
Profili gör
Winston Churchill
1874–1965İkinci Dünya Savaşı'nda Birleşik Krallık'ı Nazi Almanya'sına karşı yöneten Britanya başbakanı Churchill, Britanya İmparatorluğu'nun ve liberal kapitalizmin sadık savunmasını ateşli anti-komünist söylemle birleştirdi ve aynı zamanda tartışmalı sömürge ve savaş zamanı kararlarının da yazarıydı.
Profili gör
Woodrow Wilson
1856–1924Amerika Birleşik Devletleri Başkanı (1913-1921) Wilson ilerici iç reformların peşinden gitti, ülkeyi liberal demokrasi adına Birinci Dünya Savaşı'na sürükledi ve ülke içinde ayrımcı politikaları sürdürmesine rağmen ulusal kendi kaderini tayin hakkını ve Milletler Cemiyeti'nin kurulmasını savundu.
Profili gör
Xi Jinping
1953–Çin'in lideri Xi Jinping, Mao'nun halefi olmayan bir şekilde gücü yoğunlaştırdı; teknoloji ve ekonomik etki yoluyla Komünist Partinin kontrolünü, milliyetçiliğini ve ülkenin küresel projeksiyonunu güçlendirdi.
Profili gör
Yamandu Orsi
1967–Tarih öğretmeni, Mujica'nın MPP'deki siyasi varisi ve 2025'ten bu yana Uruguay'ın Geniş Cephe başkanı. Ilımlı, uzlaşma arayan bir solcu olan kendisi, daha güçlü sosyal programları ve polisi mali ihtiyatla ve yeni vergilerin olmamasıyla birleştiriyor ve bir ötenazi yasasını imzaladı.
Profili gör
Zayed bin Sultan Al Nahyan
1918–2004Abu Dabi Emiri (1966–2004) ve 1971'de birleştirdiği Birleşik Arap Emirlikleri'nin ilk başkanı. Mutlak, paternalist bir hükümdar olarak petrol zenginliğini yeniden dağıttı, arabuluculuk ve dış yardımdan yana oldu ve devletin temeli olarak İslam'ı korudu.
Profili gör
Zohran Mamdani
1991–New York Belediye Başkanı ve Uganda doğumlu demokratik sosyalist Mamdani, kiraların dondurulmasını, belediyeye ait marketleri, ücretsiz otobüsleri ve göçmenler için sığınak-şehir korumalarını savunuyor ve bir yandan da polis komiserini yerinde tutarak ofisi yönetiyor.
Profili gör
Siyaset teorisi
Hareketlere ve yönetimlere yön veren doktrin, program ve kavramları oluşturan yazarlar.

Adam Debord
1931–1994Sitüasyonist Enternasyonal'in kurucusu Fransız yazar ve film yapımcısı: otantik insan yaşamının yerini metalaştırılmış medya görüntülerinin aldığı gösteri toplumunun eleştirisini formüle etti.
Profili gör
Ahad Ha'am
1856–1927Siyonist bir düşünür olan Ahad Ha'am, Yahudi ulusal yenilenmesinin doğrudan siyasi ve bölgesel egemenlik yerine öncelikle kültür, dil ve etik yoluyla gerçekleşmesi gerektiğini öne sürerek kültürel Siyonizm'i formüle etti.
Profili gör
Alain de Benoist
1943–Fransız entelektüel ve Nouvelle Droite ve GRECE'nin kurucusu, kültürel özerkliği ve etnik çoğulculuğu savunuyor, kitlesel göçe karşı çıkıyor ve liberalizmi, kapitalizmi ve küresel homojenleşmeyi eleştiriyor. Avrupa paganizmini Hıristiyanlığa kültürel bir alternatif olarak öneriyor.
Profili gör
Aleksandr Dugin
1962–Rus filozof Dugin, milliyetçi sağı etkileyen liberalizme ve küreselizme karşı medeniyetler ve gelenekler üzerine kurulu çok kutuplu bir dünya önererek Dördüncü Siyaset Teorisi ve Avrasyacılığı formüle etti.
Profili gör
Alex Williams
1981–presentİngiliz siyaset teorisyeni Williams, hızlandırmacı manifestoyu ve Geleceği Keşfetmek'i Nick Srnicek ile birlikte yazdı. Postkapitalist sol stratejinin bir parçası olarak otomasyonu, daha kısa çalışma saatlerini ve temel geliri savunuyor.
Profili gör
Amadeo Bordiga
1889–1970İtalya Komünist Partisi'nin kurucusu ve komünist solun teorisyeni, demokrasiyi, parlamentarizmi ve Stalinizmi reddetti. Merkezi bir öncü partiyi ve piyasanın, ücretlerin ve malların kaldırılmasını savundu.
Profili gör
Amilcar Cabral
1924–1973PAIGC lideri Cabral, Marksizme, Afrika milliyetçiliğine ve kültür analizine katılarak Gine-Bissau ve Yeşil Burun Adaları'nın Portekiz'e karşı bağımsızlığı için silahlı mücadeleye öncülük etti. Küçük burjuvaziyi 'sınıf intiharı'na teşvik etti. 1973 yılında suikasta kurban gitti.
Profili gör
André Gorz
1923–2007Avusturyalı-Fransız bir filozof olan Gorz, üretkenliği ve ücretli emeği eleştiren ve daha özgür bir toplumda daha kısa çalışma saatlerini ve temel geliri savunan, politik ekolojinin ve post-Marksizmin öncüsüdür.
Profili gör
Anton Pannekoek
1873-1960Hollandalı bir gökbilimci ve Marksist olan Pannekoek, hem reformist parlamentarizmi hem de öncü komünist partilerin merkeziyetçiliğini eleştirerek işçi konseylerini ve kitlelerin öz örgütlenmesini savundu.
Profili gör
Antonio Gramsci
1891–1937İtalyan Marksist teorisyen Gramsci, yönetici sınıfların rıza yoluyla nasıl yönettiklerini göstererek kültürel hegemonya kavramını geliştirdi ve toplumsal dönüşüme giden yol olarak kültürel mücadeleyi savundu.
Profili gör
Antonio Negri
1933–2023İmparatorluk'un ortak yazarı, küresel çokluğu devrimin öznesi olarak gören İtalyan operaizm ve otonomizm filozofu. Müşterekleri sermayeye ve devlete karşı savunuyor ve 1970'lerde hapse atıldı.
Profili gör
Benjamin Tucker
1854–1939Amerikalı bireyci bir anarşist olan Tucker, radikal bireysel özgürlük ile karşılıklılığı birleştirerek devlet veya tekellerin olmadığı bir serbest piyasayı savundu ve zamanının büyük özgürlükçü düşünürlerinin tercümelerini yaptı.
Profili gör
Carl Schmitt
1888–1985Alman hukukçu Schmitt, siyaseti dost-düşman ayrımıyla tanımlayan, egemenliği ve istisna durumunu savunan etkili ve tartışmalı bir iktidar teorisyeniydi.
Profili gör
Carlo Rosselli
1899–1937İtalyan anti-faşist düşünür Rosselli, liberalizmin özgürlük ideallerini sosyalizmin sosyal adaletiyle birleştirmeye çalışarak liberal sosyalizmi formüle etti ve Mussolini rejimine karşı direnişi örgütledi.
Profili gör
Charles Fourier
1772-1837Fransız ütopik sosyalist Fourier, toplumsal ilerlemeyi kadınların özgürleşmesiyle ilişkilendirdi ve ideal işbirlikçi topluluklar hayal ederek ataerkil aileyi, ahlaki baskıyı ve sosyal hiyerarşileri eleştirdi.
Profili gör
Costin Vlad Alamariu (BAP)
1980–presenteRomen-Amerikalı siyaset filozofu ve Bronz Çağı Sapığı takma adı altında yazan yazar, Nietzscheci aristokratik vitalizmi, klasik Bronz Çağı kahramanlığını, öjeniyi ve modern liberal eşitlikçiliğe şiddetli muhalefeti savunuyor.
Profili gör
Curtis Yarvin
1973–Mencius Moldbug olarak bilinen bir siyaset teorisyeni olan Yarvin, neo-tepkiyi formüle ederek demokrasinin yerine neokameralizm modeline göre egemen bir yönetici tarafından şirket gibi yönetilen bir devlet getirilmesini önerdi.
Profili gör
Çanakya
c. 350–275 a.C.Chandragupta'nın danışmanı ve Arthashastra'nın atfedilen yazarı Chanakya (Kautilya), casusluk, düzenlenmiş bir ekonomi, daimi bir ordu ve komşunun potansiyel bir rakip olduğu mandala devletler teorisi ile güçlü bir monarşik devlet doktrini ortaya koydu.
Profili gör
Daniel Guérin
1904-1988Fransız özgürlükçü bir sosyalist olan Guérin, işçilerin özyönetimini ve cinsel özgürlüğünü savunarak Marksizm ile anarşizmi birleştirmeye çalıştı ve önemli bir devrimler ve işçi hareketi tarihçisiydi.
Profili gör
Eduard Bernstein
1850–1932Marksist revizyonizmin babası Bernstein, kapitalist çöküşün kaçınılmazlığını reddederek ve modern sosyal demokrasiyi etkileyerek, reformlar yoluyla sosyalizme kademeli, demokratik bir geçişi savundu.
Profili gör
Elisée Reclus
1830–1905Fransız coğrafyacı ve anarşist, Komünard ve Evrensel Coğrafya ile İnsan ve Dünya kitaplarının yazarı. Anarko-komünizmi, devletin ve mülkiyetin ortadan kaldırılmasını, vejetaryenliği, halklar arasında eşitliği ve doğayla uyumu savunuyor.
Profili gör
Émile Armand
1872-1962Fransız bireyci anarşist Émile Armand, egoist anarşizmi ve karşı kültürü etkileyerek bireyin mutlak egemenliğini, ahlaki ve devlet dayatmalarından arınmış bir yaşamı ve özgür birliği savundu.
Profili gör
Ernst Niekisch
1889–1967Alman Ulusal Bolşevizminin önde gelen isimlerinden Niekisch, liberalizme ve Batı etkisine karşı radikal milliyetçilik ile sosyalist devrimi birleştirerek Almanya'yı Doğu'ya ve Rusya'ya yakınlaştırmaya çalıştı.
Profili gör
Ferdinand Lassalle
1825–1864Devlet sosyalizminin öncülerinden biri olan Lassalle, genel oy hakkını ve devlet tarafından finanse edilen kooperatifleri savundu, ilk büyük Alman işçi partisini kurdu ve Avrupa sosyal demokrasisini etkiledi.
Profili gör
Filippo Tommaso Marinetti
1876–1944İtalyan şair Marinetti, hızı, makineyi, savaşı ve geçmişten kopuşu yücelterek fütürizmi kurdu ve sanatsal avangard ile devrimci milliyetçiliği birleştirerek faşizme yaklaştı.
Profili gör
Frantz Fanon
1925–1961Martinikli bir psikiyatrist ve teorisyen olan Fanon, ırkçılığın ve sömürgeciliğin psikolojik etkilerini analiz eden ve ezilen halkların emperyal yönetimden kurtuluşunu savunan büyük bir sömürgecilik karşıtı düşünürdü.
Profili gör
Friedrich Engels
1820–1895Alman devrimci teorisyen Engels, Komünist Manifesto'nun ortak yazarlarından biri oldu ve kadınlara yönelik baskıyı ve devleti özel mülkiyete bağlayarak ve savaşı devrimci bir sanat olarak inceleyerek Marx'ı ailesinin fabrikasıyla finanse etti.
Profili gör
Georges Sorel
1847–1922Fransız teorisyen Sorel, sol ve faşist hareketler üzerinde etkili olan doğrudan eylemi ve proleter şiddeti yücelterek devrimci sendikalizmi ve genel grev mitini geliştirdi.
Profili gör
Giovanni Gentile
1875–1944İdealist bir gerçekçilik filozofu olan Gentile, Mussolini'nin eğitim bakanıydı, İtalyan eğitiminde reform yaptı, Faşist Aydınlar Manifestosu'nu ve faşizmin doktrinsel çekirdeğini yazdı ve 1944'te partizanlar tarafından öldürüldü.
Profili gör
Guillaume Faye
1949–2019Fransız Yeni Sağının bir filozofu ve aktivisti olan Faye, yaklaşan medeniyet çöküşü karşısında arkaik geleneğin, etnik kimliğin ve hiper-modern teknolojinin kaynaşmasını savunarak arkeofütürizm kavramını ortaya attı.
Profili gör
Gustavo Barroso
1888–1959Brezilyalı bir yazar ve Entegralizm lideri olan Barroso, Brezilya Entegralist Eylem milislerine başkanlık etti ve Plínio Salgado'nun daha ılımlı çizgisinin aksine otoriter milliyetçiliği ve komplocu antisemitizmi destekledi.
Profili gör
Henri de Saint-Simon
1760–1825Teknokrasinin öncüsü olan Saint-Simon, politikacılar ve aristokratlar yerine bilim adamları, mühendisler ve üreticiler tarafından yönetilen bir sanayi toplumu önerdi ve bu, daha sonraki sosyalizmi ve pozitivizmi etkiledi.
Profili gör
Herbert Marcuse
1898–1979Alman-Amerikan Frankfurt Okulu filozofu ve 1968 Yeni Sol'una bir gönderme. Tek Boyutlu İnsan'da ileri kapitalizmin tüketimciliği ve teknokrasisini eleştiriyor ve cinsel özgürleşmeyi ve radikal reddi savunuyor.
Profili gör
Howard Scott
1890–1970Amerikalı mühendis Scott, 1933'te Technocracy Incorporated'ı kurdu ve fiyat sistemi ve paranın yerine enerji sertifikalarını koymayı ve kıtasal bir "teknik" hükümetinin politikacılar ve işadamları yerine mühendislere ve bilim adamlarına teslim edilmesini önerdi.
Profili gör
James Connolly
1868–1916Marksist bir sosyalist ve sendikacı olan Connolly, İrlanda Sosyalist Cumhuriyetçi Partisini kurdu ve ulusal bağımsızlığı toplumsal dönüşümle ilişkilendirdi. 1916 Paskalya Ayaklanması'na liderlik etti ve yenilginin ardından idam edildi.
Profili gör
John C. Calhoun
1782–1850ABD başkan yardımcısı ve Güney Carolina senatörü Calhoun, hükümsüz kılma ve eşzamanlı çoğunluk doktrinlerini formüle etti ve köleliği Güney'in ayrılmasına ilham veren pozitif bir iyilik olarak savundu.
Profili gör
John Maclean
1879–1923İskoç bir öğretmen ve devrimci Marksist olan Maclean, işçileri örgütledi ve Birinci Dünya Savaşı'na karşı çıktı. Bağımsız bir İskoç sosyalist cumhuriyetini savundu ve işçilere Marksist ekonomiyi öğretti.
Profili gör
John Zerzan
1943–Amerikalı filozof Zerzan, anarko-ilkelciliğin önde gelen seslerinden biridir; uygarlığı, teknolojiyi ve evcilleştirmeyi baskının kaynakları olarak eleştirir ve atalardan kalma yaşam biçimlerine dönüşü savunur.
Profili gör
José Carlos Mariategui
1894–1930Amauta dergisini ve Peru Sosyalist Partisini kuran Perulu gazeteci ve Marksist düşünür. Yedi Yorumlayıcı Deneme'de kökleri yerli topluluğa dayanan bir And sosyalizmini savundu ve latifundio ile Lima merkeziyetçiliğine saldırdı.
Profili gör
Juan Bautista Alberdi
1810–1884'37 Kuşağı'ndan bir hukukçu olan Alberdi, Arjantin'in 1853 Anayasasının taslağı olan Temelleri (1852) yazdı; güçlü bir yürütme, serbest ticaret, yabancı sermaye ve Avrupa göçünü "yönetmek nüfus oluşturmaktır" sloganıyla federalizmi savundu.
Profili gör
Julius Evola
1898–1974İtalyan bir filozof olan Evola, hiyerarşiyi, maneviyatı ve modern dünyanın reddini savunan, 20. yüzyılın gerici ve ezoterik düşüncesinin bir referansı haline gelen, radikal sağın gelenekçi bir teorisyeniydi.
Profili gör
Michel Aflak
1910–1989Baas'ın kurucu ortağı olan Aflaq, Arap birliğini, sömürgecilik karşıtı sosyalizmi ve İslam'dan ilham alan manevi yenilenmeyi savundu. Irak Baas'ıyla ilişki kurarken Marksist materyalizmi reddetti ve askeri diktatörlüğü eleştirdi.
Profili gör
Mihail Bakunin
1814–1876Bir Rus devrimcisi olan Bakunin, devlete ve otoriter Marksizme karşı çıkan ve kendiliğinden toplumsal devrimi ve toplulukların ve işçilerin özgür federasyonunu savunan, kolektivist anarşizmin büyük teorisyeniydi.
Profili gör
Murray Bookchin
1921–2006Amerikalı bir düşünür olan Bookchin, özerk belediyeleri, doğrudan demokrasiyi ve doğayla uyumu savunarak, radikal çevreciliği ve Rojava deneyini etkileyerek toplumsal ekoloji ve komünalizmi yarattı.
Profili gör
Niccolò Machiavelli
1469–1527Floransalı bir diplomat ve düşünür olan Machiavelli, siyasi gücü gerçekçi bir şekilde analiz etti; erdeme, kişinin kendi askeri gücüne, devlet mantığına ve özgürlüğü ve sivil büyüklüğü koruyabilen cumhuriyetçi kurumlara değer verdi.
Profili gör
Nick Srnicek
1982–Kanadalı bir siyaset teorisyeni olan Srnicek, işin ötesine geçmek ve paylaşılan bolluğa dayalı kapitalizm sonrası bir gelecek inşa etmek için teknolojiyi, otomasyonu ve temel geliri kullanmayı önererek sol ivmeciliği savunuyor.
Profili gör
Otto Strasser
1897–1974Gregor Strasser'in kardeşi, 1930'da Hitler'den ayrıldı ve köylülere toprak sağlayan anti-kapitalist, federalist ve Hıristiyan nasyonal sosyalizmini savunan Kara Cephe'yi kurdu; Sürgün edildi ve 1955'te Almanya'ya döndü.
Profili gör
Pentti Linkola
1932–2020Finli bir balıkçı ve düşünür olan Linkola, güçlü bir devlet, ekonomik büyümenin sona ermesi ve biyosferi kurtarmak için nüfusun büyük ölçüde azaltılması ile anti-demokratik, anti-teknolojik bir derin ekolojiyi savundu ve eko-otoriterizmin bir referansı haline geldi.
Profili gör
Peter Kropotkin
1842–1921Rus anarşist teorisyen Kropotkin, işbirliğine, bilime ve özgür birliğe dayalı vatansız bir toplumu savunarak, anarko-komünizmi ve karşılıklı yardımlaşma fikrini bir evrim faktörü olarak geliştirdi.
Profili gör
Pierre-Joseph Proudhon
1809–1865Fransız filozof Proudhon, kendisini anarşist ilan eden ve karşılıkçılığı formüle eden ilk kişiydi; adil takası, bedava krediyi ve kullanıma dayalı mülkiyeti, mülkiyet hırsızlıktır şeklindeki ünlü ifadeyle savunuyordu.
Profili gör
Ramiro Ledesma Ramos
1905–1936JONS'un bir filozofu ve kurucusu olan Ledesma, ulusal devrimi, işçi seferberliğini ve otoriter bir devleti birleştirerek İspanyol ulusal sendikalizmini formüle etti. Komünizme ve ayrılıkçılığa karşı çıktı, monarşiyi ve parlamentarizmi eleştirdi.
Profili gör
Rudolf Rockçı
1873–1958Alman anarko-sendikalizm teorisyeni Rocker, devlet yerine devrimci sendikaları ve özgür komün federasyonlarını savundu ve Milliyetçilik ve Kültür'de kültürel yaratımın düşmanları olarak milliyetçiliğe ve merkezi güce saldırdı.
Profili gör
Samuel Edward Konkin III
1947–2004Amerikalı özgürlükçü bir teorisyen olan Konkin, devlet iktidarını aşındırmak için resmi olmayan faaliyetleri kullanarak devletin serbest, paralel piyasalar ve karşı ekonomi yoluyla değiştirilmesini savunan agorizmi yarattı.
Profili gör
Satoshi Nakamoto
s.d.–Bitcoin'in yaratıcısı Satoshi Nakamoto'nun takma adı, bankalara, hükümetlere veya aracılara bağlı olmaksızın, kriptografik kanıta, merkezi olmayan yapıya, programlanmış kıtlığa ve göreceli gizliliğe dayalı, eşler arası bir dijital para birimi formüle etti.
Profili gör
Seyyid Kutub
1906–1966Müslüman Kardeşler ideologu Kutub, modern Müslüman toplumların cahiliyede olduğunu ilan eden ve Allah'ın egemenliğini kurmak için bir öncü çağrısında bulunan Kilometre Taşları'nı yazdı. 1966'da Nasser'in hükümeti tarafından idam edildi.
Profili gör
Theodor Herzl
1860–1904Avusturya-Macaristanlı bir gazeteci olan Herzl, modern siyasi Siyonizmin kurucusuydu; antisemitizme yanıt olarak bir Yahudi ulusal devletinin kurulmasını savunuyordu ve İsrail tarihinde merkezi bir figür haline geliyordu.
Profili gör
Thomas Paine
1737–1809Amerikan ve Fransız devrimlerinin broşür yazarı olan Paine, insan haklarını, cumhuriyeti ve radikal sosyal reformları popüler bir dille savundu ve demokratik idealleri zamanının kitleleri arasında yaydı.
Profili gör
Thomas Spence
1750–1814Arazinin mahallelere ait olmasını, kiraların yerel fon finansman hizmetlerine ödenmesini ve herkese gelir sağlanmasını öneren İngiliz reformcu. Radikal broşürleri nedeniyle defalarca hapse atıldı ve demokrasiyi savundu.
Profili gör
V. D. Savarkar
1883–1966Andaman Adaları'nda hapsedilen bir devrimci ve daha sonra Hindu Mahasabha lideri Savarkar, kişisel olarak bir ateist olmasına rağmen, Hindistan'ın Hinduların anavatanı ve kutsal toprağı olduğu Hindutva fikrini formüle etti, Hindu ulusunun militarizasyonunu ve rasyonel modernleşmeyi savundu.
Profili gör
William Godwin
1756–1836İngiliz filozof ve Siyasi Adalet kitabının yazarı, felsefi anarşizmin babası olarak kabul edilir. Hükümetin ve eşitsiz mülkiyetin ortadan kaldırılmasını, rehber olarak aklı, eğitimi ve şiddetsizliği savunuyor ve aynı zamanda evliliği eleştiriyor.
Profili gör
Felsefe
Adalet, özgürlük, otorite ve devletin doğasını tartışan düşünürler.

Adi Şankaraçarya
c. 788–820Sekizinci yüzyıl filozofu ve keşişi Shankara, benliğin mutlak (Brahman) ile özdeşliğini ve dünyanın yanıltıcı doğasını (maya) öğreten Advaita Vedanta'yı sistemleştirdi, Hindistan'da manastırlar kurdu ve Budizm karşısında Hinduizm'i yeniden düzenledi.
Profili gör
Albert Camus
1913–1960Fransız-Cezayirli yazar ve 1957 Nobel ödüllü Camus, Direniş'te savaştı, The Rebel'da Sovyet kamplarını kınayarak Sartre'dan ayrıldı ve her iki tarafta da terörizme karşı çoğul bir Cezayir'i savundu.
Profili gör
Alexis de Tocqueville
1805–1859Fransız liberal düşünür Tocqueville, Amerikan demokrasisi üzerinde çalıştı ve çoğunluğun tiranlığına ve modern devletin idari merkezileşmesine karşı panzehir olarak sivil birlikleri, ademi merkeziyetçiliği ve siyasi özgürlüğü savundu.
Profili gör
Aristo
384–322 a.C.Yunan filozofu Aristoteles, ılımlı özel mülkiyeti, doğal hiyerarşiyi ve ahlaki eğitimi ortak yaşamın temelleri olarak savunan, polis, yurttaşlık erdemi ve karma hükümet merkezli bir siyasi vizyon formüle etti.
Profili gör
Arne Næss
1912–2009Norveçli bir filozof olan Næss, tüm yaşamın içsel değerini ve insan etkisini azaltmak ve insanlarla doğa arasındaki uyumu yeniden sağlamak için radikal bir değer değişimini savunarak derin ekolojiyi kurdu.
Profili gör
Arthur Schopenhauer
1788–1860Bir Alman filozof olan Schopenhauer, kör İrade'yi gerçekliğin irrasyonel özü, sürekli bir acı kaynağı olarak gördü ve her türlü Aydınlanma ve siyasi iyimserliğe karşı şüpheci bir karamsarlık içinde, tek çare olarak şefkati, sanatı ve çileci feragati savundu.
Profili gör
Baruch Spinoza
1632–1677Portekiz-Yahudi kökenli Hollandalı rasyonalist filozof Spinoza, Tanrı'yı Doğa ile özdeşleştirdi, dogmayı ve özgür iradeyi reddetti ve Etik ve Teolojik-Politik İnceleme'de hoşgörü, düşünce özgürlüğü ve demokrasinin en rasyonel rejim olduğunu savundu.
Profili gör
Benjamin Sabit
1767–1830Fransız-İsviçreli liberalizm teorisyeni Constant, eskilerin özgürlüğünü modernlerin özgürlüğünden ayırdı, sınırsız halk egemenliğini Terörün kaynağı olarak kınadı ve bireysel hakları, özgür basını ve mülkiyete dayalı oy hakkına sahip anayasal monarşiyi savundu.
Profili gör
Bertrand Russel
1872–1970Ateist ve pasifist olan İngiliz filozof ve mantıkçı, Birinci Dünya Savaşı'na karşı çıktığı için hapse atıldı. Sovyet komünizmini eleştirirken demokratik sosyalizmi, bireysel özgürlükleri, laikliği ve nükleer silahsızlanmayı savundu.
Profili gör
Demokritos
c. 460–c. 370 BCELeucippus'la birlikte gerçekliğin atomlardan ve boşluktan oluştuğu atomist bir doğa açıklaması geliştiren Abdera'lı Yunan filozofu. Yazıları aynı zamanda etik ve politikaya da değiniyordu.
Profili gör
Edmund Burke
1729–1797Modern muhafazakarlığın babası olan Burke, soyut rasyonalizme ve devrimci kopuşa karşı basiretli reformu, geleneği ve kurumları savundu ve Fransız Devrimi'nin aşırılıklarını sert bir şekilde eleştirdi.
Profili gör
Epiktetos
c. 50–c. 135 CERoma İmparatorluğu'nda köle olarak doğan Yunan Stoacı filozof, özgürlüğün kontrolümüz altında olanı ayırt etmeye ve erdemi geliştirmeye bağlı olduğunu öğretti. Öğrencisi Arrian derslerini kaydetti.
Profili gör
Epikuros
341–270 a.C.Mutluluğun, dostluk ve ılımlı arzularla desteklenen, acı ve rahatsızlığın yokluğuna bağlı olduğunu öğreten Yunan filozofu. Adaleti, zarar vermemek veya zarar görmemek için yapılan yararlı bir anlaşma olarak anladı ve mümkün olduğunca siyasi çekişmeden kaçınmayı tavsiye etti.
Profili gör
Ernest Renan
1823–1892Fransız filozof Renan, milleti, birlikte yaşama iradesi ve ortak hafıza üzerine kurulu, etnik milliyetçiliğin aksine sivil milliyetçiliğin entelektüel temelini sunan günlük bir plebisit olarak tanımladı.
Profili gör
Étienne de La Boétie
1530–1563Fransız yargıç ve hümanist, Zorbalığın yalnızca insanlar ona rıza gösterdiği için hayatta kaldığını savunan Gönüllü Hizmet Üzerine Söylem'in yazarı. Özgürlüğe giden yol olarak şiddete değil barışçıl bir şekilde itaat etmeyi reddetmeyi öneriyor.
Profili gör
Georg Wilhelm Friedrich Hegel
1770–1831Alman filozof Hegel, tarihi özgürlüğün diyalektik açılımı olarak tasavvur etti ve sivil toplumun ve yalıtılmış bireyin ötesinde rasyonel devlette ahlaki yaşamın somut olarak gerçekleşmesini gördü.
Profili gör
Guilherme Freire
1991–Katolik filozof ve eğitimci, PUC-SP yüksek lisans mezunu ve Filosofia do Zero'nun yaratıcısı. Aristoteles ve Aquinas'a ders veriyor, göreliliği ve devletin merkezileşmesini eleştiriyor ve 1889 Cumhuriyeti'ni Brezilya'nın siyasi krizinin kaynağı olarak görüyor.
Profili gör
Gustav Landauer
1870–1919Bavyera Sovyet Cumhuriyeti'nin Alman anarşist filozofu: Ortodoks Marksist dogmayı reddederek devletin gönüllü kooperatif toplulukları inşa ederek üstesinden gelinen toplumsal bir ilişki olduğunu savundu.
Profili gör
Henri Bergson
1859–1941Fransız filozof ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (1927), mekanizmaya karşı yaşamsal ve yaratıcı süreyi formüle etti, sezgiyi, yaratıcı evrimi ve açık ahlakı savundu ve Milletler Cemiyeti'ni ve Müttefikleri destekledi.
Profili gör
Herakleitos
c. 535–c. 475 a.C.Değişim, karşıtlık ve dünyayı düzenleyen logos hakkındaki parçalarıyla tanınan Efes'li bir filozof. Metinleri insan hukukunu ortak bir düzenle ilişkilendirir, ancak kaynakların azlığı onun belirli siyasi konumlarının yeniden yapılandırılmasını tartışmalı hale getirir.
Profili gör
Immanuel Kant
1724–1804Alman filozof Kant, kalıcı barışa giden yol olarak aklın özerkliğini, cumhuriyetçiliği ve özgür devletler federasyonunu savunarak aşkın idealizmi ve görev etiğini kurdu.
Profili gör
Isaiah Berlin
1909–1997İngiliz filozof Berlin, negatifi pozitif özgürlükten ayırdı ve değer çoğulculuğunu savundu, totaliter ütopyalara karşı uyarıda bulundu ve 20. yüzyıl liberal düşüncesinin bir referansı haline geldi.
Profili gör
İbn Rüşd
1126–1198Kurtubalı filozof, hekim ve yargıç İbn Rüşd, Aristoteles hakkında yorum yaptı ve felsefi akıl ile Kur'an vahyinin birbiriyle çelişmediğini ve Hıristiyan skolastisizmini etkilediğini savundu. Muvahhid sarayına hizmet etti ve ilahiyatçıların baskısı altında sürgüne gönderildi.
Profili gör
Jacques Maritain
1882–1973Fransız Katolik filozof Maritain, Hıristiyan düşüncesini yeniledi ve insan haklarını, bütünsel hümanizmi ve inanç, akıl ve demokratik özgürlüğün uyumluluğunu savunarak Hıristiyan demokrasisini etkiledi.
Profili gör
Jean Jacques Rousseau
1712–1778Bir Aydınlanma filozofu olan Rousseau, toplumsal eşitsizliği eleştirdi ve halk egemenliğini, genel iradeyi ve yurttaşlık eğitimi ve kamusal erdem yoluyla özgür vatandaşlar oluşturabilecek cumhuriyetçi bir siyasi topluluğu savundu.
Profili gör
Jean-Paul Sartre
1905–1980Fransız filozof Sartre, bireyin radikal özgürlüğünü ve sorumluluğunu savunan, varoluşçuluğun büyük ismiydi ve Marksizme yakınlaşarak zamanının büyük politik davalarıyla meşgul oldu.
Profili gör
John Locke
1632–1704Klasik liberalizmin babası olan Locke, yaşam, özgürlük ve mülkiyet gibi doğal hakları, rıza ve kuvvetler ayrılığıyla sınırlanan yönetimi temel alarak modern liberal devrimlere ilham verdi.
Profili gör
John Rawls
1921–2002Amerikalı bir filozof olan Rawls, adaletin adalet olduğu fikriyle liberalizmi yeniden formüle etti; eşit özgürlükleri ve eşitsizliklerin yalnızca toplumda en az avantajlı olanlara fayda sağlaması durumunda kabul edilebilir olduğunu savundu.
Profili gör
John Stuart Değirmeni
1806–1873İngiliz liberal filozof Mill, bireysel özgürlüğü, hoşgörüyü, faydacılığı ve zarar ilkesini savunarak onu modern liberalizmin temel figürü haline getirdi.
Profili gör
Joseph de Maistre
1753–1821Önde gelen gerici teorisyen Maistre, Aydınlanma rasyonalizmine karşı monarşiyi, gelenek ve dinin otoritesini savunarak Fransız Devrimi'ne karşı çıktı ve Avrupa muhafazakar düşüncesini etkiledi.
Profili gör
Laozi
c. 600–c. 520 a.C.Çinli bilge geleneksel olarak Dao De Jing'in ve Taoizm'in kuruluşunun kurucusu olarak kabul edilir. Kendisi zar zor yöneten bir hükümdar olan wu wei'yi, küçük barışçıl devletleri, basit bir yaşamı ve öğrenmeye, silahlara ve lükse güvensizliği savunuyor.
Profili gör
Leonard Peikoff
1933-Objektivist bir filozof olan Peikoff, Ayn Rand'ın başlıca entelektüel mirasçısıydı; Objektivizmi sistemleştiriyor ve yaşamın ve ahlakın temelleri olarak aklı, bireyciliği ve laissez-faire kapitalizmini savunuyordu.
Profili gör
Luiz Felipe Pondé
1959–presentBrezilyalı filozof ve köşe yazarı Pondé kendisini liberal bir muhafazakar olarak tanımlıyor: Ekonomik ve sivil özgürlükleri destekliyor, ahlaki ilerlemeciliği ve hem sol hem de sağ popülizmi eleştiriyor ve bir geleneğe bağlı kalmadan din üzerine çalışıyor.
Profili gör
Maksimum Daha Fazla
1964–İngiliz filozof Max More, modern transhümanizmin ve extropianizmin kurucularından biridir ve teknolojinin insan sınırlarını aşmak, yaşamı uzatmak ve bireysel özgürlüğü genişletmek için kullanılmasını savunur.
Profili gör
Maksimum Karıştırıcı
1806–1856Alman filozof Stirner, devleti, ahlakı ve kurumları baskıcı soyutlamalar olarak reddeden ve egemen bireyi ve onların çıkarlarını her şeyin merkezine koyan egoist anarşizmin en büyük referansıdır.
Profili gör
Mark Fisher
1968–2017İngiliz kültür teorisyeni Fisher, kapitalizme alternatifler hayal etmenin zorluğunu incelemek için kapitalist gerçekçilik kavramını geliştirdi. Kültür, akıl sağlığı ve neoliberalizm arasında bağlantı kurdu ve asit komünizminin ana hatlarını çizdi.
Profili gör
Martin Buber
1878–1965Avusturyalı bir Yahudi filozof olan Buber, Ben-Sen ilişkisinde özetlenen diyalog felsefesini geliştirdi ve dini düşünceyi ve kültürel Siyonizm'i etkileyen komüniter, hümanist bir sosyalizmi savundu.
Profili gör
Martin Heidegger
1889–1976Alman filozof Heidegger, varlık sorununu yeniden gündeme getirdi ve modern teknolojiyi insanlığın kökünden sökülmesi olarak eleştirdi; 1933'te Nazi partisine katıldı ve Freiburg'un rektörü oldu; bu desteğinden asla açıkça vazgeçmedi.
Profili gör
Michael Sandel
1953–Amerikalı bir siyaset filozofu olan Sandel, toplulukçuluğun önde gelen temsilcilerinden biridir; prosedürel liberalizmi eleştirir ve adaletin, erdemin ve ortak iyinin topluluk bağlarından kaynaklandığını savunur.
Profili gör
Michel Foucault
1926–1984Fransız filozof Foucault, hapishaneleri, cinselliği, tıbbı ve modern bilgiyi disipliner iktidar biçimleri olarak analiz ederek toplumsal normalleşme, kontrol kurumları ve kültürel hiyerarşilere yönelik eleştiriler için bir referans haline geldi.
Profili gör
Montesquieu
1689–1755Fransız Aydınlanma filozofu Montesquieu, despotizme karşı bir savunma olarak anayasal monarşiyi ve yasalarla sınırlandırılmış hükümeti savunarak kuvvetler ayrılığını ve kurumsal ılımlılığı formüle etti.
Profili gör
Mozi
c. 470–c. 391 a.C.Herkese tarafsız ilgi gösterilmesini, yöneticilerin liyakat, tutumluluk ve yalnızca savunma savaşıyla seçilmesini vaaz eden ve Cennetin iradesini ahlak ve politikanın temeli olarak gören Çinli filozof ve Mohizm'in kurucusu.
Profili gör
Nick Land
1962–İngiliz filozof Land, kapitalizmin ve teknolojinin hızlanmasını savunarak ve yeni hiyerarşiler lehine eşitlikçi demokrasiyi eleştirerek, hızlandırmacılığı ve sözde Karanlık Aydınlanma'yı kurdu.
Profili gör
Nicolas de Condorcet
1743-1794Fransız Aydınlanma filozofu Condorcet, siyasi liberalizmi evrenselci reformlara ve insan aklının ilerlemesine olan güvene bağlayarak sivil hakları, yasal eşitliği ve kadınların oy hakkını savundu.
Profili gör
Oswald Spengler
1880–1936Muhafazakar Devrimci bir filozof olan Spengler, The Decline of the West'te medeniyetleri döngüsel olarak gördü. Otoriter, anti-Marksist Prusya sosyalizmini savundu; daha sonra milliyetçilikten vazgeçmeden Nazizm'i eleştirdi.
Profili gör
Pisagor
c. 570–c. 495 a.C.Güney İtalya'daki bir Yunan filozofu ve topluluk lideri olan Pisagor, matematik ve kozmolojiyi dini disiplinle ilişkilendirdi. Daha sonraki açıklamalar Pisagorcuları Magna Graecia'daki siyasi nüfuzla ilişkilendiriyor, ancak kendi fikirlerini takipçilerinin fikirlerinden ayırmak zor.
Profili gör
Platon
428/427–348/347 a.C.Yunan filozofu Platon, Atina demokrasisini eleştirdi ve filozoflar tarafından yönetilen, katı bir eğitim, ahlaki sansür ve özel çıkarların siyasi topluluğun uyumuna güçlü bir şekilde tabi olduğu bir şehir hayal etti.
Profili gör
René Descartes
1596–1650Fransız filozof ve matematikçi, modern felsefenin babası ve analitik geometrinin yaratıcısı Descartes, metodik şüpheyi ve zihin-beden ikiliğini ("Düşünüyorum, öyleyse varım") formüle etti. Galileo'dan sonra Kilise ile çatışmalardan kaçınarak hoşgörülü Hollanda Cumhuriyeti'nde yaşadı.
Profili gör
Robert Nozick
1938–2002Amerikalı filozof Nozick, Anarşi, Devlet ve Ütopya'da özgürlükçülüğü ve minimal devleti savundu ve yalnızca bireysel hakların korunmasının devlet gücünün varlığını haklı çıkaracağını savundu.
Profili gör
Roger Scruton
1944–2020İngiliz filozof Scruton, görecelik ve ilerlemeciliğe karşı geleneği, güzelliği, ulusu ve kurumları anlam ve düzen kaynakları olarak savunan büyük çağdaş muhafazakar düşünürlerden biriydi.
Profili gör
Russel Kirk
1918–1994Amerikalı siyaset filozofu ve tarihçisi Kirk, The Conservative Mind (1953) adlı kitabıyla savaş sonrası muhafazakarlığı etkiledi. Geleneği, tarihsel sürekliliği, siyasi basireti, yerel toplulukları ve kökleri dine dayalı bir ahlaki düzeni savundu.
Profili gör
Seneca
c. 4 BCE–65 CERomalı Stoacı filozof ve devlet adamı Seneca, Nero'ya tavsiyelerde bulundu ve merhamet, erdem ve tutkulara hakimiyet hakkında yazdı; güce ve büyük servete olan yakınlığı, sadelik öğütleriyle gerilim içindedir.
Profili gör
Sinoplu Diyojen
c. 412–c. 323 BCESinoplu Yunan filozofu ve antik Kinizm'in önde gelen figürü, kendi kendine yeterliliği ve doğaya uygun basit bir yaşamı savundu; provokasyon yoluyla toplumsal geleneklere, zenginliğe ve otoriteye meydan okudu.
Profili gör
Slavoj Žižek
1949–Slovenyalı bir filozof olan Žižek, ideolojiyi ve çağdaş kapitalizmi analiz etmek için Marksizm, psikanaliz ve kültürel eleştiriyi birleştirerek zamanımızın en popüler ve provokatif sol düşünürlerinden biri haline geldi.
Profili gör
Sokrates
470–399 BCAtinalı filozof Sokrates, inançları incelemek ve erdemi takip etmek için diyalektik sorgulama yöntemini yarattı, güvensiz kitle siyasetini ve demagogların söylemlerini ortaya çıkardı ve gençliği yozlaştırma suçundan idam edildi.
Profili gör
Sri Aurobindo
1872–1950Hindistan'ın tam bağımsızlığını savunan ve daha sonra yogaya çekilen bir devrimci olan Aurobindo, 'integral yoga'yı ve insanlığın ruhsal evrimine dair bir felsefe geliştirdi, The Life Divine'ı yazdı ve Auroville topluluğuna ilham verdi.
Profili gör
Thomas Carlyle
1795–1881Klasik liberalizmi kasvetli bir bilim olarak eleştiren ve Büyük Adam teorisini formüle eden, modern eşitlikçilik yerine kahramanca liderliği ve hiyerarşik düzeni savunan İskoç deneme yazarı ve tarihçi.
Profili gör
Thomas Hobbes
1588–1679İngiliz filozof Hobbes, iç savaşı kontrol altına almak, güvenliği garanti altına almak ve dini ve hizip çatışmalarını kamu barışına tabi kılmak için güçlü merkezi otoriteyi savunan, sözleşmeci bir egemen devlet teorisi kurdu.
Profili gör
Voltaire
1694–1778Bir Fransız Aydınlanma yazarı ve filozofu olarak dini fanatizme ve Kilise'ye saldırdı ("kötü şöhretli şeyi ezin"), Calas olayında ifade özgürlüğünü ve hoşgörüyü savundu, ancak popüler demokrasi yerine aydınlanmış monarşiyi destekledi. Deist, Candide'nin yazarı.
Profili gör
Zhuangzi
c. 369–c. 286 a.C.Savaşan Devletler döneminin Çinli Taocu filozofu ve Zhuangzi'nin yazarı. Kendiliğinden özgürlüğü, göreceliliği ve basit bir doğal yaşamı savunuyor, kamu görevini reddediyor ve geleneksel ahlakı ve devletin hırslarını küçümsüyor.
Profili gör
Ekonomi
Para ve maliye politikalarını ve piyasa-devlet tartışmasını etkileyen ekonomistler.

Adam Smith
1723–1790İskoç iktisatçı Adam Smith, The Wealth of Nations'da modern ekonomiyi kurarak piyasanın ve işbölümünün nasıl refah yarattığını ve görünmez elin bireysel çıkarları nasıl koordine ettiğini gösterdi.
Profili gör
Amartya Sen
1933–1998 Nobel Ekonomi Ödülü sahibi Sen, kalkınmayı insanların gerçek özgürlüğüne göre ölçen, sağlık ve eğitime yapılan kamu yatırımlarını, kıtlığa karşı bir koruma olarak demokrasiyi savunan ve Hindu milliyetçiliğini ve eşitlik olmadan büyümeyi eleştiren yetenek yaklaşımını formüle etti.
Profili gör
Carl Menger
1840–1921Avusturyalı iktisatçı Menger, öznel değer teorisiyle Avusturya Okulu'nu kurdu, Alman tarihçilere karşı Methodenstreit'i kazandı ve istismarcı işverenlere karşı hâlâ devlet korumasını kabul eden klasik bir liberaldi.
Profili gör
Celso Furtado
1920–2004ECLAC okulundan Brezilyalı bir ekonomist olan Furtado, az gelişmişliği uluslararası işbölümünün tarihsel bir sonucu olarak açıkladı ve planlı sanayileşmeyi, toprak reformunu ve kalkınmacı bir devleti savundu.
Profili gör
David Friedman
1945–Sonuççu anarko-kapitalizme öncülük eden ekonomist ve fizikçi: Hukukun, mahkemelerin ve polisin, doğal haklara dayanmaksızın rekabetçi serbest piyasalar tarafından verimli bir şekilde sağlanabileceğini savunuyor.
Profili gör
David Ricardo
1772–1823İngiliz iktisatçı Ricardo, serbest ticaretin temelini oluşturan karşılaştırmalı üstünlük teorisini formüle etti, Tahıl Yasaları ve Yoksulluk Yasalarıyla mücadele etti ve Parlamento'da gizli oylamayı, Katolik özgürleşmesini ve dini hoşgörüyü savundu.
Profili gör
Eduardo Moreira
1976–presentBrezilyalı ekonomist, yazar ve iletişimci, ICL medya ağının kurucusu. Finansal spekülasyonları ve neoliberalizmi eleştirmesi, yeniden dağıtımcı sosyal reformları ve ulusal egemenliği savunmasıyla tanınan eski yatırım bankacısı.
Profili gör
Frédéric Bastiat
1801–1850Fransız iktisatçı Bastiat, açık ve ironik bir tavırla serbest ticareti ve sınırlı hükümeti savundu, korumacılığı ve ekonomi politikalarında görülmeyenleri kınadı ve liberal düşüncenin bir klasiği haline geldi.
Profili gör
Friedrich Hayek
1899–1992Avusturyalı bir iktisatçı olan Hayek, serbest piyasayı ve kendiliğinden düzeni savundu, merkezi planlamanın serfliğe yol açtığı ve dağınık bilgiyi bastırdığı konusunda uyarıda bulunarak 20. yüzyıl liberalizminin bir referansı haline geldi.
Profili gör
Friedrich Listesi
1789–1846Alman iktisatçı List, ekonomik milliyetçiliği ve yeni gelişen sanayinin korunmasını savundu ve geri kalmış ülkelerin gelişip zengin uluslara yetişmek için tarifelere ve güçlü bir devlete ihtiyaç duyduğunu savundu.
Profili gör
Gösta Rehn
1913–1996İsveçli ekonomist Rehn, tam istihdam, ücret dayanışması ve fiyat istikrarını birleştiren Rehn-Meidner modelini birlikte geliştirdi. Karma bir ekonomi içinde işçilerin yeniden eğitimini, sosyal korumayı ve üretken modernizasyonu savundu.
Profili gör
Gustave de Molinari
1819–1912Belçikalı bir ekonomist olan Molinari, anarko-kapitalizmin ve gönüllü yargı yetkilerinin entelektüel bir kökü olarak güvenlik ve yönetişimde serbest rekabeti önererek rekabetçi hükümete öncülük etti.
Profili gör
Hans-Hermann Hoppe
1949–Alman iktisatçı Hoppe, mutlak özel mülkiyeti savunarak ve demokrasiyi özgürlüğü aşındıran bir sistem olarak eleştirerek, gönüllü sözleşmeye dayalı toplumsal düzenler önererek anarko-kapitalizmi radikalleştirdi.
Profili gör
Henry George
1839–1897Amerikalı bir ekonomist olan Henry George, arazi kirasının emeğe veya sermayeye yük getirmek yerine toplumu finanse etmesi ve eşitsizliği azaltması gerektiğini savunarak arazi değerine ilişkin tek vergiyi önerdi.
Profili gör
Henry Hazlitt
1894–1993Avusturya Okulu ile bağlantılı Amerikalı ekonomi gazetecisi ve filozof, serbest piyasa ekonomisini yaygınlaştırması ve hükümetin fiyat kontrolleri ile sübvansiyonlarının görünmeyen maliyetlerini ortaya çıkarmasıyla övünüyor.
Profili gör
Javier Milei
1970–Arjantinli bir devlet adamı ve ekonomist olan Milei, anarko-kapitalizmi ve radikal liberalizmi savunuyor; devleti büyük ölçüde kesmeyi, ekonomiyi dolarize etmeyi ve enflasyonla mücadele ederek Arjantin'in başkanlığına ulaşmayı öneriyor.
Profili gör
Jerome Powell
1953–Cumhuriyetçi avukat ve eski finans yöneticisi Powell, 2018'den 2026'ya kadar Federal Reserve'e başkanlık etti, yüksek oranlarla salgın şoku ve enflasyonla mücadele etti ve Trump'ın baskılarına karşı merkez bankasının bağımsızlığını savundu.
Profili gör
John Maynard Keynes
1883–1946İngiliz bir iktisatçı olan Keynes, modern makroekonomiyi formüle etti ve özel mülkiyeti ortadan kaldırmadan liberal kapitalizmi istikrara kavuşturmak için maliye politikasının, kamu yatırımlarının ve talep yönetiminin kullanılmasını savundu.
Profili gör
Joseph Schumpeter
1883–1950Avusturyalı iktisatçı Schumpeter, yenilikçi girişimcinin yol açtığı yaratıcı yıkımı anlattı, demokrasiyi seçkinler arasındaki oy rekabetine indirgedi ve kapitalizmin kendi başarısıyla yok edileceğini öngördü.
Profili gör
Karl Marx
1818–1883Alman filozof ve iktisatçı Marx, sınıf mücadelesini ve emeğin sömürülmesini analiz ederek tarihsel materyalizmi ve kapitalizmin eleştirisini yaratmış, sosyalizmin ve komünizmin en büyük referansı haline gelmiştir.
Profili gör
Karl Polanyi
1886–1964Macar ekonomi tarihçisi Polanyi, Büyük Dönüşüm'de toprağın, emeğin ve paranın hayali metalar olduğunu ve kendi kendini düzenleyen piyasanın koruyucu bir toplumsal karşı hareket yarattığını savundu.
Profili gör
Klaus Schwab
1938–Alman ekonomist ve mühendis, Davos'taki Dünya Ekonomik Forumu'nun kurucusu (1971–2025). Kamu-özel küresel yönetişimi, ESG hedeflerini, karbondan arındırmayı ve biyodijital yakınsamayı önererek paydaş kapitalizmini, Dördüncü Sanayi Devrimi'ni ve Büyük Sıfırlamayı teorileştirdi.
Profili gör
Ludwig Erhard
1897–1977Alman ekonomik mucizesinin babası Erhard, düzenlenmiş serbest rekabeti, parasal istikrarı ve refahı birleştirerek ordoliberal sosyal piyasa ekonomisini uyguladı ve daha sonra Almanya'nın şansölyesi olarak ülkeyi yönetti.
Profili gör
Ludwig von Mises
1881–1973Avusturyalı bir iktisatçı olan Mises, serbest piyasanın büyük bir savunucusuydu ve sosyalizm altında rasyonel ekonomik hesaplamaların imkansızlığını göstererek, Avusturya Okulunun bir temel direği ve modern özgürlükçülük için bir ilham kaynağı oldu.
Profili gör
Luiz Carlos Bresser-Pereira
1934–Brezilyalı bir ekonomist ve eski maliye bakanı olan Bresser-Pereira, rekabetçi bir döviz kurunu, ulusal sanayiyi ve demokrasiden vazgeçmeden büyümeyi yönlendiren reform edilmiş bir devleti savunarak yeni kalkınmacılığı formüle etti.
Profili gör
Michal Kalecki
1899–1970Polonyalı bir Marksist iktisatçı olan Kalecki, Keynes'in efektif talep teorisini öngördü, tam istihdamın siyasi iş döngüsünü analiz etti ve 1968'deki Yahudi karşıtı tasfiyeyi protesto ederken sosyalist Polonya'nın planlamasında çalıştı.
Profili gör
Milton Friedman'ın
1912–2006Amerikalı bir ekonomist olan Friedman, özgürlük ve refahın temel koşulları olarak serbest piyasayı, parasal istikrarı ve daha küçük bir devleti savunarak neoliberalizme ve parasalcılığa öncülük etti.
Profili gör
Murray Rothbard
1926–1995Amerikalı bir iktisatçı olan Rothbard, devletin ortadan kaldırılmasını, mutlak özel mülkiyeti ve güvenlik ve adaletin serbest piyasa tarafından sağlanmasını savunan anarko-kapitalizmin ana formülleştiricisiydi.
Profili gör
Oskar Lange
1904–1965Polonyalı bir iktisatçı olan Lange, ünlü sosyalist hesaplama tartışmasında planlamanın fiyatları simüle edebileceğini ve kaynakları verimli bir şekilde tahsis edebileceğini savunarak piyasa sosyalizmini savundu.
Profili gör
Otto Neurath
1882–1945Avusturyalı bir filozof ve ekonomist olan Neurath, planlı bir ekonomiyi ve üretimin teknik yönetimini savundu, piyasayı reddetti ve aynı zamanda Isotype olarak bilinen verilerin görsel dilini yarattı.
Profili gör
Paul Romer
1955–Amerikalı bir ekonomist olan Romer, fikirlerin, inovasyonun ve bilginin kalkınmayı nasıl yönlendirdiğini gösteren ve kurumsal bir reform olarak sözleşmeli şehirler öneren içsel büyüme teorisinin bir referansıdır.
Profili gör
Paulo Guedes
1949–Chicago'da eğitim almış bir ekonomist ve Bolsonaro'nun ekonomi bakanı olan Guedes, emeklilik reformu ve merkez bankası özerkliği sağladı, hiçbir zaman gerçekleşmemiş kapsamlı özelleştirmelerin vaazını verdi ve federal harcama tavanını gevşetti.
Profili gör
Raúl Prebisch
1901–1986Arjantinli bir ekonomist olan Prebisch, merkez-çevre tezini yarattı ve Latin Amerika'nın kötüleşen ticaret haddinden kaçabilmesi için sanayileşmeyi ve bölgesel entegrasyonu savunarak ECLAC ve UNCTAD'a liderlik etti.
Profili gör
Roberto Campos
1917–2001Brezilyalı bir ekonomist ve diplomat olan Campos, askeri rejim altında planlama bakanı olarak görev yaptı, Merkez Bankası'nı ve konut bankasını kurdu ve ülkenin ekonomik liberalizm ve özelleştirmenin en etkili savunucusu oldu.
Profili gör
Sidney Webb
1859–1947Fabian Topluluğu ve London School of Economics'in kurucu ortağı olan Webb, sosyalizme kademeli bir parlamenter ve idari geçişi savundu, Britanya İşçi Partisi'nin IV. Maddesini hazırladı ve yaşlılığında Sovyet planlamasını övdü.
Profili gör
Thomas Malthus
1766–1834Anglikan din adamı ve İngiliz iktisatçı, Nüfus İlkesi Üzerine Bir Deneme (1798) kitabının yazarı: Nüfusun gıda arzını aştığını savundu ve ahlaki kısıtlamaları ve Yoksulluk Yasalarında reform yapılmasını savundu.
Profili gör
William Beveridge
1879–1963İngiliz iktisatçı Beveridge, sosyal liberalizmin temeli olarak yoksulluk, hastalık ve işsizliğe karşı evrensel sosyal güvenlik önererek Birleşik Krallık'ın refah devletini tasarladı.
Profili gör
Entelektüel yaşam
Kamusal tartışmayı etkileyen yazar, tarihçi, gazeteci ve akademisyenler.

Adrian Wooldridge
1959–İngiliz gazeteci ve deneme yazarı Wooldridge, meritokrasinin önde gelen savunucularından biri olup, liyakate ve yeteneğe göre seçimin modern dünyayı yönlendirdiğini ve günümüzde yenilenmesi gerektiğini savunmaktadır.
Profili gör
Alan Turing
1912–1954İngiliz matematikçi ve mantıkçı, Bletchley Park'ta Nazi Enigma kodunu kırdı ve hesaplamanın (Turing Makinesi, Turing Testi) teorik temellerini attı. 1952'de eşcinsellik suçundan yargılandı, kimyasal olarak hadım edildi ve 1954'te öldü; 2013 yılında ölümünden sonra affedildi.
Profili gör
Albert Einstein
1879–1955Alman-İsviçreli-Amerikalı teorik fizikçi, görelilik teorilerini yarattı ve 1921 Nobel Ödülü'nü kazandı. 1933'te Nazizm'den kaçan Yahudi bir mülteciydi; bir pasifistti, "Neden Sosyalizm?" adlı kitabında sosyalist olduğunu ilan etmişti ve dünya yönetiminin ve sivil hakların savunucusuydu.
Profili gör
Aldo Leopold
1887-1948Amerikalı bir korumacı olan Leopold, toprak etiğini formüle etti ve insan toplulukları ile topraklar, sular ve ekosistemler arasında sorumlu bir ilişkiyi savunarak modern çevreciliğe ilham verdi.
Profili gör
Alexandre de Moraes
1968–Yüksek mahkeme yargıcı ve eski São Paulo kamu güvenliği sekreteri olan Moraes, Ocak 2023'teki darbe girişiminin ve bundan dolayı mahkûm edilen eski başkanın yargılanmasına öncülük ederek sağın ana hedefi haline geldi.
Profili gör
Augusto Cury
1958–Psikiyatrist ve en çok satan kişisel gelişim yazarı Cury, kutuplaşma karşıtı, yarı başkanlık, mali denge, girişimcilik ve akıl sağlığı konularında çalışan, Brezilya'da Avante için 2026 başkan adayıdır.
Profili gör
Ben Shapiro
1984–presentAmerikalı muhafazakar siyasi yorumcu, avukat ve The Daily Wire'ın kurucu ortağı. Serbest piyasa kapitalizmini, Yahudi-Hıristiyan geleneksel ahlaki değerlerini, iddialı Siyonizm'i ve siyasi sola karşı keskin tartışmalarını kararlı bir şekilde savunmasıyla tanınır.
Profili gör
Bobby Fischer
1943–2008ABD ile bağlarını koparan ve Yahudi karşıtı komplo teorilerini, Holokost inkarını ve 11 Eylül saldırılarını desteklemeyi teşvik etmek için gelen Amerikalı satranç oyuncusu ve 1972 dünya şampiyonu. Son yıllarını İzlanda'da sürgünde geçirdi.
Profili gör
Carlos Drummond de Andrade
1902–1987Vargas'ın otoriter Estado Novo yönetimindeki eğitim bakanının şairi ve özel kalemi, daha sonra bir gazete köşe yazarı. Sol görüşlü bir hümanist, komünist bir günlük gazetede yazdı ve savaşa ve baskıya karşı şiir olan A Rosa do Povo'yu (1945) yayınladı.
Profili gör
Dante Alighieri
1265–1321Belediye siyasetiyle ilgilenen Floransalı bir şair olan Dante, De Monarchia'da papalığın dünyevi gücünden bağımsız evrensel bir imparatorluk otoritesini savundu. Floransa'nın hizipsel anlaşmazlıklarının ardından sürgün edilmesi onun siyasi düzene bakışını şekillendirdi.
Profili gör
David Graeber
1961–2020Antropolog ve anarşist aktivist, Occupy Wall Street'in önde gelen isimlerinden biri: Borç ve paranın ahlaki kökenlerini araştırdı, kurumsal bürokrasiye saldırdı ve doğrudan fikir birliği demokrasisini savundu.
Profili gör
Domenico Losurdo
1941–2018İtalyan Marksist-Leninist tarihçi ve filozof Losurdo, liberalizmi, sömürgeciliği ve anti-komünizmi eleştirdi, Stalin'i yeniden değerlendirdi ve Mao sonrası Çin'i sosyalist geçişin ulusal yolu olarak savundu.
Profili gör
Eduard Limonov
1943–2020Rus yazar ve Ulusal Bolşevik Parti'nin kurucusu Limonov, sosyalizmi, emperyal yayılmacılığı ve kültürel isyanı birleştirdi. Putin'in baskılarına karşı çıktı ama Kırım'ın ilhakını ve Donbas'taki ayrılıkçı güçleri destekledi.
Profili gör
Ernst Jünger
1895–1998Birinci Dünya Savaşı gazisi ve Muhafazakar Devrimci yazar Jünger, The Worker'da (1932) teknolojik seferberliği övdü ve burjuva liberalizmini eleştirdi. Nazi Partisine katılmayı reddetti ve daha sonra totalitarizmi eleştirdi.
Profili gör
Euclides da Cunha
1866–1909Askeri mühendis, cumhuriyetçi ve pozitivist, bir São Paulo gazetesi için Canudos Savaşı'nı haber yaptı ve kırsal yerleşimcilere yönelik katliamı kınayan Rebellion in the Backlands'ı yazdı. Daha sonra Amazon kauçuk tıkaçlarının sömürülmesini kınadı.
Profili gör
Filippo Brunelleschi
1377–1446Floransalı mimar ve mühendis, Santa Maria del Fiore Katedrali'nin kubbesini ve Ospedale degli Innocenti gibi projeleri tasarladı. Antik yapıları inceledi ve matematik ilkelerini mimariye uyguladı.
Profili gör
Francis Fukuyama
1952–Liberal demokrasinin ve piyasanın galip geldiğini savunan Tarihin Sonu kitabının yazarı Amerikalı siyaset bilimci. Irak Savaşı'ndan sonra yeni muhafazakarlardan koptu ve güçlü, yetenekli bir devleti savundu.
Profili gör
Franz Kafka
1883–1924Praglı Almanca konuşan Yahudi yazar, Dava ve Şato'da şeffaf olmayan bürokrasiler ve keyfi otorite tarafından ezilen bireyi tasvir etti. Bir işçi sigortası yetkilisi olarak Çek anarşistlerine ve kültürel Siyonizm'e sempati duyuyordu.
Profili gör
Fyodor Dostoyevski
1821–1881Sosyalist faaliyetleri nedeniyle Sibirya'da ağır çalışma cezasına çarptırılan Rus romancı, Slav yanlısı, monarşist Ortodoks Hıristiyanlığa geçti. Şeytanlar ve Karamazov Kardeşler'de nihilizme, ateizme ve Batı rasyonalizmine saldırdı.
Profili gör
G. K. Chesterton
1874–1936İngiliz yazar Chesterton, güçlü Hıristiyan ilhamıyla, tekelci kapitalizme ve devlet sosyalizmine karşı mülkiyetin geniş dağıtımını ve küçük ölçekli üretimi savunarak dağıtımcılığı popülerleştirdi.
Profili gör
Galileo Galilei
1564–1642Toskanalı fizikçi ve gökbilimci, deneysel bilimsel yöntemin babası, teleskopu geliştirdi ve Kopernik güneş merkezliliğini savundu. Bir Katolikti, 1633'te Engizisyon tarafından mahkum edildi ve son yıllarını Medici'nin himayesi altında ev hapsinde geçirdi.
Profili gör
Garrett Hardin
1915–2003Amerikalı bir ekolojist olan Hardin, paylaşılan kaynakların kontrol olmadan bozulduğunu öne sürerek Avam Kamarası Trajedisi'ni popüler hale getirdi; bu tez, çevre, mülkiyet ve nüfus kontrolü hakkındaki tartışmaları etkiledi.
Profili gör
George Orwell
1903–1950Britanyalı bir yazar olan Orwell, demokratik bir sosyalistti ve totalitarizmin şiddetli bir eleştirmeniydi; 1984 ve Hayvan Çiftliği otoriterliğini, gerçeğin manipülasyonunu ve gücün baskılanmasını kınadı.
Profili gör
Glenn Greenwald
1967–presentBrezilya'da yaşayan Amerikalı araştırmacı gazeteci ve yazar, The Intercept'in kurucu ortağı. Sivil özgürlükleri, kitlesel devlet gözetimine karşı mahremiyeti savunmasıyla ve siyasi ve yargısal yelpazedeki güç suiistimallerini ortaya çıkarmasıyla tanınır.
Profili gör
Graciliano Ramos
1892–1953Romancı ve eski küçük kasaba belediye başkanı, 1936'da Vargas rejimi tarafından yargılanmadan hapse atıldı; bu, Memórias do Cárcere'ye ilham kaynağı oldu. Bir ateist olarak 1945'te Brezilya Komünist Partisi'ne katıldı ve Çorak Hayatlar'da kuzeydoğudaki kırsal bölgelerin sefaletini resmetti.
Profili gör
H. L. Mencken
1880–1956Amerikan demokrasisinin sert bir eleştirmeni olan Mencken, gazete ve makalelerinde püritanizm, kitle kültürü ve popüler inanca saldırarak ekonomik özgürlükçülüğü, Nietzscheci elitizmi ve militan ateizmi birleştirdi.
Profili gör
Hal Finney
1956–2014Bir kriptograf ve cypherpunk öncüsü olan Finney, yeniden kullanılabilir iş kanıtı oluşturdu, ilk Bitcoin işlemini aldı ve dijital gizliliği, merkezi olmayan yönetimi ve teknik özgürlüğü savundu.
Profili gör
Henry David Thoreau
1817–1862Amerikalı bir yazar olan Thoreau, pasifistleri ve çevrecileri etkileyerek sivil itaatsizliği, doğayla temas halinde basit yaşamayı ve adaletsiz yasalara direnme hakkını savundu.
Profili gör
HG Wells
1866–1946Bilimsel planlamayı, evrensel eğitimi ve savaşı önleyecek bir dünya hükümetini savunan İngiliz bilim kurgu yazarı ve Fabian sosyalisti. Emperyalizmi ve kurumsal dini eleştirdi.
Profili gör
Hugh MacDiarmid
1892–1978İskoç Rönesansının önemli şairlerinden ve İskoç bağımsızlığının savunucusu olan MacDiarmid, kültürel milliyetçiliği devrimci sosyalizm ve komünist enternasyonalizmle birleştirdi.
Profili gör
Irving Kristol
1920–2009Yeni muhafazakarlığın vaftiz babası olarak kabul edilen Kristol, serbest piyasaları, geleneksel değerleri ve müdahaleci dış politikayı birleştirerek 20. yüzyılın ikinci yarısında Amerikan entelektüel sağını şekillendirdi.
Profili gör
Isaac Newton
1642–1727İngiliz fizikçi ve matematikçi Newton, "Principia Mathematica"da klasik mekaniği ve sonsuz küçükler hesabını kurdu. Kraliyet Cemiyeti'ni demir yumrukla yönetiyordu ve Kraliyet Darphanesi Başkanı olarak kalpazanları darağacına kadar avlıyordu. Gizli bir simyacı ve teslis karşıtı.
Profili gör
İskele Paolo Pasolini
1922–1975İtalyan Marksist yazar ve film yapımcısı Pasolini, Friulian'ın kültürel özerkliğini savundu ve tüketiciliği ve toplumsal homojenleşmeyi eleştirdi. Eşcinselliği nedeniyle zulüm gören o aynı zamanda kürtajın serbestleştirilmesine de karşı çıktı.
Profili gör
J. R. R. Tolkien
1892–1973Oxfordlu filolog ve Yüzüklerin Efendisi'nin yazarı Tolkien, modern devlete ve sanayileşmeye güvenmeyen dindar bir Katolikti, anarşiye veya anayasaya aykırı monarşiye eğilimli olduğunu ve Shire'ın kırsal yaşamını idealleştirdiğini söyledi.
Profili gör
J. Robert Oppenheimer
1904–1967Los Alamos'taki Manhattan Projesi'ni yöneten Amerikalı teorik fizikçi, yaygın olarak atom bombasının babası olarak kabul ediliyor. Hiroşima ve Nagazaki'den sonra nükleer silahların sivil ve uluslararası kontrolünü savundu ve McCarthycilik sırasında (1954) güvenlik izni iptal edildi.
Profili gör
James Cook
1728–1779Kraliyet Donanması subayı ve haritacı Cook, Pasifik'e üç bilimsel keşif gezisine liderlik etti, Yeni Zelanda ve Avustralya'nın doğu kıyısının haritasını çıkardı, Kraliyet adına toprak talep etti, iskorbütle savaştı ve Hawaiililerle bir çatışmada öldü.
Profili gör
James Lovelock
1919–2022İngiliz bağımsız bilim adamı Lovelock, Dünya'yı kendi kendini düzenleyen bir sistem olarak gören, küresel ısınma konusunda uyarılarda bulunan, nükleer enerjiyi savunarak çevrecilikten kopan ve "Novasen"de siborgların insanlığın yerini alacağını öngören Gaia hipotezini formüle etti.
Profili gör
Joe Rogan
1967–presentAmerikalı komedyen ve podcast yayıncısı, The Joe Rogan Experience'ın sunucusu. Düzen karşıtı popülist-özgürlükçü tarz, sınırsız ifade özgürlüğü ve kurumsal şüphecilik; 2026'da İran savaşı ve ICE politikası nedeniyle Trump'tan ayrıldı.
Profili gör
José Bonifácio
1763–1838"Bağımsızlık Patriği" olarak bilinen bir bilim adamı ve devlet adamı olan José Bonifácio, Brezilya'nın 1822'de Portekiz'den ayrılmasının baş siyasi mimarıydı; merkezi bir devleti, köleliğin kademeli olarak kaldırılmasını ve anayasal monarşi altında birleşik bir ulusu savunuyordu.
Profili gör
Leo Tolstoy
1828–1910Rus yazar Tolstoy, Gandhi'yi ve daha sonraki hareketleri etkileyecek şekilde şiddetsizliği, basitliği ve devletin reddini vaaz ederek edebi çalışmalarını pasifist Hıristiyan anarşizmi ile birleştirdi.
Profili gör
Leon Kass
1939–Amerikalı bir biyoetikçi olan Kass, biyomuhafazakarlığın önde gelen sesidir ve onur, insan doğası ve bilimin etik sınırları adına genetik manipülasyona ve insanın geliştirilmesine karşı uyarıda bulunur.
Profili gör
Leonardo da Vinci
1452–1519Floransalı sanatçı ve araştırmacı, Milano'daki Sforza gibi mahkemelerde çalıştı ve Cesare Borgia'ya askeri mühendis olarak hizmet etti. Defterleri anatomi, mekanik, hidrolik ve çizim çalışmalarını kaydediyor.
Profili gör
Linus Torvalds
1969–presentFin-Amerikalı yazılım mühendisi, 1991'de Linux çekirdeğini başlattı ve 2005'te Git'i yarattı; teknik liderliği ve açık gelişimi, bu projeleri dijital altyapının merkezi haline getirdi.
Profili gör
Lysander Kaşıkçı
1808–1887Amerikalı bir hukukçu ve anarşist olan Spooner, doğal hukuku ve serbest piyasayı savundu, Anayasanın ve devletin meşruiyetini sorguladı ve kamu tekellerine meydan okuyarak özgürlükçülüğü etkiledi.
Profili gör
Machado de Assis
1839–1908Brezilya'nın en büyük yazarı ve Brezilya Edebiyat Akademisi'nin kurucusu, ironik bir şekilde İkinci İmparatorluğun seçkinlerini tasvir etti. Bir memurdu, ılımlı bir liberaldi, sağduyulu bir kölelik karşıtıydı ve din ve bilimcilik konusunda şüpheciydi.
Profili gör
Max Weber
1864–1920Alman sosyolog ve modern sosyolojinin kurucusu Weber, rasyonel-yasal bürokrasiyi analiz etti, meşru otorite türlerini ayırt etti ve kendine ait bir siyasi program önermeden Protestan ahlâkını kapitalizmin ruhuyla ilişkilendirdi.
Profili gör
Michelangelo Buonarroti
1475–1564Floransalı heykeltıraş, ressam ve mimar David, Pietà ve Sistine Şapeli fresklerini yarattı. Papalar ve Medici için çalıştı ve 1529 cumhuriyeti sırasında Floransa'nın savunmasında yer aldı.
Profili gör
Nathaniel Branden
1930–2014Objektivist bir psikolog olan Branden, Ayn Rand'ın işbirlikçisi ve benlik saygısı psikolojisinin öncüsüydü; Objektivizmi akıl, bireysellik ve zihinsel yaşamdaki kişisel sorumluluğun takdir edilmesiyle birleştirdi.
Profili gör
Nikola Tesla
1856–1943Alternatif akım ve endüksiyon motorlarının öncüsü olan Sırp asıllı Amerikalı mucit, "akımların savaşında" Edison'a rakip oldu. Kablosuz enerjiye takıntılı bir vizyoner olarak evrensel elektrifikasyonu insanın kurtuluşu olarak gördü ve teknoloji aracılığıyla dünya barışını vaaz etti.
Profili gör
Noam Chomsky
1928–Amerikalı bir dilbilimci ve düşünür olan Chomsky, dilbilimde devrim yarattı ve dünyadaki kurumsal gücü, medyayı ve ABD emperyalizmini eleştirerek özgürlükçü sosyalizmin etkili bir sesi haline geldi.
Profili gör
Olavo de Carvalho
1947–2022Brezilyalı bir yazar ve polemikçi olan Olavo, kültürel Marksizm olarak adlandırdığı şeye saldırarak, Hıristiyan geleneğini, ahlaki muhafazakarlığı ve akademik kurumlara karşı derin güvensizliği savunarak yeni sağın bir neslini şekillendirdi.
Profili gör
Oscar Niemeyer
1907–2012Kubitschek'in daveti üzerine Brasília'nın binalarını tasarlayan ve kavisli modernizmi dünyaya taşıyan Brezilyalı mimar, her zaman bir Komünist Parti militanı ve diktatörlük altında sürgüne mal olan eşitsizliğin eleştirmeni.
Profili gör
Oscar Wilde
1854–1900İrlandalı yazar ve önde gelen estetikçi, 1895'te eşcinsellik nedeniyle hapse atıldı. The Soul of Man under Socialism'de, bireyi mülkiyet ve otoriteden kurtaran özgürlükçü bir sosyalizm öneriyor.
Profili gör
Pablo Picasso
1881–1973İspanyol ressam ve Kübizm'in kurucu ortağı Picasso, Frankocu bombalamaya karşı Guernica'yı resmetti, 1944'te Fransız Komünist Partisi'ne katıldı, Sovyet önderliğindeki barış hareketini destekledi ve bir daha Franco'nun İspanya'sına geri dönmedi.
Profili gör
Paulo Freire
1921–1997Brezilyalı eğitimci ve Ezilenlerin Pedagojisi kitabının yazarı, siyasi bilinç yükseltmeye dayalı bir yetişkin okuryazarlığı yöntemi yarattı. 1964 diktatörlüğü tarafından sürgüne gönderildi, Kurtuluş Teolojisine bağlıydı ve daha sonra São Paulo'daki İşçi Partisi okullarını yönetti.
Profili gör
Phil Zimmermann
1954–Amerikalı bir kriptograf olan Zimmermann, güçlü kriptografiyi herkes için erişilebilir hale getiren ve dijital gizliliği bir hak olarak savunan, kripto-anarşizm ve sivil özgürlükler için bir referans haline gelen PGP'yi yarattı.
Profili gör
Randolph Bourne
1886–1918Amerikalı bir deneme yazarı olan Bourne, militarizmi ve milliyetçiliği sert bir şekilde eleştirdi, savaşın devletin sağlığı olduğu fikrini ortaya attı ve çeşitliliğe ve özgürlüğe açık bir kültürel kozmopolitanizmi savundu.
Profili gör
Raphael
1483–1520Urbino'lu ressam ve mimar, Floransa ve Roma'da Papa II. Julius ve Leo X için çalıştı. Vatikan freskleri ve antik dönem çalışmaları Yüksek Rönesans sanatının şekillenmesine yardımcı oldu.
Profili gör
Ray Kurzweil
1948–Amerikalı bir mucit ve fütürist olan Kurzweil, transhümanizmi ve Tekilliği popüler hale getirerek, insanlarla makinelerin kaynaşmasını ve insan kapasitelerinin teknoloji yoluyla radikal bir şekilde artacağını öngördü.
Profili gör
Richard Rasmussen
1970–Biyolog ve TV macera sunucusu, Bolsonaro'nun turizm elçisi olarak görev yaptı ve 2026'da Kongre'ye aday oldu. Yaban hayatı yetiştiricilerini, Amazon'daki küçük çiftçileri ve yangın önleme amacıyla büyükbaş hayvan otlatmayı savunuyor, çevresel yaptırımları ve STK'ları eleştiriyor.
Profili gör
Rui Barbosa
1849–1923Hukukçu ve senatör Rui Barbosa, Brezilya'nın ilk cumhuriyetçi anayasasının taslağını hazırladı, federalizmi, habeas corpus'u ve sivil özgürlükleri savundu, Lahey'de ulusların eşitliğini savundu ve militarizme karşı Sivil Kampanya'ya liderlik etti.
Profili gör
Salvador Dalí
1904–1989Katalan sürrealist ressam Dalí, faşizme karşı belirsiz sempatisi nedeniyle sürrealist gruptan atıldı, Franco'yu ve monarşiyi açıkça destekledi ve 1949'dan itibaren inanç ve bilimi birleştiren Katolik nükleer mistisizmini benimsedi.
Profili gör
Sandro Botticelli
c. 1445–1510Floransa'daki Medici sarayıyla bağlantılı olan Botticelli, Venüs'ün Doğuşu ve Primavera gibi eserler çizdi. Ayrıca dini resimler de yaptı ve yaşamının son dönemlerinde Savonarola'nın vaazları sırasında çalıştı.
Profili gör
Santos Dumont
1873–19321906'da Paris'te 14-bis'i uçuran ve icatlarını kamuya bırakan havacılık öncüsü. Uçakların askeri amaçla kullanılmasından rahatsız olarak Milletler Cemiyeti'nden uçakların savaşta yasaklanmasını istedi.
Profili gör
Thomas Edison
1847–1931Binden fazla patente sahip Amerikalı mucit ve iş adamı, fonografı, ticari ampulü ve ilk endüstriyel araştırma laboratuvarını yarattı. Tesla'ya karşı doğru akımı destekledi ve organize dini eleştiren özgür düşünceli bir deistti.
Profili gör
Tucker Carlson
1969–presentAmerikalı muhafazakar siyasi yorumcu ve gazeteci. Göçmenliğe ve yabancı askeri müdahaleye karşı sert muhalefetinin yanı sıra kurumsal elitlere yönelik sert eleştirileriyle tanınan sağcı milliyetçi popülizmin önde gelen sesi.
Profili gör
Ürdün Peterson
1962–Kanadalı bir psikolog olan Peterson, kimlik ilerlemeciliğini eleştiren ve bireysel sorumluluğu, geleneği, ifade özgürlüğünü ve sembolik düzeni savunan liberal kültürel muhafazakarlığın referansı haline geldi.
Profili gör
Victor Gao
1962–Eski Deng Xiaoping tercümanı ve CCG düşünce kuruluşunun başkan yardımcısı Victor Gao, tek parti yönetimini, Tayvan'ı her ne şekilde olursa olsun birleştirmeyi, Hong Kong güvenlik yasasını ve Ukrayna'daki savaşa NATO'nun neden olduğu iddiasını savunuyor.
Profili gör
William F. Buckley Jr.
1925–2008Amerikalı bir entelektüel olan Buckley, serbest piyasayı, komünizm karşıtlığını ve geleneksel Hıristiyan değerlerini tutarlı, etkili bir siyasi ve kültürel güçte birleştirerek ABD'deki modern muhafazakarlığı dile getirdi.
Profili gör
Zahar Prilepin
1975–Rus yazar ve politikacı, Hakikat İçin partisinin eski lideri ve Adil Rusya'nın 2025'e kadar eş başkanı. Ulusal Bolşevik kökleri olan sol görüşlü bir milliyetçi, Putin'i ve Ukrayna'daki savaşı destekliyor, Donbas'ta savaşıyor ve güçlü, sosyal ve emperyal bir devleti savunuyor.
Profili gör
Aktivizm
Toplumsal, sivil haklar, emek ve belirli konulu hareketlerin aktivist ve liderleri.

Aajonus Vonderplanitz
1947–2013Çiğ et, yumurta ve süt ürünlerinden oluşan Temel Diyet'i savunan ve çiğ süt hakkı için Sağlıklı Gıda Seçme Hakkı'nı kuran, FDA'ya, aşılara ve geleneksel tıbba karşı çıkan Amerikalı alternatif beslenme uzmanı.
Profili gör
Al Gore
1948–Eski ABD başkan yardımcısı Al Gore, küresel iklim eylemini ve ekolojik krize piyasa çözümlerini savunarak liberal çevreciliğin referansı haline geldi ve bu ona Nobel Barış Ödülü'nü kazandırdı.
Profili gör
Alexander Berkman
1870–1936Rus-Amerikalı yazar ve militan, Emma Goldman'ın arkadaşı: Rus Devrimi sırasında Bolşevik baskısını açığa çıkarırken doğrudan devrimci eylemi ve devletsiz özgürlükçü komünizmi savundu.
Profili gör
Bernie Sanders
1941–Amerikalı bir politikacı olan Bernie Sanders, evrensel kamu sağlık hizmetlerini, işçi haklarını, eşitsizliğe karşı mücadeleyi ve büyük şirketlerin gücünü savunan, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki demokratik sosyalizmin önde gelen sesidir.
Profili gör
Bob Marley
1945–1981Reggae ve Rastafari ikonu olan Marley, dünyaya direniş, sosyal adalet ve Pan-Afrikanizm mesajlarını taşıdı, 1978'de Jamaika'nın siyasi rakiplerini birleştirdi ve şarkılarını ezilenlerin kurtuluşunun ve zihinsel sömürgeciliğin reddinin marşı haline getirdi.
Profili gör
Buenaventura Durruti
1896–1936İspanyol anarko-sendikalist bir devrimci olan Durruti, İspanyol Devrimi'nin merkezi bir figürüydü; iç savaş sırasında işçi milislerine ve kolektifleştirmeye liderlik etti ve militan anarşizmin sembolü haline geldi.
Profili gör
Charlie Kirk
1993–2025Turning Point USA'nın kurucusu Kirk, 2025'te Utah'taki bir etkinlikte suikasta kurban gidene kadar Amerikan kampüslerinde serbest piyasayı, Hıristiyanlığı ve göç kontrolünü savunan muhafazakar aktivizm örgütledi.
Profili gör
Che Guevara
1928–1967Küba'da Fidel Castro'nun yanında gerilla savaşına öncülük eden, silahlı mücadeleyi ve devrimci enternasyonalizmi savunan Arjantinli devrimci. Kübalı bir bakan, Bolivya'ya devrim ihraç etmeye çalışırken öldü ve radikal solun küresel simgesi haline geldi.
Profili gör
Dom Bertrand
1941–Brezilya imparatorluk ailesinin Vassouras şubesinin sözcüsü ve TFP bağlantılı aktivist, Katolik parlamenter monarşinin, kırsal mülkiyet haklarının ve geleneksel değerlerin restorasyonunu savunuyor.
Profili gör
Emiliano Zapata
1879–1919Meksikalı bir devrimci olan Zapata, Meksika Devrimi'nde Toprak ve Özgürlük sloganı altında köylülere önderlik etti ve büyük toprak sahiplerine ve devlete karşı tarım reformunu ve kırsal toplulukların özerkliğini savundu.
Profili gör
Errico Malatesta
1853–1932İtalyan anarşist komünist Malatesta, hem parlamentarizmi hem de Bolşevik diktatörlüğü reddederken, devletin ve özel mülkiyetin doğrudan eylem yoluyla ortadan kaldırılmasını savunarak, ayaklanmaları ve işçi gazetelerini örgütleyerek onlarca yılını yeraltında ve sürgünde geçirdi.
Profili gör
Ezra Heywood
1829-1893Amerikalı bireyci bir anarşist olan Heywood, radikal ekonomik özgürlüğü cinsel ve sivil özgürlük mücadelesiyle birleştirerek tekellerin olmadığı bir serbest piyasayı, devletin ortadan kaldırılmasını ve kadınların özgürleşmesini savundu.
Profili gör
Gatis Lagzdiņš (Sv3rige)
c. 1991–Çiğ et yemeyi, düz Dünya teorisini ve veganizme karşı çıkmayı savunan Letonyalı YouTuber, 2019 Londra festivali gibi vegan festivallerinde kendisine para cezası verilmesine neden olan protestolarla.
Profili gör
Gerrard Winstanley
1609–167617. yüzyıl İngilizi, Diggers'ın lideri ve Özgürlük Yasası'nın yazarı, Hıristiyan ve rasyonalist bir yaklaşımla ortak toprakları, özel toprakların ve ücretli emeğin sona ermesini, cumhuriyeti ve şiddet karşıtlığını savunmuştu.
Profili gör
Guilherme Boulos
1982–Evsiz İşçi Hareketi'nin kurucusu ve 2022'de São Paulo'nun en çok oy alan federal milletvekili olan Boulos, konut ve kentsel reform mücadelelerinden sola yükseldi ve 2025'te başkanlık kabinesine katıldı.
Profili gör
Hasan Piker
1991–presentTürk-Amerikan demokratik sosyalist yayıncı ve yorumcu (HasanAbi). İşçi sendikalarını ve anti-emperyalizmi savunuyor, İsrail'i sert bir şekilde eleştiriyor, Çin'in modelini övüyor ve AOC gibi Demokrat solu destekliyor.
Profili gör
Jackson Hinkle
1999–Amerikalı yorumcu ve Amerikan Komünist Partisi'nin kurucu ortağı (2024). Kendisini Hıristiyan bir vatansever olarak tanımlayan, kendini bir Marksist-Leninist olarak tanımlayan kişi, Filistin'i, Putin'in Rusya'sını ve ABD'nin yurtdışı müdahalesine son verilmesini savunuyor ve "MAGA komünizmi" etiketiyle anılıyor.
Profili gör
Jeremy Corbyn
1949–İngiliz siyasetçi Corbyn, İşçi Partisi'nin sosyalist kanadına liderlik ederek hizmetlerin millileştirilmesini, refah devletini, anti-emperyalizmi ve gelirin güçlü bir şekilde yeniden dağıtılması politikalarını savundu.
Profili gör
John McAfee
1945–2021Bir programcı ve girişimci olan McAfee, gizliliği, kripto para birimlerini, bireysel özgürlüğü ve devlete, vergilere ve hükümet gözetimine karşı derin güvensizliği savunan radikal özgürlükçü bir ses haline geldi.
Profili gör
John Topu
c. 1338–1381Eşitliği vaaz eden İngiliz rahip ("Adem kazdığında ve Havva çiftleştiğinde, o zaman beyefendi kimdi?") ve serfliğin, soyluluğun ve kilise hiyerarşisinin sona ermesini vaaz eden İngiliz rahip. 1381 Köylü İsyanı'nın sesiydi ve idam edildi.
Profili gör
Jones Manoel
1990–presentBrezilyalı Marksist tarihçi, iletişimci ve yazar. Marksizm-Leninizm'i popülerleştirmesiyle, sömürgecilik karşıtı devrimci düşünceyi yeniden canlandırmasıyla, liberal reformizmi eleştirmesiyle ve sosyalist devrimi ve işçi sınıfı iktidarını savunmasıyla tanınır.
Profili gör
José Bové
1953–Fransız aktivist José Bové, gıda egemenliğini, ekolojiyi ve çok uluslu şirketlere ve genetiği değiştirilmiş gıdalara karşı direnişi savunarak küreselleşme karşıtı hareketin ve köylü tarımının sembolü haline geldi.
Profili gör
José Dirceu
1946–Diktatörlüğe karşı bir gerilla militanı ve İşçi Partisi'nin kurucularından biri olan Dirceu, Lula'nın genelkurmay başkanı olarak görev yaptı, mensalão skandalından suçlu bulundu, Lava Jato'nun cezaları iptal edildi ve 2026'da Kongre'ye aday oldu.
Profili gör
Karl Liebknecht
1871–1919Bir Alman devrimcisi olan Liebknecht, sosyalist bir lider ve Spartacus Birliği'nin kurucu ortağıydı; Birinci Dünya Savaşı'na karşı çıktı ve Rosa Luxemburg'la birlikte öldürülen başarısız 1919 ayaklanmasına liderlik etti.
Profili gör
Luís Carlos Prestes
1898–1990Prestes Sütunu'nun lideri ve onlarca yıldır Brezilya Komünist Partisi'nin başkanı olan Prestes, 1935 komünist ayaklanmasına liderlik etti, Estado Novo'da hapsedildi, 1945'te senatör seçildi ve 1980'de partiden kopana kadar Sovyet çizgisini takip etti.
Profili gör
Mahatma Gandi
1869–1948Hindistan'ın bağımsızlığının lideri Gandhi, İngiliz yönetimine karşı şiddet içermeyen direniş ve sivil itaatsizlik geliştirerek özgürlük ve sosyal adalet için verilen barışçıl mücadelenin dünya sembolü haline geldi.
Profili gör
Malcolm X
1925–1965Amerikalı bir aktivist olan Malcolm X, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Siyah mücadelesinin radikal bir sesiydi; gururu, meşru müdafaayı ve Afrikalı-Amerikalıların özgürleşmesini savunuyordu ve suikastından önce daha evrenselci bir vizyona doğru evriliyordu.
Profili gör
Marcus Garvey
1887–1940Tarihteki en büyük Siyah kitle hareketinin kurucusu Garvey, Siyah milliyetçiliğini, ırksal gururu, özgürleşmeye giden bir yol olarak girişimciliği ve Afrika'ya dönüşü vaaz etti ve ayrılık ve kendine güven adına entegrasyonu reddetti.
Profili gör
Martin Luther King Jr.
1929–1968Baptist bakan ve Amerikan sivil haklar hareketinin lideri King, şiddet içermeyen sivil itaatsizliği, ırk ayrımcılığına son verilmesini, ekonomik yeniden dağıtımı ve Vietnam Savaşı'na muhalefeti savunarak Montgomery otobüs boykotuna ve Washington Yürüyüşüne öncülük etti.
Profili gör
Nando Moura
1984–presentBrezilyalı müzisyen, siyasi yorumcu ve dijital etki sahibi. Hıristiyan ahlaki muhafazakarlığını savunan, siyasi yolsuzlukla mücadele eden ve hem siyasi solu hem de Bolsonarizm'i sert bir şekilde eleştiren açık sözlü, ateşli tarzıyla tanınır.
Profili gör
Nick Fuentes
1998–Amerikalı yorumcu ve yayıncı, Groyper hareketinin lideri Fuentes, beyaz Hıristiyan milliyetçiliğini savunuyor, monarşi veya diktatörlük lehine liberal demokrasiyi reddediyor, beyaz olmayan göçe karşı çıkıyor ve Holokost'u inkar ediyor.
Profili gör
Nikolas Ferreira
1996–Brezilya'nın 2022'de en çok oy alan federal milletvekili ve 2026'da yeniden seçilme adayı olan Nikolas, muhafazakar ahlakı, Hıristiyanlığı, silah haklarını ve sol muhalefeti savunarak nüfuzunu internette geliştirdi.
Profili gör
Paulo Kogos
1986–Brezilyalı sağ-özgürlükçü aktivist ve YouTuber Kogos, Hoppe anarko-kapitalizmini ve Avusturya ekonomisini sedevacantist gelenekçi Katoliklik ile harmanlıyor, doğal seçkinler ve monarşi için demokrasiyi, sınırsız silah haklarını ve ayrılığı reddediyor.
Profili gör
Peter Maurin
1877-1949Fransız Hıristiyan aktivist Maurin, Kilise'nin sosyal doktrininden ilham alan sosyal adaleti, gönüllü yoksulluğu, çalışma topluluklarını ve karşılıklı yardımlaşmayı savunan Katolik İşçi Hareketi'nin kurucularından biriydi.
Profili gör
Raphael Lima
1989–presentBrezilyalı siyasi iletişimci ve aktivist, Ideias Radicais kanalının kurucusu. Anarko-kapitalizmi ve Avusturya ekonomisini popülerleştirmesiyle, katı özel mülkiyet haklarını, serbest piyasa kuralsızlaştırmasını ve siyasi ayrılığı savunmasıyla tanınır.
Profili gör
Raphael Machado
c. 1988–UFRJ'de eğitim almış bir avukat ve Nova Resistência'nın (2015) kurucusu, Dugin'in Dördüncü Siyasi Teorisini Brezilya'da yayıyor: çok kutupluluk, Amerikan karşıtlığı, Vargas tarzı işçi politikaları ve İbero-Amerikan entegrasyonu.
Profili gör
Renan Santos
1984–İş adamı ve aktivist, 2014 yılında MBL'yi kurdu ve Mission partisine başkanlık ediyor. 2026 başkan adayı (%2,24), Sarı Kitap'ta yarışıyor: Düşman Ceza Kanunu aracılığıyla suçla mücadele, mali düzenleme ve yeniden sanayileşme.
Profili gör
Ricardo Flores Magón
1874–1922Magonismo hareketine ve PLM'ye liderlik eden Meksikalı gazeteci ve devrimci: Díaz diktatörlüğüne karşı Tierra y Libertad sloganı altında devlet iktidarının ve özel mülkiyetin ortadan kaldırılması için savaştı.
Profili gör
Richard Spencer
1978–Amerikalı bir aktivist olan Spencer, alternatif sağ terimini popüler hale getirdi ve kimlikçi beyaz milliyetçiliği ve etnik açıdan homojen bir devleti, Amerika Birleşik Devletleri içinde ve dışında geniş çapta reddedilen üstünlükçü pozisyonları savundu.
Profili gör
Rui Costa Pimenta
1957–1995 yılında Brezilya'nın PCO partisini kuran bir gazeteci olan Pimenta, proleter devrimi, bankaların ve özelleştirilmiş firmaların kamulaştırılmasını, çevik kuvvet polisinin dağıtılmasını ve halkın silah sahibi olmasını, ekonomik radikalizmi solun kimlik politikalarına yönelik eleştirilerle eşleştirmeyi savunuyor.
Profili gör
Steve Bannon
1953–Amerikalı bir siyasi strateji uzmanı olan Bannon, küreselci elitleri dünya çapındaki popülist kampanyaları etkileyen ekonomik, kültürel ve egemenlikçi milliyetçilikle karşı karşıya getirerek sağcı ulusal popülizmi dile getirdi.
Profili gör
Ted Kaczynski
1942–2023Montana'da ücra bir kulübeye çekilen ve bilim adamlarına ve yöneticilere karşı neredeyse yirmi yıl boyunca ülke çapında bir bombalama kampanyası yürüten eski bir matematik profesörü olan Kaczynski, 'Endüstriyel Toplum ve Geleceği' manifestosunda endüstriyel teknolojinin insan özgürlüğünü yok ettiğini ve kasıtlı bir çöküşle tersine çevrilmesi gerektiğini savundu.
Profili gör
Tiradentes
1746–1792Sömürge vergilerine ve Portekiz yönetimine karşı Minas Komplosunu yöneten asteğmen ve dişçi. Amerika'nın bağımsızlığından ilham alan plan, üniversitesi ve yerel üretimi olan bir cumhuriyet tasavvur ediyordu; 1792'de asıldı.
Profili gör
Wat Tyler
c. 1341–13811381 İngiliz Köylü İsyanı'nın lideri. Her zaman Kral II. Richard'a sadık kalarak serfliğin sona ermesini, düşük kiraları, serbest ticareti ve kilise mülklerine el konulmasını talep etti; Smithfield'da bir yetkili tarafından öldürüldü.
Profili gör
Yardımcı Komutan Marcos
1957–1994 ayaklanmasından bu yana Chiapas'taki Zapatista Ulusal Kurtuluş Ordusu'nun (EZLN) sözcüsü ve stratejisti. Komünal özyönetim ("itaat ederek emretme"), anti-kapitalizm ve alternatif-küreselleşmeyi savunarak Marksizm ve Maya kozmolojisini Neozapatismo'da birleştirdi.
Profili gör
Ze'ev Jabotinsky
1880–1940Revizyonist Siyonizmin lideri Jabotinsky, iddialı bir Yahudi milliyetçiliğini, bağımsız bir askeri gücü ve Yahudi çoğunluklu bir devleti savundu ve çağdaş İsrail sağına ilham kaynağı oldu.
Profili gör
Zumbi dos Palmares
1655–1695Amerika'daki en büyük kaçak köle yerleşim yeri olan Palmares'in son büyük lideri Zumbi, binlerce köleleştirilmiş Afrikalının ve onların soyundan gelenlerin özgürlüğünü savunmak için onlarca yıl boyunca sömürge seferlerine direndi ve kölelik karşıtı direnişin önde gelen sembolü haline geldi.
Profili gör
Din
Siyasi ve ahlaki yaşamı doğrudan etkileyen dinî lider ve düşünürler.

13. Dalai Lama (Thubten Gyatso)
1876–1933Teokratik Tibet'in başı olan 13. Dalai Lama, Çinlileri kovdu ve 1913'te bağımsızlığını ilan etti, bir ordu, postane ve para birimi kurdu, İngiliz okulunu kapatarak manastırların önünde geri adım attı ve 1932'de komünizme karşı uyarıda bulundu.
Profili gör
Abraham Isaac Kook
1865–1935Zorunlu Filistin'in ilk Aşkenazi baş hahamı olan Kook, dini Siyonizmin önde gelen ilahiyatçısıydı, laik öncüleri İsrail Toprağında ilahi planın ve kutsallığın araçları olarak gördü ve Mercaz HaRav yeshiva'yı kurdu.
Profili gör
Agostinho de Hipona
354–430Roma Kuzey Afrika'sının piskoposu ve ilahiyatçısı olan Augustine, ilk günah ve lütuf öğretilerini formüle etti, İtiraflar'ı ve Tanrı'nın Şehri'ni yazdı ve Donatist sapkınlara karşı imparatorluk baskısını savundu.
Profili gör
Ali el-Sistani
1930–Irak'ın en üst düzey Şii otoritesi olan Büyük Ayetullah Sistani, sessiz geleneği savunuyor, Tahran'ın hukukçu yönetimini reddediyor, 2004'te doğrudan seçim talep ediyor, silahların yalnızca devletin elinde olmasını talep ediyor ve siyasete nadiren ama kararlı bir şekilde müdahale ediyor.
Profili gör
Allan Kardec
1804–1869Fransız bir eğitimci olan Kardec, Ruhçuluk'u The Spirits' Book'ta (1857) kodladı: Tanrı, reenkarnasyon ve ahlaki evrim, dogmanın ötesinde hayırseverlik ve din adamlarının olmaması, parti politikalarının dışında kalarak bilim ve inancı uzlaştırma.
Profili gör
Auguste Comte
1798–1857Fransız filozof Comte, cumhuriyetçi ve teknokratik düşünce üzerinde güçlü bir etki yaratarak bilimin toplumu düzen ve ilerleme yönünde düzenlemesi gerektiğini savunarak pozitivizm ve sosyolojiyi kurdu.
Profili gör
Aziz Paul (Tarsuslu Paul)
c. 5–c. 67Hıristiyanlığı Greko-Romen dünyasına taşıyan havari Pavlus, kurtuluşu Musa kanunu yerine lütufla sağladı, Yahudi olmayanlar için sünnetten feragat etti ve kurulu otoriteye teslim olmayı vaaz etti.
Profili gör
Bezerra de Menezes
1831–1900Brezilya İmparatorluğu'nun doktoru ve liberal politikacısı, belediye meclis üyesi ve "Yoksulların Doktoru" olarak bilinen milletvekili, 1886'da Spiritizmi benimsedi ve Brezilya Spiritist Federasyonu'na başkanlık ederek hayırseverlik ve Kardec doktrininin Brezilya'daki temelini oluşturdu.
Profili gör
Charles Darwin
1809–1882'Türlerin Kökeni Üzerine' kitabında doğal seçilim yoluyla evrim teorisini formüle eden İngiliz doğa bilimci Darwin, yaşamın bilimsel anlayışında devrim yarattı, yerleşik dogmaya karşı ampirik gözlemi ve aşamalılığı savundu ve fikirleri daha sonra kendisinin onaylamadığı sosyal ideolojiler tarafından (çarpık biçimde) benimsendi.
Profili gör
Dalai Lama (Tenzin Gyatso)
1935–Tibet Budizmi'nin manevi lideri olan 14. Dalai Lama, şiddetsizliği, orta yoldan Tibet özerkliğini, sürgündeki topluluğun demokratikleşmesini ve bilim ile din arasındaki diyaloğu savunuyor.
Profili gör
Desmond Tutu
1931–2021Güney Afrikalı Anglikan başpiskoposu ve 1984 Nobel Barış Ödülü sahibi Tutu, apartheid'e karşı şiddet içermeyen kampanyalara öncülük etti ve Hakikat ve Uzlaşma Komisyonu'na başkanlık etti. Hıristiyan inancına dayanarak insan haklarını ve toplumsal uzlaşmayı savundu.
Profili gör
Friedrich Nietzsche
1844–1900Alman filozof Nietzsche eşitlikçi ahlaka, Hıristiyanlığa ve modern kızgınlığa saldırarak aristokratik değer yaratımını, yaşamın onaylanmasını ve miras alınan ahlaki geleneklerin aşılmasını savundu.
Profili gör
Jean Meslier
1664–1729Gizlice ateist ve komünist bir Ahit yazan, dine, monarşiye, asalete ve mülkiyete saldıran ve eşitlikçi cemaat komünlerini savunan Fransız rahip. Ancak ölümünden sonra yayımlandı.
Profili gör
John Calvin
1509–1564Fransız ilahiyatçı ve Kalvinist geleneğin başlıca reformcusu, Hıristiyan Din Enstitüleri'nin yazarı, 1541 ile 1564 yılları arasında Cenevre'yi teokratik bir cumhuriyet olarak örgütledi, kamu ahlakını disipline etti ve Püriten modelini yarattı.
Profili gör
Konfüçyüs
551–479 a.C.Eski bir Çin filozofu olan Konfüçyüs, erdeme, sosyal uyuma ve hiyerarşilere ve geleneklere saygıya dayalı bir etik yaratarak binlerce yıl boyunca Çin kültürünü, ahlakını ve siyasetini şekillendirdi.
Profili gör
Leonardo Boff
1938–Brezilyalı ilahiyatçı Boff, Hıristiyan inancını sosyal adalet mücadelesi ve yoksulların ve çevrenin savunulması ile birleştiren, kapitalizme ve eşitsizliğe yönelik güçlü eleştirilerle birleştiren Kurtuluş Teolojisinin önde gelen isimlerinden biridir.
Profili gör
Loyola'lı Ignatius
1491–1556Rahip olan Basklı bir soylu olan Loyola'lı Ignatius, İsa Cemiyeti'ni kurdu ve Cizvit oluşumunu ve misyonerlik faaliyetlerini şekillendiren bir dua yöntemi olan Spiritüel Egzersizler'i yazdı.
Profili gör
Martin Luther
1483–1546Hoşgörülere meydan okuyarak Protestan Reformunu başlatan Alman keşiş Luther, kurtuluşun inançla ve yerel dilde İncille olduğunu savundu, ancak 1525'teki köylü isyanına karşı prensleri destekledi.
Profili gör
Mazdak
séc. V–c. 524Malların paylaşılmasını, zenginliğin yoğunlaşmasına ve şiddetsizliğin sona ermesini vaaz eden Sasani döneminin Pers reformcusu. Kral I. Kavad'ın desteğiyle kıtlık sırasında tahıl ambarları açtı ancak 524 yılı civarında takipçileriyle birlikte katledildi.
Profili gör
Muhammed Abduh
1849–1905Mısır Baş Müftüsü ve İslami modernizmin babası Abduh, İslam'ın akıl yoluyla (içtihad) yeniden yorumlanmasını savundu, El Ezher'de ve dini mahkemelerde öğretimde reform yaptı ve hem dinsel durgunluğa hem de İngiliz yönetimine karşı çıktı.
Profili gör
Papa Francis
1936–2025İlk Cizvit ve Latin Amerika papası olan Francis, çevre kriziyle ilgili genelgesi Laudato Si'de göçmenleri ve yoksulları destekledi, düzenlenmemiş kapitalizmi ve 'tek kullanımlık kültürü' eleştirdi ve Katolik Kilisesi içinde daha fazla pastoral ademi merkeziyetçiliği ve açık diyaloğu teşvik etti.
Profili gör
Papa Leo XIII
1810–19031878'den 1903'e kadar Papa olan Leo XIII, genelge niteliğindeki Rerum Novarum ile Katolik sosyal öğretisini kurdu, sosyalizme ve liberalizme karşı adil ücreti, işçi derneklerini ve özel mülkiyeti savundu ve Thomizm'i yeniden canlandırdı.
Profili gör
Papa Leo XIV
1955–Amerika Birleşik Devletleri'nde doğan ilk papa olan ve Peru'da onlarca yıl süren misyonerlik çalışmalarının ardından 2025'te seçilen Leo XIV, adını Leo XIII'e ve işçi haklarına ilişkin sosyal doktrinine atıfta bulunarak seçti, göçmenleri destekliyor ve yapay zekanın insan onuru ve emeği açısından oluşturduğu riskler konusunda uyarıda bulunuyor.
Profili gör
Papa Pius IX
1792–1878Son Papa-Kral Pius IX, tarihin en uzun papalığıyla 1870 yılına kadar Papalık Devletlerini yönetti, Lekesiz Hamilelik dogmasını tanımladı, I. Vatikan'da papanın yanılmazlığını ilan etti ve Hatalar Müfredatı'nda liberalizmi kınadı.
Profili gör
René Guénon
1886–1951Kahire'de tasavvufa geçen ve daimici Gelenekçiliği kuran Fransız metafizikçi, ezeli Gelenek, inisiyatik hiyerarşi ve ezoterizm adına modern dünyayı, eşitlikçiliği ve demokrasiyi kınıyor.
Profili gör
Ruhullah Humeyni
1900–19891979 İran Devrimi'nin lideri Humeyni, İslam cumhuriyetini kurdu ve teokrasi ile devleti kaynaştırarak ve İran'ı Şii İslam'ın devrimci bir gücüne dönüştürerek dini hukukçuların yönetimini kurdu.
Profili gör
Sigmund Freud
1856–1939Psikanalizin kurucusu olan ve bilinçdışı, bastırma ve Oedipus kompleksi gibi kavramları geliştiren Avusturyalı nörolog. Bir Yanılsamanın Geleceği ve Medeniyet ve Hoşnutsuzlukları'nda dini, kültürü ve bireysel arzu ile toplumsal yaşam arasındaki çatışmaları eleştirel bir şekilde inceledi.
Profili gör
Swami Vivekananda
1863–1902Hindu bir keşiş ve Ramakrishna'nın öğrencisi olan Vivekananda, 1893 Dinler Parlamentosu'nda Vedanta'yı Batı'ya getirdi, dinlerin birliğini, yoksullara ibadet olarak hizmet etmeyi ve maneviyat ve eğitime dayalı bir Hint ulusal canlanışını savundu.
Profili gör
Thomas Aquinas
1225–1274Dominik rahibi ve ortaçağ skolastisizminin önde gelen sistemleştiricisi olan Thomas Aquinas, Summa Theologica'da Aristoteles felsefesini Hıristiyan teolojisiyle birleştirdi; doğal hukukun ahlaki ve politik düzenin temeli olduğunu, Kilisenin ve Hıristiyan hükümdarın otoritesinin ve hiyerarşinin ilahi düzenin dünyevi yansıması olduğunu savundu.
Profili gör
Thomas Müntzer
c. 1489–1525Luther'den ayrılan ve 1525 Alman Köylü Savaşı'nda köylülere ve madencilere liderlik eden Radikal Reformasyon vaizi. Ortak mallar ve tanrısız prenslerin devrilmesiyle seçilmişlerin kıyametvari bir teokrasisini vaaz etti; Frankenhausen'den sonra başı kesilerek öldürüldü.
Profili gör
İş dünyası
Siyasette önemli rolü veya etkisi olan girişimci ve yöneticiler.

Adriano Olivetti
1901–1960Ivrea fabrikalarını küresel bir endüstriyel hümanizm modeli haline getiren İtalyan sanayici Olivetti, gücü, işçileri yönetim, kültür ve mimariye entegre eden kendi kendini yöneten yerel topluluklara dağıtmak için Topluluk Hareketi'ni yarattı.
Profili gör
Alex Karp
1967–Amerikalı bir girişimci olan Karp, Palantir'e liderlik ediyor ve devleti, savunmayı, verileri ve yapay zekayı bir araya getiren, stratejik teknolojiyi Batı demokrasilerinin hizmetinde savunan güvenlik odaklı bir teknokrasiyi simgeliyor.
Profili gör
Alfried Krupp
1907–1967Ağır imalatın Nasyonal Sosyalist savaş ekonomisiyle derin entegrasyonunu temsil eden ve askerileştirilmiş devlet korporatizmini simgeleyen Alman sanayici ve Krupp çelik ve silah hanedanının başı.
Profili gör
Andrew Carnegie
1835–1919Amerikan çelik endüstrisinin muazzam genişlemesinin lideri ve tarihteki en zengin bireylerden biri olarak, Zenginlik İncili'nde, halk kütüphaneleri ve eğitim yoluyla zenginliği yeniden dağıtma ahlaki yükümlülüğünün yanı sıra amansız rekabetçi kapitalizmi savundu.
Profili gör
Bill Gates
1955–Microsoft'un kurucu ortağı ve Gates Vakfı'nın lideri olan Gates, teknolojik kapitalizmi, küresel hayırseverliği, kamu sağlığını, eğitimi, yoksulluğa karşı mücadeleyi, iklim inovasyonunu ve bilime, ölçümlere ve teknokratik çözümlere olan güveni birleştiriyor.
Profili gör
El Velid bin Talal
1955–Suudi prensi ve Kingdom Holding'in kurucusu Alwaleed, Citigroup, Twitter, Four Seasons ve News Corp'a yatırım yaptı ve krallıkta ekonomik açılımı ve kadın istihdamını savundu. 2017 yılında Muhammed bin Selman'ın yolsuzlukla mücadele kampanyası sırasında gözaltına alınmıştı.
Profili gör
Elon Musk
1971–Bir girişimci ve milyarder olan Musk, Tesla ve SpaceX gibi teknoloji şirketlerine liderlik ediyor ve teknolojik hızlandırmayı, Mars'ın kolonileştirilmesini ve özgürlükçü fikirleri savunarak küresel kamuoyundaki tartışmayı etkiliyor.
Profili gör
George Soros
1930–Açık Toplum Vakıflarının yatırımcısı ve kurucusu olan Soros, otoriterliğe ve kapalı milliyetçiliğe karşı liberal demokrasiyi, insan haklarını, sivil toplumu, çok kültürlülüğü, uyuşturucu politikası reformunu, laikliği ve açık kurumları savunuyor.
Profili gör
Henry Clay Frick
1849–1919Amerikalı kok ve çelik patronu ve Carnegie Steel'in başkanı, organize emeğe karşı tavizsiz direnişiyle ve 1892 Homestead Grevi sırasında silahlı kuvvet konuşlandırarak kontrolsüz yönetim hakimiyetini güvence altına almasıyla ünlü.
Profili gör
Henry Ford
1863–1947Ford Motor Company'nin kurucusu Ford, montaj hattını ve beş dolarlık günü yaratarak işçi tüketimini artırdı; Birinci Dünya Savaşı'nda pasifistti ve 1920'lerde Yahudi karşıtı propaganda yaydı.
Profili gör
Jack Ma
1964–Alibaba'nın kurucusu ve Çin Komünist Partisi üyesi olan Ma, Ant Group'un baskısından önce girişimciliği, küresel ticareti ve teknolojiyi destekledi, 996 çalışma kültürünü savundu ve devletin mali düzenlemelerini eleştirdi.
Profili gör
Jeff Bezos
1964–Amazon ve Blue Origin'in kurucusu Bezos, lojistik ve bulut bilişim yoluyla küresel perakendeyi yeniden şekillendirdi, depolarında sendikalaşmaya direndi ve insanlığın uzaya endüstriyel yayılması üzerine iddiaya girdi.
Profili gör
Jensen Huang
1963–NVIDIA'nın kurucu ortağı ve genel müdürü Huang, grafik işlemcisini yapay zekanın motoruna dönüştürdü, küresel yarı iletken tedarik zincirlerini savunuyor ve teknoloji pazarını parçalayan ihracat kontrollerini eleştiriyor.
Profili gör
John D. Rockefeller
1839–1937Standard Oil'in kurucusu, 1911'de Yüksek Mahkeme tarafından dağıtılıncaya kadar Amerikan tarihindeki en büyük sanayi tekelini kurdu. Dindar, aylak bir Baptist olarak Chicago Üniversitesi'ni ve Rockefeller Vakfı'nı kurarak çağının en büyük hayırseveri oldu.
Profili gör
John Mackey
1953–Whole Foods Market'in kurucu ortağı ve eski CEO'su, serbest piyasaların ve kâr amaçlı işletmelerin devlet baskısı olmadan müşteriler, işçiler, tedarikçiler ve yatırımcılar için en iyi gönüllü değer yaratacağını savunarak Bilinçli Kapitalizmi dile getirdi ve popülerleştirdi.
Profili gör
Josiah Warren
1798–1874Yaygın olarak ilk Amerikalı bireyci anarşist olarak kabul edilen Cincinnati Time Store'u kurdu; üretim maliyeti karşılığında mal alışverişi yapan emek banknotlarına dayalı ticarete öncülük etti, bireysel egemenliği ve Devletten tamamen ayrılmayı savundu.
Profili gör
Kazuo Inamori
1932–2022Kyocera ve KDDI'nin kurucusu ve Kyocera Felsefesini ve Amip Yönetim Sistemini kuran, kurumsal performansı etik sosyal sorumluluk ve Budist fedakarlıkla uyumlu hale getiren Japan Airlines'ın dönüşüm lideri.
Profili gör
Mark Zuckerberg
1984–Facebook ve Meta'nın kurucusu Zuckerberg, dünyanın en büyük sosyal ağını kurdu, küresel bağlantıyı savundu ve yıllar süren aktif moderasyondan sonra, ifade özgürlüğü adına gerçekleri kontrol etme oranını azaltmak için harekete geçti.
Profili gör
Mauá Baronu
1813–1889Brezilya İmparatorluğu'nun sanayicisi ve bankacısı Mauá, bir tersane, bir dökümhane, Brezilya'nın ilk demiryolunu ve Plate Nehri boyunca kıyılar kurdu; Köleliğin liberal bir eleştirmeni olarak hükümetin kısıtlayıcı kredi politikasıyla çatıştı ve 1875'te iflas etti.
Profili gör
Pablo Marçal
1987–2026 başkanlık kaydı reddedilen Evanjelik girişimci ve nüfuz sahibi. Vergi kesintilerini sürekli nakit transferleriyle birleştirerek girişimci bir toplumu, özelleştirmeyi, dijital teknokratik yönetimi ve çetelere yönelik ulusal baskıyı savunuyor.
Profili gör
Peter Thiel
1967–Amerikalı bir girişimci ve yatırımcı olan Thiel, teknoloji kapitalizminin etkili bir figürüdür ve özgürlükçü ve yeni-gerici fikirleri savunur, demokrasiye şüpheyle yaklaşır ve yıkıcı yeniliklere heveslidir.
Profili gör
Robert Owen
1771–1858New Lanark'taki Galli tekstil sanayicisi ve New Harmony'nin kurucusu, insana yakışır çalışma koşullarının, evrensel çocuk eğitiminin ve kooperatif emeğinin endüstriyel üretimle tamamen uyumlu olduğunu göstererek modern kooperatif ve işçi hareketlerine ilham verdi.
Profili gör
Rong Yiren
1916–2005“Kızıl Kapitalist” olarak bilinen Çinli sanayici Rong, 1949'dan sonra rejimle işbirliği yaptı, yabancı sermayeyi çekmek için devlete ait CITIC'i kurdu ve piyasa reformları sırasında Çin'in başkan yardımcısı oldu.
Profili gör
Rupert Murdoch
1931–Medya patronu ve News Corp ile Fox News'un kurucusu, Thatcher'ı ve Irak işgalini destekledi. Muhafazakar kültürel değerlerin yanı sıra serbest piyasayı, küresel ticareti ve göçü savunuyor.
Profili gör
Sam Altman
1985–OpenAI'nin CEO'su Altman, üretken yapay zekanın yaygınlaştırılmasına öncülük etti, alanın uluslararası düzenlemesini savunuyor ve otomasyona bir yanıt olarak evrensel temel gelir deneylerini finanse ediyor.
Profili gör
Vitalik Buterin
1994–presenteEthereum'un yaratıcısı Buterin, d/acc'yi (savunma amaçlı, merkezi olmayan teknolojik hızlandırma) formüle etti, ikinci dereceden finansman yoluyla kamu mallarını finanse ediyor, kriptografiyi ve mahremiyeti savunuyor, Rusya'nın Ukrayna'yı işgalini kınadı ve hem devleti hem de kurumsal tekelleri eleştirdi.
Profili gör
Warren Buffet
1930–Berkshire Hathaway'in arkasındaki yatırımcı Buffett, değer yatırımını popüler hale getirdi, çok zenginlere uygulanan vergilerin artırılmasını savundu ve sistemin ürettiği eşitsizliği eleştirerek servetinin neredeyse tamamını bağışlama sözü verdi.
Profili gör
Kişi bulunamadı
Başka bir terim deneyin veya filtreleri temizleyin.
Portreler: her profilde belirtilen Wikimedia Commons / Wikipedia kaynakları.