On iki simge nasıl okunur: her simge bir ekseni ve parti veya kuruluşun yöneldiği kutbu gösterir. Simge güçlendikçe eğilim artar. Değerler için üzerine gelin.
- Yapı
- Temsil
- Sivil özgürlükler
- Göç
- Diplomasi
- Dış politika
- Mülkiyet
- Ekonomi politikası
- Ticaret
- Din
- Toplumsal değerler
- Teknoloji
Partiler
Uygulamaları ve fikirleriyle güncel ve tarihî siyasi partiler.

ABD Komünist Partisi (CPUSA)
1919'da kurulan ve tarihsel olarak Moskova'ya bağlı olan örgüt, sendikaları ve sivil haklar mücadelelerini örgütledi, McCarthycilik döneminde zulüm gördü ve bugün sosyalizmi, sendikaları ve refah devletini savunarak Demokratları sağa karşı destekliyor.
Profili gör
Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP)
Türkiye'de 2002'den bu yana iktidarda olan İslamcı muhafazakar Recep Tayyip Erdoğan partisi, milliyetçiliği, dini değerleri, büyük bayındırlık çalışmalarını ve güçlü devleti, başkanlık sistemi, medya ve yargının kontrolü ve iddialı dış politikayla birleştiriyor.
Profili gör
Adaletçi Parti
1946'da Juan Perón tarafından kurulan ve Peronizm'in çekirdeğini oluşturan, sosyal adalet, güçlü sendikalar, ekonomik milliyetçilik ve refah devleti içeren parti; ancak Kirchnerist, liberal Menemist ve muhafazakar kanatlardan oluşan heterojen ve iktidarda dönüşümlü olan bir parti.
Profili gör
Afrika Ulusal Kongresi (ANC)
Nelson Mandela'nın partisi ve 1994'ten bu yana Güney Afrika'da hükümette olan apartheid karşıtı ana hareket. Yolsuzluk ve enerji krizlerinin ortasında, ırksal olmayan demokrasiyi, yeniden dağıtımı, Siyahların ekonomik olarak güçlendirilmesini ve kalkınmacı bir devleti savunuyor.
Profili gör
Alman Demokrat Partisi (DDP)
1918–1933Hugo Preuss, Theodor Wolff ve Walther Rathenau'dan oluşan Weimar Cumhuriyeti'nin sol liberal partisi. 1933 yılında ortadan kayboluncaya kadar 1919 Anayasasını, parlamenter demokrasiyi, sosyal sorumluluğa sahip piyasa ekonomisini, sivil hakları ve Avrupa uzlaşmasını savundu.
Profili gör
Almanya için Alternatif (AfD)
2013 yılında kurulan, göçmen karşıtı, Avrupa şüpheci ve milliyetçi radikal sağ parti, kapalı sınırları, iklim politikalarını geri almayı ve Rusya ile daha yakın bağları savunuyor ve istihbarat servisi tarafından aşırıcılık açısından izleniyor.
Profili gör
Almanya Korsan Partisi (PIRATEN)
2006 yılında İsveç'teki partiden esinlenerek kurulan Alman partisi, çevrimiçi platformlar aracılığıyla mahremiyeti, şeffaflığı, dijital hakları, telif hakkı reformunu ve doğrudan demokrasiyi savunuyor. 2011'de Berlin parlamentosuna girdi ve 2013'ten sonra gücünü kaybetti.
Profili gör
Almanya Sosyal Demokrat Partisi (SPD)
Almanya'nın Brandt, Schmidt, Schröder ve Scholz'dan oluşan en eski partisi olan bu parti, Gündem 2010'dan bu yana piyasanın değişmesiyle refah devletini, sendikaları, ortak kararları ve Avrupa'yı savunuyor ve seçmenlerini AfD ve Yeşiller'e kaptırdı.
Profili gör
Almanya Sosyal Demokrat Partisi (Weimar dönemi)
1918–1933Friedrich Ebert ve Otto Wels'den oluşan Weimar Cumhuriyeti'nin en büyük partisi. Parlamenter demokrasiyi, 8 saatlik iş gününü, işsizlik sigortasını ve refah devletini savundu, Spartakistleri ezdi ve 1933'te Hitler'in Yetkilendirme Yasasına karşı oy kullanan tek parti oldu.
Profili gör
Amerika'nın Demokratik Sosyalistleri (DSA)
On binlerce üyesi, seçilmiş meclis üyeleri ve yasa koyucularıyla ABD'deki en büyük sosyalist örgüt. Demokrat Parti içinde ve dışında evrensel kamu sağlık hizmetlerini, güçlü sendikaları, Yeşil Yeni Düzeni ve sosyal mülkiyeti savunur.
Profili gör
Amerikan Komünist Partisi (ACP)
2024 yılında CPUSA muhalifleri Jackson Hinkle tarafından kurulan Marksist-Leninist parti, Çin, Kuzey Kore, İran ve Rusya'ya hayranlık duyuyor, devlet sosyalizmini savunuyor ve komünizmi MAGA komünizmi olarak adlandırılan sosyal muhafazakarlıkla karıştırıyor.
Profili gör
Arap Sosyalist Birliği
1962–1977Arap sosyalizminin aracı olarak 1962'de Nasser tarafından kurulan tek parti. Ekonomiyi millileştirdi, toprak reformu gerçekleştirdi, pan-Arabizmi ve bağlantısızlığı savundu ve Sedat'ın açılışına kadar İslamcılara ve komünistlere baskı yaptı.
Profili gör
Avante
Pragmatik merkezci parti, 1989'da PTdoB olarak kuruldu ve emek odaklı yaygın bir platform, farklı kamplardaki hükümetlere destek ve eyalet liderlerine ve parti fonu mekanizmasına dayalı küçük bir kurulla 2017'de yeniden adlandırıldı.
Profili gör
Avusturya Özgürlük Partisi (FPÖ)
2024 seçimlerini kazanan Herbert Kickl'in Avusturya'daki radikal sağ partisi, sınırlı göçü, tarafsızlığı, Avrupa şüpheciliğini ve Orbán ve Rusya ile bağları olan Avusturya kimliğini savunuyor.
Profili gör
Beş Yıldızlı Hareket (M5S)
2009 yılında Beppe Grillo ve bugün Giuseppe Conte tarafından kurulan İtalyan popülist hareketi, doğrudan demokrasiyi, vatandaşların gelirini, ekolojiyi savunuyor ve kasta karşı çıkıyor ve Ukrayna'ya silah yapılmasını eleştiren pasifist bir duruş sergiliyor.
Profili gör
Bharatiya Janata Partisi (BJP)
Narendra Modi'nin Hindu milliyetçi partisi, 2014'ten beri Hindistan'da iktidarda ve RSS'nin siyasi kolu. Hindutva'yı, gücün merkezileşmesini ve ekonomik liberalleşmeyi refahla birleştirdi ve 2019'da Keşmir'in özerkliğini iptal etti.
Profili gör
Birleşik Krallık Reformu
Nigel Farage'ın sağcı popülist partisi, ulusal egemenlik ve düzene yönelik eleştirilerle yasadışı göçün sona erdirilmesini, vergilerin düşürülmesini, daha az düzenlemeyi ve karbon hedeflerinin düşürülmesini savunuyor ve 2024'ten bu yana güçlü bir şekilde büyüyor.
Profili gör
Birleşik Rusya
Vladimir Putin'in iktidar partisi, 2001'den bu yana Duma'ya ve bölge hükümetlerine hakim olup güçlü bir devleti, vatanseverliği, Ortodoksluğu ve geleneksel değerleri, Ukrayna'daki savaşı ve Batı'ya karşı egemenliği savunuyor.
Profili gör
Birleşik Sosyalist İşçi Partisi (PSTU)
1994 yılında kurulan, sosyalist devrimi ve sınıf bağımsızlığını savunan, PT hükümetlerinden kopan, mücadeleci CSP-Conlutas sendikacılığında faaliyet gösteren ve kapitalizmi baskının kökü olarak gören Troçkist parti.
Profili gör
Brezilya Birliği (UNIÃO)
Merkez sağ parti, 2022'de centrão'nun çekirdeği olan ve şu anda PP ile federasyon halinde olan DEM ve PSL'nin birleşmesiyle kuruldu. Lula hükümetinde bakanlar ve Kongre ile bağları ile piyasa ekonomisini, tarım ticaretini ve ılımlı ahlaki muhafazakarlığı savunuyor.
Profili gör
Brezilya Demokratik Hareketi (MDB)
Askeri rejime karşı çıkan MDB'nin varisi, güçlü devlet mekanizmalarına sahip pragmatik merkezci bir parti, her türden hükümetle ittifak halinde ve harcama tavanı gibi liberal reformların destekçisi.
Profili gör
Brezilya İşçi Partisi (PTB, Vargas dönemi)
1945–19541945'te Getúlio Vargas tarafından Çalışma Bakanlığı'nın resmi sendikacılığından oluşturulan bu parti, iş yasasını, asgari ücreti, ekonomik milliyetçiliği ve Petrobras'ı savundu ve Vargas'ın 1951'de iktidara dönüşünün temelini oluşturdu.
Profili gör
Brezilya Komünist Partisi (PCB, Vargas dönemi)
1930–1945Luís Carlos Prestes'in partisi Komünist Enternasyonal'e bağlıydı, Ulusal Kurtuluş İttifakı'na ve 1935 ayaklanmasına öncülük etti, yasadışı ilan edildi ve Estado Novo tarafından zulme uğradı ve İkinci Dünya Savaşı'nda Müttefikleri destekledi.
Profili gör
Brezilya Komünist Partisi (PCdoB)
1962'de PCB ile yaşanan bölünmeden doğan Marksist-Leninist parti, Araguaia gerillasına bağlı, şimdi PT ile birleşmiş durumda, Lula hükümetlerini destekliyor ve devlet planlamasını, ulusal egemenliği ve Çin ile daha yakın bağları savunuyor.
Profili gör
Brezilya Sosyal Demokrasi Partisi (PSDB)
1988'de MDB muhalifleri tarafından kurulan parti, Fernando Henrique Cardoso (Reel Plan, özelleştirmeler ve mali sorumluluk) yönetimi altında yönetiliyordu ve şu anda reformları ve ticari açıklığı savunan, gerileyen merkezci bir parti.
Profili gör
Brezilya Sosyalist Partisi (PSB)
1947'de kurulan ve 1985'te yeniden kurulan, sosyal demokrasi ve demokratik sosyalizmden oluşan merkez sol parti, Lula ile ittifak kurdu. Başkan yardımcısı Geraldo Alckmin ve Pernambuco'da güçlü bir temel ile refah devletini, bölgesel kalkınmayı ve sivil hakları savunur.
Profili gör
Carlist Gelenekçi Cemaat (CTC)
İspanyol gelenekçi Carlist partisi, 19. yüzyıl Carlist hareketinin varisi. Liberalizme ve parlamenter demokrasiye karşı meşru monarşiyi, bütünleyici Katolikliği, bölgesel sözleşmeleri ve 'Tanrı, Anavatan, Fueros, Kral' sloganını savunur.
Profili gör
Centro Democratico (CD)
Sağcı parti, lideri Álvaro Uribe tarafından 2013 yılında kuruldu ve Demokratik Güvenlik politikasının mirasına sahip çıkıyor. Iván Duque (2018–2022) ile birlikte yönetildi, 2016 barış anlaşmasına "Hayır" dedi, serbest piyasaları ve geleneksel değerleri savunuyor ve De la Espriella'yı destekliyor.
Profili gör
Chega
2019 yılında kurulan ve Parlamentonun ikinci gücü olan Portekizli radikal sağcı André Ventura partisi, popülist bir söylemle kısıtlı göçü, güvenliği, düşük vergileri ve yolsuzluğa yönelik eleştirileri savunuyor.
Profili gör
Colorado Partisi (ANR)
1887'de kurulan Paraguaylı muhafazakar ve popülist parti, Stroessner diktatörlüğü de dahil olmak üzere onlarca yıldır hegemonik bir iktidara sahip. Artık serbest piyasayı, Katolikliği, düzeni, Itaipú üzerindeki egemenliği ve Tayvan ile ittifakı savunarak Santiago Peña ile birlikte yönetiyor.
Profili gör
Cumhuriyet Halk Partisi (CHP, Kemalist dönem)
1923–1938Atatürk tarafından kurulan ve 1923'ten 1938'e kadar Türkiye'yi altı ilke (cumhuriyetçilik, milliyetçilik, halkçılık, devletçilik, laiklik ve reformizm) çerçevesinde yöneten tek parti. Zorla sekülerleşmeyi, devletçiliği ve Türkleştirmeyi dayattı.
Profili gör
Cumhuriyetçi Parti
ABD'nin iki büyük partisinden biri olan ve şu anda Donald Trump tarafından yönetilen sağcı parti, düşük vergileri, kuralsızlaştırmayı, göç kontrolünü, gümrük vergilerini, geleneksel Hıristiyan değerlerini ve silah taşıma hakkını savunuyor.
Profili gör
Cumhuriyetçi Parti (Yeni Anlaşma dönemi)
1933–19451933'ten 1945'e kadar Franklin Roosevelt'e muhalefet ederek, New Deal'a ve güçlü sendikalara karşı izolasyoncu ve enternasyonalist kanatlarla dengeli bütçeleri, daha az federal gücü ve serbest girişimi savundu.
Profili gör
Cumhuriyetçiler
Parti, 2005 yılında PRB olarak kurulan, Evanjelist bir tabana ve centrão profiline sahip, Tanrı'nın Krallığının Evrensel Kilisesi'ne bağlı. Muhafazakar değerleri, ılımlı piyasa ekonomisini ve güvenliği savunuyor ve hem Lula hem de Bolsonaro hükümetlerine katıldı.
Profili gör
Cumhuriyetçiler (LR)
Fransız merkez sağ partisi, Gaullizm ve Sarkozy'nin mirasçısı, Bruno Retailleau 2025'ten beri lider. Piyasa ekonomisini, göç kontrolünü, düzeni, aile değerlerini ve hükümetler arası AB'yi savunuyor ve 2012'de Élysée Sarayı'nı kaybetti.
Profili gör
Çin Komünist Partisi
1949'dan bu yana tek iktidar partisi olan bu parti, Leninizmi ve devletin siyaset, medya ve internet üzerindeki kontrolünü, devletin yönlendirdiği piyasa ekonomisi, endüstriyel planlama, milliyetçilik ve teknolojik modernizasyonla birleştiriyor.
Profili gör
Çin Komünist Partisi (Maoist dönem)
1949–19761949'dan 1976'ya kadar Mao Zedong yönetimindeki Çin'in tek partisi. Kolektifleştirmeyi, Büyük İleri Atılımı, Kültür Devrimi'ni, sürekli sınıf mücadelesini ve lider kültünü, devlet ateizmi, SSCB'den bölünme ve atom bombasıyla empoze etti.
Profili gör
Demokrat Parti
Diğer büyük ABD partisi (merkez sol), azınlıklar, gençler ve büyük şehirler arasında bir tabana sahip olarak kamu sağlık hizmetlerinin, sivil ve üreme haklarının, sendikaların, çevre düzenlemelerinin ve uluslararası ittifakların genişletilmesini savunuyor.
Profili gör
Demokrat Parti (PD)
İtalya'nın ana merkez sol partisi Elly Schlein, sosyal demokrasiyi, sivil hakları, göçmenleri, Avrupa'yı ve komünist ve Hıristiyan-demokratik kökenlere sahip yeşil geçişi savunuyor ve Meloni'ye karşı çıkıyor.
Profili gör
Demokrat Parti (Yeni Düzen dönemi)
1933–1945Franklin Roosevelt'in 1933'ten 1945'e kadar iktidarda olan partisi, New Deal ile eyaleti genişletti: sosyal güvenlik, banka düzenlemeleri, bayındırlık işleri ve sendikalar, ayrımcı Güney ile koalisyon halinde ve ABD'yi II. Dünya Savaşı boyunca yönetti.
Profili gör
Demokratik Birlik Partisi (DUP)
1971 yılında Ian Paisley tarafından kurulan Kuzey İrlanda'nın sendikacı ve muhafazakar partisi, Birleşik Krallık ile birliği, Protestan ve geleneksel ahlaki değerleri savunan, Brexit protokolüne karşı çıkan ve bölgenin en büyük sendikacı partisidir.
Profili gör
Demokratik Cumhuriyetçi Parti (DRP)
1963–1980Park Chung-hee'nin partisi, Güney Kore'de 1963'ten 1980'e kadar iktidardaydı. Beş yıllık planlar, ihracata dayalı sanayileşme, chaebol'ler, antikomünizm, siyasi polis (KCIA) ve 1972 Yushin Anayasası ile kalkınmacı bir diktatörlüğü sürdürdü.
Profili gör
Demokratik İlerici Parti (DPP)
Tayvan'da 1986 yılında KMT'nin sıkıyönetim kanununa karşı kurulan parti şu anda Lai Ching-te yönetimi altında iktidarda. Tayvan kimliğini, fiili egemenliği ve ABD ile uyumu, sivil hakları (2019'da eşcinsel evlilik) ve enerji geçişini savunuyor.
Profili gör
Demokratik İşçi Partisi (PDT)
1979'da Leonel Brizola tarafından kurulan ve Getúlio Vargas'ın mirasının mirasçısı olan İşçi Partisi, ekonomik milliyetçiliği, tam zamanlı kamu eğitimini ve işçi haklarını savunuyor ve bugün Lula hükümetine yakın duruyor.
Profili gör
Ekose Cymru
Merkez sol Galler milliyetçi partisi 1925'te kuruldu. Galler'in bağımsızlığını, Galce dilini, kamu hizmetlerini, topluluk yenilenebilir enerjisini ve AB üyeliğini savunur ve Senedd'deki hükümette işbirliği yapar.
Profili gör
Federalist Parti
1791–1824Alexander Hamilton ve John Adams'ın partisi, 1801'e kadar ABD hükümetine hakim oldu: Jefferson'a karşı güçlü bir merkezi devleti, ulusal bir bankayı, ticareti ve sanayiyi, Britanya'ya yakınlığı ve Yabancılar ve İsyan Yasalarını savundu.
Profili gör
Fidesz
2010'dan beri iktidarda olan Viktor Orbán'ın partisi, liberal olmayan demokrasiyi, Hıristiyan milliyetçiliğini, medya ve yargının kontrolünü, göçe ve Brüksel'e karşı muhalefeti ve Rusya ve Çin ile yakın bağları savunuyor.
Profili gör
Forza İtalya (FI)
1994 yılında Silvio Berlusconi tarafından kurulan merkez sağ parti, ekonomik liberalizmi, Atlantikçiliği, Avrupacılığı ve Hıristiyan demokrasiyi savunuyor; iş dünyası ve ılımlı Katolik tabanıyla Antonio Tajani yönetimindeki Meloni hükümetinin bir parçası.
Profili gör
Geniş Ön
2011 öğrenci protestolarından ve Başkan Gabriel Boric'in liderliğinden doğan sol koalisyon, feminizmi, ekolojiyi, genişletilmiş sosyal hakları ve neoliberal mirasa ve Pinochet Anayasasına son verilmesini savunuyor.
Profili gör
Halk Partisi (PP)
İspanya'nın ana merkez sağ partisi olan Aznar, Rajoy ve Feijóo, ılımlı bir sosyal muhafazakarlıkla piyasa ekonomisini, ayrılıkçılığa, monarşiye ve Avrupa'ya karşı İspanyol birliğini savunuyor.
Profili gör
Halkın Gücü Partisi (PPP)
Güney Koreli muhafazakar parti, Başkan Yoon Suk Yeol'un (2022–2025) Saenuri'nin varisi. Piyasa ekonomisini ve ticaretini, ABD ve Japonya ittifakını, Kuzey Kore ve geleneksel değerlere karşı katı bir çizgiyi savunuyor ve Yoon'un 2024 sıkıyönetim yasası konusunda bölünmüş durumda.
Profili gör
Halkın Hareket Partisi (PAP)
Singapur'un baskın partisi, 1959'dan beri iktidarda ve Lee Kuan Yew tarafından kuruldu. Devlet kapitalizmini, teknokratik meritokrasiyi, katı toplumsal düzeni, resmi çokkültürlülüğü ve egemen parti seçim demokrasisini birleştirir.
Profili gör
Hıristiyan Demokrasisi (DC)
Eymael'in başkanlık adaylığıyla tanınan, ılımlı bir ekonomiye ve sosyal korumaya sahip, aileyi, doğumdan itibaren yaşamın savunulmasını ve kamusal hayata Hıristiyan inancını merkeze alan küçük Hıristiyan-demokrat parti.
Profili gör
Hıristiyan Demokrat Birliği (CDU/CSU)
Adenauer, Kohl, Merkel ve Friedrich Merz'den oluşan Alman Hıristiyan demokrat partisi, muhafazakar bir kanatla sosyal piyasa ekonomisini, Avrupa'yı, NATO'yu, düzeni ve aileyi savunuyor ve 2025'ten bu yana Alman hükümetine liderlik ediyor.
Profili gör
Hıristiyan Sosyal Birliği (CSU)
Bavyera Hıristiyan demokrat partisi, 1945'ten bu yana CDU'nun kardeşi, Franz Josef Strauß ve Markus Söder ile Bavyera siyasetine hakim olan, CDU'ya göre daha muhafazakar bir çizgiyle Katolikliği, aileyi, düzeni, federalizmi ve piyasa ekonomisini savunan bir parti.
Profili gör
Hindistan Ulusal Kongresi (INC)
Hindistan'ın bağımsızlığına öncülük eden ve onlarca yıldır ülkeyi yöneten Gandhi ve Nehru'nun partisi, şimdi BJP'ye karşı çıkıyor. Laikliği, sosyal refahı, karma ekonomiyi, çoğulculuğu ve federalizmi savunur.
Profili gör
Hukuk ve Adalet (PiS)
Polonya'nın ulusal-muhafazakar partisi Jarosław Kaczyński, 2015'ten 2023'e kadar hükümette, Katolikliği, aileyi, sosyal refahı, Brüksel'e karşı egemenliği ve yargı üzerindeki nüfuzu savunuyor, Ukrayna'yı destekliyor ve göçe karşı çıkıyor.
Profili gör
Hür Demokrat Parti (FDP)
Serbest piyasayı, düşük vergileri, mali disiplini, dijitalleşmeyi ve bireysel özgürlükleri savunan Christian Lindner'ın Alman liberal partisi, trafik ışığı hükümetinde rol aldı ve 2025'te Federal Meclis'i kaybetti.
Profili gör
Ilımlı Parti (M)
1904'te kurulan ve Tidö hükümetinde Ulf Kristersson tarafından yönetilen İsveç liberal-muhafazakar partisi. Düşük vergileri, piyasa reformlarını, AB ve NATO'yu, çetelere karşı daha fazla polisi ve kısıtlayıcı sığınma ve göç politikasını savunuyor.
Profili gör
Irak Baas Partisi
1968–2003Baas Partisi'nin Irak şubesi, 1968'den 2003'e kadar El Bekir ve Saddam Hüseyin yönetiminde iktidardaydı. Lider kültüne sahip tek parti diktatörlüğü, Arap milliyetçiliği, devlet kontrolündeki petrol ekonomisi, İran ve Kuveyt'e karşı savaşlar ve Kürtlere ve Şiilere yönelik baskı.
Profili gör
İlerleme Partisi (FrP)
Norveç'in 1973'te kurulan sağcı popülist partisi, liberal-muhafazakar. Düşük vergileri, daha küçük bir devleti, petrol kullanımını, sınırlı göçü ve ilticayı, daha sert cezaları ve iklim gündemine ve AB'ye yönelik şüpheciliği savunuyor.
Profili gör
İlerleyenler (PP)
Merkez sağ parti ve centrão'nun çekirdeği, Arena ve PDS'nin varisi, şu anda Ciro Nogueira ve Arthur Lira tarafından yönetiliyor. Bütçe değişikliklerine güçlü destek ve herhangi bir hükümete katılma alışkanlığı ile piyasa ekonomisini, tarım işletmesini ve ahlaki muhafazakarlığı savunuyor.
Profili gör
İmparatorluğun Liberal Partisi (Luzias)
1831–1889Brezilya İmparatorluğu'nun Luzias olarak bilinen partisi. Mülkiyete dayalı oy hakkıyla eyalet özerkliğini, Moderasyon Gücünün sınırlarını, parlamentarizmi, serbest ticareti ve basını, Avrupa göçünü ve kademeli olarak ilgayı savundu.
Profili gör
İmparatorluğun Muhafazakar Partisi (Saquaremas)
1836–1889Brezilya İmparatorluğu'nun Saquaremas olarak bilinen, büyük plantasyonların ve köle sahibi elitlerin partisi. Merkezi bir devleti, güçlü bir Moderasyon Gücünü, Danıştay'ı, kamu düzenini ve köleliği savundu ve River Plate'de emperyal politikaya öncülük etti.
Profili gör
İmparatorluk Kuralı Yardım Derneği (Taisei Yokusankai)
1940–19451940 yılında Prens Konoe tarafından oluşturulan, partileri fesheden ve imparatorluk Japonya'sını savaşa seferber eden siyasi örgüt. Mahalle derneklerini, sendikaları ve bürokratları imparatora tapınma, militarizm ve savaş ekonomisi altında bir araya getirdi.
Profili gör
İskoç Ulusal Partisi (SNP)
2007'den beri İskoç siyasetinde egemen olan sosyal demokrat ve bağımsızlık yanlısı İskoç partisi, bağımsızlığı, Avrupa Birliği'ne yeniden katılmayı, güçlü kamu hizmetlerini ve sosyal konular ve çevre konusunda ilerici politikaları savunuyor.
Profili gör
İspanyol Sosyalist İşçi Partisi (PSOE)
Pedro Sánchez'in sosyal demokrat partisi, İspanya'yı koalisyon halinde yönetiyor, refah devletini, sivil hakları, kürtajı ve eşcinsel evliliği, ekolojik geçişi ve Avrupa'yı savunuyor ve bölgesel partilerle müzakere ediyor.
Profili gör
İsveç Demokratları (SD)
Parlamentonun en büyük ikinci partisi olan Jimmie Åkesson'un İsveç milliyetçi partisi, 1990'lardan bu yana ılımlı kökenlere sahip. Göçün kısıtlanmasını, kanun ve düzeni, İsveçliler için refahı savunuyor ve Avrupa şüpheci.
Profili gör
İşçi Partisi
Birleşik Krallık'ı 2024'ten beri yöneten Keir Starmer'ın merkez sol partisi, mali disiplin ve NATO yanlısı, Avrupa yanlısı bir duruşla NHS'yi, sendikaları, kamu yatırımlarını ve sosyal hakları savunuyor.
Profili gör
İşçi Partisi (Ap)
Norveçli sosyal demokrat parti, 1887'de Jonas Gahr Støre yönetimindeki hükümette kuruldu. İskandinav refah modelini, güçlü sendikaları, petrolün kamu kontrolünü ve egemen fonu, NATO'yu ve entegrasyonla düzenlenmiş göçü savunuyor.
Profili gör
İşçi Partisi (PT)
1980 yılında sendika liderleri ve toplumsal hareketler tarafından kurulan ve 2023'ten bu yana Lula ile birlikte iktidarda olan sol parti, kalkınmacı bir devleti, Bolsa Familia gibi sosyal programları, güçlü sendikaları ve çok taraflı dış politikayı savunuyor.
Profili gör
İşçilerin Dava Partisi (PCO)
Rui Costa Pimenta liderliğindeki Troçkist gelenekteki aşırı sol parti, finansal sistemin millileştirilmesini, kamu borcunun ve ulusal egemenliğin reddedilmesini savunuyor, kimlik siyasetini ve PT'yi eleştiriyor.
Profili gör
İtalya'nın Kardeşleri (Fratelli d'Italia)
İtalya'nın 2022'den bu yana başbakanı olan Giorgia Meloni'nin ulusal-muhafazakar sağcı partisi, Atlantikçilik, Ukrayna'ya destek ve MSI'ın post-faşist mirasını kullanarak ulusu, geleneksel aileyi, göç kontrolünü ve güvenliğini savunuyor.
Profili gör
İtalyan Liberaller (Giolitti)
1892–1922Beş kez iktidara gelen Giovanni Giolitti liderliğindeki İtalya Krallığı'nın liberalleri. Parlamentarizmi ve 1912'de erkeklerin oy kullanma hakkını, iş anlaşmazlıklarında devletin tarafsızlığını, demiryollarının ve sigortanın millileştirilmesini, endüstriyel korumacılığı ve Libya'nın fethini savundular.
Profili gör
İttifak 90/Yeşiller
Barış hareketinden doğan Alman ekoloji partisi, enerji geçişini, iklimi, azınlık ve göçmen haklarını ve Avrupa'yı savunuyor, SPD ve FDP ile iktidardayken Ukrayna'ya silahla destek veriyor.
Profili gör
Kanada Liberal Partisi
Kanada tarihinin büyük bölümünde Pearson, Trudeaus ve Mark Carney'i yöneten merkezci parti, sosyal liberalizmi, çok kültürlülüğü, kamu sağlık hizmetlerini, azınlık haklarını ve düzenlenmiş bir piyasayı savunuyor.
Profili gör
Kanada Muhafazakar Partisi
2003'te Stephen Harper'ın ve bugün Pierre Poilievre'nin kurduğu merkez sağ parti, popülist bir üslup ve ılımlı bir toplumsal muhafazakarlıkla daha düşük vergileri, kamu güvenliğini, enerji üretimini ve Batı'yı savunuyor.
Profili gör
Kore Demokrat Partisi (DPK)
Moon Jae-in ve Başkan Lee Jae-myung'un oluşturduğu Güney Kore merkez sol liberal partisi 2025'te seçildi. ABD ile ittifakı korurken sosyal refahı, chaebol reformunu, işçi haklarını, sivil özgürlükleri ve Kuzey Kore ile ilişkileri savunuyor.
Profili gör
Kore İşçi Partisi (WPK)
Kuzey Kore'nin tek partisi, 1948'den beri Kim hanedanlığı altında iktidarda. Kişilik kültü, planlı ekonomi, nükleer program ve toplumun tam kontrolü ile Juche ideolojisi ve Songun (önce ordu) politikası aracılığıyla yönetiliyor.
Profili gör
Kuomintang (KMT)
1912 yılında kurulan, Tayvan'ı 1987 yılına kadar sıkıyönetim altında yöneten ve şu anda ana muhalefet konumunda olan Çin milliyetçi partisi. '1992 Mutabakatını', Çin ile daha yakın ekonomik bağları, piyasa ekonomisini ve Sun Yat-sen'in Üç Halk İlkesini savunuyor.
Profili gör
Kurumsal Devrimci Parti (PRI)
1929'da kurulan Meksika partisi, 71 yıldır hegemonik ve şu anda merkezci. Devrimci milliyetçilik ve korporatizmi miras almıştır ancak serbest ticareti ve ekonomik açıklığı benimsemiştir, laik ve pragmatiktir.
Profili gör
Kuzey Ligi (Lega Nord)
1991–20181991 yılında Umberto Bossi tarafından kurulan kuzey İtalya'nın bölgeselci partisi, Salvini'nin ulusal Lega'sı haline gelene kadar federalizmi, bağımsız bir Padania'yı, düzen karşıtı politikaları ve göç kontrolünü savundu.
Profili gör
Küba Komünist Partisi (PCC)
Anayasa tarafından toplumun öncü gücü olarak tanımlanan Küba'nın tek partisi, planlı devlet ekonomisini, evrensel sağlık hizmetlerini ve eğitimi, anti-emperyalizmi ve ambargoya karşı muhalefeti parti çoğulculuğu olmadan yönetir.
Profili gör
La France Insoumise (LFI)
Jean-Luc Mélenchon'un radikal sol partisi, altıncı cumhuriyeti, ekolojik planlamayı, zenginlerin vergilendirilmesini, NATO'dan ayrılmayı, AB anlaşmalarından kopmayı ve Filistin ile dayanışmayı popülist bir üslupla savunuyor.
Profili gör
La Libertad Avanza (LLA)
2023'ten bu yana Arjantin'in başkanı olan Javier Milei'nin partisi, ekonomik özgürlükçülük, kamu harcamalarında elektrikli testere, kuralsızlaştırma ve ticaretin açılması, siyasi sınıfa ve Peronizme karşı bir kültür savaşı ve Trump ve İsrail ile ittifak.
Profili gör
Liberal Demokrat Parti (LDP)
Japonya'yı 1955'ten bu yana neredeyse kesintisiz olarak yöneten muhafazakar parti. ABD ittifakını, iş dünyasının öncülüğündeki kalkınmayı, ılımlı kültürel milliyetçiliği ve iç hizipler ve iş dünyası ile bağları olan pasifist Anayasanın revizyonunu savunuyor.
Profili gör
Liberal Demokratlar
Ed Davey'in merkezci liberal partisi, sivil özgürlükleri, Avrupa'yı ve daha yakın bir AB ilişkisini, sağlık ve sosyal bakımı, çevreyi ve seçim reformunu savunuyor ve 2010'dan 2015'e kadar Muhafazakarlarla koalisyon halinde yönetiliyor.
Profili gör
Liberal Parti (PL)
Alt meclisteki en büyük kürsü ve Jair Bolsonaro'nun partisi 2021'den bu yana, muhafazakar sağ ve ekonomik liberalizmi kamu güvenliği, sivil silah mülkiyeti, Hıristiyan değerleri, Evanjelik taban ve Yüksek Mahkeme'ye yönelik eleştiri gündemiyle birleştiriyor.
Profili gör
Liberal Parti (Viktorya dönemi)
1859–1901Viktorya siyasetine egemen olan, serbest ticareti, tutumluluğu, seçim reformunu, dini özgürlüğü, 'Barış, Kısıtlama ve Reform'u ve İrlanda İç Kurallarını savunan ve 1886'da onu bölen Gladstone ve Palmerston Partisi.
Profili gör
Likud
Sağcı milliyetçi parti 1973'te kuruldu ve liderliğini Jabotinsky'nin revizyonist Siyonizminin varisi Benjamin Netanyahu yaptı. Sıkı güvenliği, yerleşimleri, Yahudiye ve Samiriye üzerindeki egemenliği, piyasa ekonomisini ve dini sağla koalisyonları savunuyor.
Profili gör
Macaristan Sosyalist İşçi Partisi (MSZMP)
1956–1989János Kádár yönetimindeki Macaristan'ın tek partisi, 1956 devriminin Sovyetler tarafından ezilmesinden sonra kuruldu. Parti diktatörlüğü ve Varşova Paktı'nı 'gulaş komünizmi', kısmi piyasa reformları ve yumuşatılmış baskıyla birleştirdi.
Profili gör
MDB
1966–19791966'da iki partili sistem altında kurulan ve Ulysses Guimaraes liderliğindeki, askeri rejime karşı hoşgörülü muhalefet partisi. Tasfiye ve sansür altında demokrasiyi, affı ve işkenceye son verilmesini savunmak için liberalleri, sosyalistleri ve Katolikleri bir araya getirdi.
Profili gör
Menşevikler
1903–1922Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi'nin Martov ve Plekhanov'un azınlık kanadı. Açık partiyi, sosyalist devrimden önce burjuva devrimini, demokrasiyi ve liberallerle ittifakı savundu, Geçici Hükümet'te yer aldı ve Bolşevikler tarafından bastırıldı.
Profili gör
Misyon Partisi (MISSÃO)
MBL tarafından kurulan ve başkanlığını Renan Santos'un yaptığı parti, mali düzenlemeyi güvenlik (Düşman Ceza Hukuku), yeniden sanayileşme (SEZ'ler, nadir topraklar) ve belediye konsolidasyonu konularında güçlü bir devletle birleştiriyor. 2026'da bir federal milletvekili kazandı.
Profili gör
Morena (Ulusal Yenilenme Hareketi)
Meksika'yı Claudia Sheinbaum ile birlikte yöneten López Obrador'un sol partisi, halk milliyetçiliğiyle refahı, emekli maaşlarını ve sosyal programları, enerji egemenliğini, yolsuzluk ve kemer sıkma politikalarıyla mücadeleyi destekleyen bir devleti savunuyor.
Profili gör
Muhafazakar Parti (Muhafazakârlar)
Thatcher, Cameron ve Johnson'dan oluşan İngiliz sağcı partisi, Kemi Badenoch'un muhalefetiyle piyasaları, Brexit'i, monarşiyi, güvenliği ve göç kontrolünü savunarak 2010'dan 2024'e kadar ülkeyi yönetti.
Profili gör
Muhafazakar Parti (Viktorya dönemi)
1834–1901Peel, Disraeli ve Salisbury Muhafazakarlarının Partisi, Kraliyetin, İngiltere Kilisesinin, toprak sahibi aristokrasinin ve imparatorluğun savunucusu. Disraeli'nin 'Tek Ulus'uyla paternalist sosyal reformu, genişletilmiş oy hakkını ve emperyalizmi eşleştiriyordu.
Profili gör
Nazi Partisi (NSDAP)
1920–1945Adolf Hitler'in 1920'de kurulan, 1933'te Almanya'nın tek partisi haline gelen ve 1945'teki yenilgiye kadar totaliter diktatörlüğü, biyolojik ırkçılığı ve antisemitizmi, yeniden silahlanmayı ve askeri genişlemeyi empoze eden partisi.
Profili gör
Özgürlük Partisi (PVV)
2023 Hollanda seçimlerini kazanan Geert Wilders'in partisi, göç ve ilticanın sona erdirilmesini savunuyor, İslam'a karşı çıkıyor, Avrupa şüpheci ve popülist, Hollandalılara refah sağlıyor ve İsrail'e güçlü destek veriyor.
Profili gör
Özgürlükçü Parti
1971'de kurulan üçüncü büyük ABD partisi, minimal hükümeti, serbest piyasayı, askeri müdahalesizliği, uyuşturucuya karşı savaşın sona ermesini ve ılımlı ve muhafazakar kanatlar arasında bölünmüş geniş sivil ve bireysel özgürlükleri savunuyor.
Profili gör
Podemolar
2014'te Pablo Iglesias ve Ione Belarra'nın 15-M hareketinden doğan popülist sol parti, zenginlerin vergilendirilmesini, barınmayı, kamu hizmetlerini, feminist hakları savunuyor ve PSOE ile koalisyon halinde siyasi kasta karşı çıkıyor.
Profili gör
Popüler Birlik (UP)
2016'da kurulan aşırı sol parti, sosyalizmi, bankaların ve stratejik sektörlerin kamulaştırılmasını, kamu borçlarının askıya alınmasını ve konut hareketleriyle bağlantılı popüler tarım ve kentsel reformu savunuyor.
Profili gör
Radikal Parti (Üçüncü Cumhuriyet)
1901–1940Fransız Üçüncü Cumhuriyeti'nin ekseni olan Cumhuriyetçi, Radikal ve Radikal-Sosyalist Parti. Laikliği (1905 yasası), devlet okullarını, küçük mülkleri, gelir vergisini, parlamentarizmi ve cumhuriyetçi asimilasyonu savundu ve Halk Cephesi ile Herriot ve Daladier hükümetlerinde yer aldı.
Profili gör
Radikal Sivil Birlik (UCR)
1891'de Yrigoyen ve Alfonsín tarafından kurulan asırlık Arjantin partisi, cumhuriyetçi demokrasiyi, orta sınıfı, kamusal eğitimi ve kurumları savunuyor ve bugün merkezci ve Juntos por el Cambio'daki liberaller ve sosyal demokratlar arasında bölünmüş durumda.
Profili gör
Rastakhiz Partisi
1975–1978Şah'ın 1975 yılında İran'da zorunlu üyelik ve 'Şah ve Halk Devrimi' sloganıyla kurduğu tek parti. Monarşinin seferberlik ve propaganda makinesi olarak hizmet etti, tüccarları ve din adamlarını hedef aldı ve 1978'de feshedildi.
Profili gör
Refah Partisi (Refah)
1983–19981995 seçimlerini kazanan ve koalisyon hükümetine liderlik eden (1996-97) Erbakan'ın Türk İslamcı partisi. 1998 yılında laikliği ihlal ettiği gerekçesiyle kapatılıncaya kadar faizsiz bir ekonomiyi, Müslüman dünyasıyla bağları ve kamusal yaşamda İslam'a daha fazla yer verilmesini savundu.
Profili gör
Rodezya Cephesi
1962–19801965'te tek taraflı bağımsızlık ilan eden, Ian Smith liderliğindeki Rodezya'nın beyaz azınlığı Partisi. İç savaşa ve 1980'de rejimin sona ermesine kadar ırk ayrımcılığını, antikomünizmi ve Afrika milliyetçiliğine karşı 'Batı Hıristiyan medeniyetinin' savunulmasını savundu.
Profili gör
Rönesans
Emmanuel Macron'un merkezci partisi, reformlarla, Avrupa'ya, inovasyona ve sanayiye, NATO'ya ve Ukrayna'ya destekle ekonomik liberalizmi savunuyor ve sol ile sağ arasında merkezi tutuyor.
Profili gör
Rusya Federasyonu Komünist Partisi (CPRF)
Duma'nın Gennady Zyuganov'dan oluşan ikinci büyük gücü ve SBKP'nin varisi olan bu grup, millileştirmeyi, devletçiliği, Sovyet hafızasını ve Rus milliyetçiliğini savunuyor ve gerçek bir muhalefet olmadan savaşta Putin hükümetini destekliyor.
Profili gör
São Paulo Cumhuriyetçi Partisi (PRP)
1873–19371873'te kurulan São Paulo kahve elitlerinin partisi, kahve ve süt ittifakı yoluyla Eski Cumhuriyet siyasetine hakim oldu, federalizmi, düzeni, serbest ticareti ve tarımsal ihracatı savundu ve 1930 Devrimi ile gücünü kaybetti.
Profili gör
Sinn Fein
IRA'nın eski siyasi kolu olan Mary Lou McDonald'ın sol görüşlü İrlanda Cumhuriyetçi partisi, İrlanda'nın birleşmesini, toplu konutları, sağlık hizmetlerini, vergilendirmeyi ve sosyal hakları savunuyor ve İrlanda Parlamentosu'ndaki en büyük güç.
Profili gör
Sivil Koalisyon (KO)
Donald Tusk'ın 2023'ten beri Polonya'da hükümette olan liberal, Avrupa yanlısı koalisyonu. Hukukun üstünlüğünü, AB ve NATO'yu, Ukrayna'ya güçlü desteği, yüksek askeri harcamaları, Belarus ile sınır kontrolünü ve sosyal korumayla birlikte pazar ekonomisini savunuyor.
Profili gör
Sol (Die Linke)
Doğu Almanya'daki PDS'nin Alman sol partisi, daha yüksek asgari ücreti, kiraların dondurulmasını, büyük servetlerin vergilendirilmesini, NATO'dan ayrılmayı ve barışı savunuyor ve 2025'te Heidi Reichinnek yönetiminde yeniden canlandı.
Profili gör
Sosyal Demokrat Parti (PSD)
Gilberto Kassab tarafından 2011 yılında kurulan, pragmatik ve belirli bir ideolojiye sahip olmayan, her kampın hükümetlerine katılan merkez parti. Ratinho Jr. ve Eduardo Paes gibi liderlerle piyasa ekonomisini, kurumsal istikrarı ve federalizmi savunuyor.
Profili gör
Sosyal Demokrat Parti (PSD)
Portekiz'in ana merkez sağ partisi, 1974'te PPD adıyla kuruldu. İsmine rağmen liberal-muhafazakar olan parti, Demokratik İttifak'a liderlik ediyor ve daha düşük vergileri, devlet reformunu, AB ve NATO'yu ve daha sıkı göç kontrolünü savunuyor.
Profili gör
Sosyal Demokrat Parti (tarihsel PSD)
1945–19651945'te Vargas'ın atadığı valiler tarafından kurulan, kırsal ve oligarşik bir tabana sahip merkez sağ parti, 1945'ten 1964'e kadar hükümetlerde PTB ile ittifak kurdu. Dutra ve Juscelino Kubitschek'e sahipti ve kalkınmayı, anayasal düzeni ve uzlaşmayı savundu.
Profili gör
Sosyal Demokratlar (S)
İsveç'in Sosyal Demokrat İşçi Partisi, 1889'da kuruldu ve İsveç refah modelinin mimarı. Yüksek vergileri, güçlü sendikaları, AB ve NATO'yu, laik ve eşitlikçi bir toplumu ve günümüzde daha sıkı göç kontrolünü savunuyor.
Profili gör
Sosyalist Parti (PS)
Portekiz'de demokratik rejimin temel direği olan Mário Soares tarafından 1973'te kurulan sosyal demokrat parti. Refah devletini, kamu sağlığını ve okulları, dengeli bütçeleri, AB ve NATO'yu, sivil hakları ve göçmenlerin düzenli kabulünü savunur.
Profili gör
Sosyalizm ve Özgürlük Partisi (PSOL)
Ekolojik, feminist, ırkçılık karşıtı ve LGBT gündemlerine sahip demokratik-sosyalist bir sol parti olan PT muhalifleri tarafından 2004 yılında Rede ile federe olarak kurulan parti, Lula hükümetini eleştirel bir duruşla destekliyor.
Profili gör
Sovyetler Birliği Komünist Partisi (CPSU)
1917–1991Lenin'den Gorbaçov'a kadar SSCB'yi iktidar tekeli, demokratik merkeziyetçilik ve planlı ekonomiyle yöneten tek parti. 1991'de yasaklanana kadar kollektifleştirmeyi, Stalinist terörü, devlet ateizmini ve Soğuk Savaş'ı empoze etti.
Profili gör
Suriye Baas Partisi
1963–2024Baas Partisi'nin Suriye kolu, 1963'ten 2024'e kadar iktidarda, özellikle de Hafız ve Beşar Esad döneminde. Arap milliyetçiliği, devlet ekonomisi, İran ve Rusya ile ittifak ve baskı (Hama, iç savaş) ile laik otoriter bir devletin iktidar partisi.
Profili gör
Sümer
2023 yılında Yolanda Díaz tarafından Izquierda Unida, Comuns ve diğer partileri bir araya getirerek oluşturulan sol platform, daha kısa bir çalışma haftasını, daha yüksek asgari ücreti, ekolojik dönüşümü ve sosyal hakları savunuyor ve Pedro Sánchez hükümetinin bir parçası.
Profili gör
Syriza
2015'ten 2019'a kadar hükümette olan ve troykanın kemer sıkma politikasına boyun eğen Alexis Tsipras'ın oluşturduğu Yunan sol koalisyonu, refah devletini, sivil hakları ve Avrupa'yı savunuyor ve Yeni Demokrasi'ye karşı zemin kaybediyor.
Profili gör
Şa'lar
Sefarad ultra-Ortodoks partisi, 1984 yılında Haham Ovadia Yosef tarafından kuruldu ve şu anda Aryeh Deri tarafından yönetiliyor. Koalisyon pragmatizmiyle Tevrat'ı ve Halaha'yı, dini okulları, yoksul Mizrahimlere sosyal yardımı ve askerlik hizmetinden muafiyeti savunuyor.
Profili gör
Şili Cumhuriyetçi Partisi
José Antonio Kast tarafından 2019'da kurulan radikal sağ parti, düzeni, güvenliği, göç kontrolünü, Hıristiyan değerlerini ve ailesini, serbest piyasayı ve düşük vergileri savunuyor ve kökleri Pinochetist sağdan geliyor.
Profili gör
Tarihi Pakt (PH)
Gustavo Petro'nun sol partisi, onu 2021'de koalisyon olarak kurdu ve şu anda ona liderlik ediyor. Hükümetinin tabanı 2025'te Demokratik Kutup, Yurtsever Birlik ve Komünist Parti ile birleşti ve De la Espriella'ya karşı çıkıyor.
Profili gör
Ulusal Birlik
1930–1974Portekiz'deki Estado Novo'nun tek partisi, Salazar tarafından 1930'da kuruldu. Karanfil Devrimi'ne kadar korporatist diktatörlüğü, sosyal Katolikliği, sömürgeciliği ("Tanrı, Anavatan, Aile"), sansürü ve siyasi polisi (PIDE) özgür seçim olmaksızın sürdürdü.
Profili gör
Ulusal Demokratik Birlik (UDN)
1945–19651945 ile 1965 yılları arasında Vargas'a ve işçi politikalarına karşı liberal-muhafazakar muhalefet, serbest girişimi, komünizm karşıtlığını ve yolsuzlukla mücadeleyi savundu, Carlos Lacerda'yı en yüksek sesi yaptı ve 1964 darbesini destekledi.
Profili gör
Ulusal Eylem Partisi (PAN)
1939'da kurulan ve Hıristiyan demokrat kökenlere sahip Meksika merkez sağ partisi. Seçime dayalı demokrasiyi, federalizmi, serbest piyasayı, ticari açıklığı ve aile değerlerini ve seçilmiş başkanlar Fox ve Calderon'u savunur.
Profili gör
Ulusal Faşist Parti (PNF)
1921–1943Benito Mussolini'nin partisi, İtalya'da 1922'den 1943'e kadar iktidardaydı ve 1926'dan sonra tek partiydi. Totaliter diktatörlüğü, korporatizmi, Duce kültünü, sömürgeci yayılmayı, Hitler'le ittifakı ve ırk yasalarını empoze etti (1938).
Profili gör
Ulusal Özgürlükçü Parti (PNL)
Şili partisi, 2024 yılında radikal sağcı, paleoliberter ve Pinochetçi Johannes Kaiser tarafından kuruldu. Serbest piyasayı ve minimal devleti, özel mülkiyeti, düzeni ve güvenliği, katı göç kontrolünü ve ilerlemecilik ile küreselciliğin reddedilmesini savunur.
Profili gör
Ulusal Parti (apartheid dönemi)
1948–19941948'den 1994'e kadar Güney Afrika'yı yöneten parti, apartheid'ı tesis eden bir Afrikaner milliyetçiliği: yasal ırk ayrımcılığı, beyaz azınlık yönetimi, antikomünizm ve Siyah muhalefete yönelik şiddetli baskı.
Profili gör
Ulusal Ralli (RN)
Marine Le Pen ve Jordan Bardella'nın oluşturduğu Fransız radikal sağ partisi, ulusal tercihi, sıfır göçü, Avrupa Birliği'ne karşı egemenliği, güvenliği ve kimliği korumacı sosyal politikayla savunuyor.
Profili gör
Ulusal Yenilenme İttifakı (ARENA)
1965–19791965-1979 yılları arasında askeri rejimi destekleyen parti, MDB'nin hoşgörülü muhalefetine karşı Kongre'deki genel başkanları anti-komünizm, ulusal güvenlik, düzen ve otoriter kalkınmacılıkla destekledi.
Profili gör
Vatan için Birlik (UP)
Arjantin'in merkez sol Peronist koalisyonu 2023'te Adaletçi Parti ve Kirchnerizm etrafında kuruldu. Refah devletini, ulusal sanayiyi, ekonomik kontrolü, egemenliği, insan haklarını ve sivil hakları savunur.
Profili gör
Venezuela Birleşik Sosyalist Partisi (PSUV)
1999'dan bu yana farklı isimler altında iktidarda olan Chavismo ve Nicolás Maduro Partisi, Bolivarcı sosyalizmi, petrol milliyetçiliğini, devlet kontrolünü ve güçlü bir askeri aygıtı otoriterlikle suçlanan bir rejimde birleştiriyor.
Profili gör
Vietnam Komünist Partisi (CPV)
Vietnam'ın 1930'da Ho Chi Minh tarafından kurulan tek partisi, 1975'teki yeniden birleşmeden bu yana iktidarda. Leninizmi ve siyasi kontrolü, yolsuzlukla mücadele kampanyası ve Çin, ABD ve Rusya arasında dengeli bir diplomasi olan Doi Moi'nin piyasa açılmasıyla birleştiriyor.
Profili gör
Vox
2013 yılında kurulan İspanyol radikal sağ partisi, ayrılıkçılığa, göç kısıtlamalarına, geleneksel aile ve Katolik değerlerine, vergi kesintilerine ve AB ile feminizm eleştirisine karşı ulusal birliği savunuyor.
Profili gör
Yeni Fikirler
El Salvador'un başkanı Nayib Bukele'nin 2017'de kurulan partisi, çetelere, popülizme, düzen karşıtı söylemlere, Bitcoin'e ve yürütmede güçlü bir güç yoğunlaşmasına karşı istisna hali ile devlete hakim oluyor.
Profili gör
Yeni Parti (NOVO)
Minimal bir devleti, özelleştirmeleri, daha düşük vergileri ve meritokrasiyi savunan, kamu partisi fonunu reddeden ve ana lideri Minas Gerais valisi Romeu Zema olan, 2011'de kurulan liberal parti.
Profili gör
Yeniden fethetmek
Éric Zemmour tarafından 2021'de kurulan Fransız aşırı sağ partisi. Sıfır göç ve geri dönüşü, Hıristiyan ve ulusal kimliği, AB'ye karşı egemenliği, devlet otoritesini, aileyi ve doğum oranını, yeniden sanayileşmeyi ve daha düşük vergileri savunuyor.
Profili gör
Yeşiller Partisi
1991 yılında Ralph Nader ve Jill Stein tarafından kurulan solcu ekolojik parti, Yeşil Yeni Düzeni, evrensel halk sağlığı hizmetlerini, sosyal adaleti, tabandan demokrasiyi, şiddetsizliği ve Demokrat-Cumhuriyetçi ikilisine son verilmesini savunuyor.
Profili gör
Yeşiller Partisi (Yeşiller)
İngiltere ve Galler'in sol görüşlü ekolojist partisi, ekolojik geçişi, gelirin yeniden dağıtımını, kamu hizmetlerini, orantılı temsili ve azınlık haklarını savunuyor ve 2024'te dört milletvekili kazandı.
Profili gör
Yugoslavya Komünistler Birliği (SKJ)
1945–1990Tito'nun Yugoslavya'sındaki tek parti, 1945'ten 1990'a kadar. Parti diktatörlüğünü işçilerin özyönetimiyle, bağlantısızlıkla, cumhuriyetler arasında federalizmle ve "kardeşlik ve birlik"le birleştirdi ve 1948'de Stalin'den ayrıldı.
Profili gör
Hareketler
Kitle tabanlı veya öncü siyasi ve toplumsal hareketler.

Aksiyon Fransızcası
1899–1944Fransız milliyetçi hareketi 1899'da kuruldu ve entelektüel olarak Charles Maurras tarafından yönetildi. Doktrinde agnostik olsa da 'bütünsel milliyetçiliği', kalıtsal parlamento karşıtı monarşiyi, ademi merkeziyetçiliği, antisemitizmi ve Katolik düzeni savundu.
Profili gör
Bolşevikler
1903–1918Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi'nin 1903'ten itibaren Lenin liderliğindeki çoğunluk kanadı. Profesyonel devrimcilerden oluşan bir partiyi, proleter devrimi, derhal barışı ve Ekim 1917'de Sovyet diktatörlüğünü kurarak iktidarın ele geçirilmesini savundu.
Profili gör
Brezilya Bütünleştirici Eylemi (AIB)
1932–1937Plínio Salgado tarafından 1932'de 'Tanrı, Anavatan ve Aile' sloganıyla kurulan hareket, 1937'de yasaklanana kadar yeşil gömlekli milislerle korporatist bütünsel bir devleti, milliyetçiliği, anti-komünizmi ve Katolik ahlakını savundu.
Profili gör
Britanya Faşistler Birliği (BUF)
1932–19401932'de Oswald Mosley tarafından kara gömlekli milislerle kurulan İngiliz faşist hareketi. Korporatizmi, emperyal korumacılığı, milliyetçiliği ve 1934'ten 1940'ta yasaklanana kadar antisemitizmi savundu.
Profili gör
CNT-FAI
1936–1939Anarko-sendikalist sendika CNT'nin, İspanya'nın 1936 toplumsal devrimini gerçekleştiren İberya Anarşist Federasyonu ile ittifakı. Katalonya ve Aragon'daki fabrikaları ve arazileri kolektifleştirdi, milisler oluşturdu, Cumhuriyetçi hükümete katıldı ve Mayıs 1937'de ezildi.
Profili gör
Demir Muhafız (Lejyoner Hareketi)
1927–1941Romanya faşist hareketi 1927'de Corneliu Codreanu tarafından Başmelek Mikail Lejyonu olarak kuruldu. Mistik Ortodoks milliyetçiliğini, antisemitizmi, şehitlik kültünü ve siyasi şiddeti birleştirdi ve 1941 isyanından sonra ezildi.
Profili gör
Falange Española
1933–19751933'te José Antonio Primo de Rivera tarafından kurulan ve 1937'de Franco tarafından tek parti (FET y de las JONS) altında birleştirilen İspanyol faşist hareketi. Emperyal milliyetçilik, dikey sendikalizm, totaliter bir devlet ve Katoliklik.
Profili gör
Jakobenler
1789–1794Robespierre liderliğindeki Fransız Devrimi'nin radikal siyasi kulübü. Thermidor'daki düşüşüne (1794) kadar üniter bir cumhuriyeti, halk egemenliğini, sivil erdemi ve yönetilen bir ekonomi, Hıristiyanlığın ortadan kaldırılması ve merkezileşme ile Terörü savundu.
Profili gör
Les Identitaires
2002'de Bloc Identitaire adıyla kurulan ve Fabrice Robert'ın başkanlığını yaptığı Fransız kimlikçi aşırı sağ hareketi. Geri dönüşü savunuyor, göçe ve İslam'a karşı çıkıyor ve etnik kimliklerden oluşan bir Avrupa'yı destekliyor; gençlik kanadı 2021'de feshedildi.
Profili gör
Núcleo Nacional
Madrid'deki 2023-24 af karşıtı protestolardan ortaya çıkan İspanyol neo-Nazi aşırı sağ grubu. Aşırı milliyetçi ve göçmenlik karşıtı, hiyerarşik bir yapıya ve sokak aktivizmine sahip ve Guardia Civil tarafından nefret söylemi nedeniyle araştırılıyor.
Profili gör
Optimize eder
c. 133–44 a.C.Roma Cumhuriyeti'nin Senato'nun otoritesini, atalardan kalma geleneği (mos maiorum) ve büyük toprakları savunan muhafazakar aristokrat grubu. Sulla ve Genç Cato yönetimindeki Gracchi ve popülerlerin tarım reformlarına karşı mücadele etti.
Profili gör
Önce Amerika (Nick Fuentes)
Nick Fuentes ve takipçilerinin (groypers) beyaz milliyetçi hareketi, Hıristiyan ve beyaz bir Amerika'yı, sıfır göçü, antisemitizmi, İsrail'in ve Cumhuriyetçi elitlerin reddini ve dış savaşların sona ermesini savunuyor.
Profili gör
Popülerler
c. 133–44 a.C.Tribünler ve meclisler aracılığıyla Senato'ya karşı yasa çıkaran, toprak reformunu, tahıl dağıtımını, borçların silinmesini ve Tiberius Gracchus'tan Marius ve Caesar'a kadar İtalyan müttefiklerinin haklarını savunan Roma Cumhuriyeti fraksiyonu.
Profili gör
Rashtriya Swayamsevak Sangh (RSS)
BJP ve Hindutva'nın ideolojik matrisi olan Hedgewar tarafından 1925'te kurulan Hindu paramiliter gönüllü örgütü. Binlerce shakha disiplini ve doktrini, sosyal hizmet ve bağlı kuruluşlar ağını yönetiyor ve Gandhi'nin suikastından sonra yasaklandı.
Profili gör
Rozwój Plus
Hukuk ve Adalet'ten (PiS) ayrıldıktan sonra 2026 yılında eski başbakan Mateusz Morawiecki tarafından kurulan siyasi dernek. Muhafazakar ve egemenlik yanlısı olan parti, kendi parlamento grubuyla ekonomik kalkınmayı, kapalı sınırları ve güçlü savunmayı savunuyor.
Profili gör
Topraksız İşçi Hareketi (MST)
1984'te Katolik Kilisesi'nin desteğiyle doğan en büyük kırsal toplumsal hareket, toprak reformu talep etmek için verimsiz toprakları işgal ediyor, tarımsal ekolojiyi ve gıda egemenliğini savunuyor ve sol hükümetlerin müttefiki.
Profili gör
Yeni Direnç (NR)
2015 yılında Raphael Machado tarafından Aleksandr Dugin'in Dördüncü Siyasi Teorisinden esinlenerek kurulan Brezilya siyasi örgütü. Ulusal-devrimci, anti-liberal, anti-Amerikan ve Avrasyacı araştırmacılar onu neofaşist olarak tanımlıyor.
Profili gör
Hanedanlar
İktidardaki veya hak iddia eden kraliyet ve imparatorluk hanedanları.

Al Nahyan'ın Evi
On sekizinci yüzyıldan beri iktidarda olan Abu Dabi kraliyet ailesi, 1971'den beri Birleşik Arap Emirlikleri'ne başkanlık ediyor ve güçlü bir modernizasyon ve istikrar, kontrollü hoşgörü ve Batı ile askeri ittifakla petrol zengini bir federal monarşiyi yönetiyor.
Profili gör
Al Sabah Evi
1752'den beri iktidarda olan Kuveyt Kraliyet ailesi; Emir, bir anayasa ve feshedebileceği seçilmiş bir meclisle bir emirliği yönetir. Tarafsız ve ABD ile müttefik bir petrol refah devleti.
Profili gör
Al Thani Evi
19. yüzyıldan beri iktidarda olan Katar kraliyet ailesi; Emir, doğal gaz, egemen zenginlik, yumuşak güç (El Cezire, 2022 Dünya Kupası), bir ABD üssü, bölgesel arabuluculuk ve muhafazakar İslam üzerine kurulu kalıtsal bir monarşiyi yönetiyor.
Profili gör
Alevi Evi
1666'dan beri Fas'ı yöneten hanedan; Kral devletin başıdır, Müminlerin ve ordunun komutanıdır. Yönetici monarşi, ılımlı Sünni İslam, ekonomik açıklık, Batı ve İsrail ile ittifak ve Sahra'nın kontrolü.
Profili gör
Bernadotte'nin Evi
1818'den beri Fransız kökenli İsveç kraliyet ailesi. 1974'ten bu yana siyasi gücü olmayan bir monarşi, İskandinav refah devletinin, tarihi tarafsızlığın ve laik, açık, eşitlikçi bir toplumun sembolü.
Profili gör
Bonaparte'ın Evi
1804–1870Fransa'yı 1804'ten 1815'e kadar imparator olarak yöneten Napolyon'un yarattığı hanedan ve 1852'den 1870'e kadar III. Napolyon ile birlikte Medeni Kanun'u, merkezileşmeyi, halk oylaması otoriterliğini ve Avrupa'yı yeniden şekillendiren savaşları dayattı.
Profili gör
Bourbon Hanesi (Fransız şubesi)
1589–1792Fransa'da 1589'dan 1792'ye ve 1814'ten 1830'a kadar IV. Henry'den Güneş Kral XIV. Louis'ye kadar hüküm süren hanedan, ilahi-haklı mutlak monarşiyi Avrupa modeli haline getirmiş ve Fransız Devrimi ile devrilmişti.
Profili gör
Bourbon Hanesi (İspanyol şubesi)
İspanya'da 1700 yılından bu yana V. Philip'ten VI. Felipe'ye kadar hüküm süren hanedan, mutlakiyetçilikten anayasacılığa geçmiş, 1975'te Franco tarafından yeniden kurulmuş ve I. Juan Carlos 1978'de parlamenter monarşiyle demokrasiye geçişe öncülük etmiştir.
Profili gör
Braganza Hanesi
1640–19101640'tan 1910'a kadar Portekiz'de ve Brezilya'da hüküm süren hanedan, İspanya'dan bağımsızlığını yeniden sağladı, sömürge imparatorluğunu yönetti ve mutlakiyetçilikten anayasal monarşiye geçerek 1910'da Cumhuriyet'le birlikte düştü.
Profili gör
Habsburg Hanesi
1867–1918Avusturya-Macaristan'ı yöneten Katolik hanedanı, I. Charles'ın 1918'de tahttan çekilmesine kadar kalıtsal çokuluslu monarşiyi, imparatorun otoritesini, Kilise ile ittifakı ve imparatorluğun birliğini destekledi.
Profili gör
Habsburg Hanesi (İspanyol şubesi)
1516–1700Hanedanlığın I. Charles'tan II. Charles'a kadar uzanan İspanyol kolu. Evrensel Katolik monarşisini, Karşı-Reform'u, Engizisyon'u ve Amerikan gümüşü tarafından finanse edilen bir dünya imparatorluğunu, Avrupa savaşları, iflasları ve Kastilya merkeziyetçiliği ile 1700'de yok olana kadar ayakta tuttu.
Profili gör
Hannover Evi
1714–1901George I'den Kraliçe Victoria'ya kadar 1714'ten 1901'e kadar Birleşik Krallık'ta hüküm süren Alman hanedanı, anayasal monarşiyi, Parlamentoyu, sanayi devrimini ve Protestan Anglikan geleneğine sahip Britanya İmparatorluğunu pekiştirdi.
Profili gör
Hohenzollern Hanesi
1701–1918Büyük Frederick'ten II. William'a kadar Brandenburg, Prusya ve Alman İmparatorluğu'nu yöneten Alman hanedanı, Protestan geleneğine uygun askeri ve bürokratik bir devlet inşa etti ve 1918'e kadar Almanya'yı Bismarck'ın yönetimi altında birleştirdi.
Profili gör
Japonya İmparatorluk Evi
Dünyanın en eski sürekli kalıtsal monarşisi olan Krizantem soyu, Japonya'da bin beş yüz yıldan fazla bir süredir hüküm sürmüş olup, bugün Devletin ve Şinto'ya bağlı, siyasi güce sahip olmayan halkın birliğinin sembolü olarak hüküm sürmektedir.
Profili gör
Kaçar Hanedanı
1789–1925İran'ı 1789'dan 1925'e kadar yöneten Türk hanedanı. Zayıf, kabilesel bir Şii monarşisi, topraklarını Rusya'ya kaptırdı, yabancılara tekel verdi, Anayasa Devrimi (1906) ile karşı karşıya kaldı ve Rıza Şah tarafından tahttan indirildi.
Profili gör
Lihtenştayn Evi
Lihtenştayn Prensliği'nin 1719'dan bu yana hüküm süren hanedanı, şu anda Prens Hans-Adam II tarafından ve oğlu Alois'in naibi olarak yönetiliyor. Geniş veto yetkilerine sahip, Katolik, tarafsız ve düşük vergili bir finans merkezi olan anayasal monarşi.
Profili gör
Medici Evi
1434–1737Cosimo'dan Muhteşem Lorenzo'ya ve ardından Toskana'nın büyük düklerine kadar Floransa'nın bankacıları ve hükümdarlarından oluşan hanedan, Rönesans'ı ve sanatı finanse etti, papalığa ve Fransa kraliçesine ulaştı ve 1434'ten 1737'ye kadar İtalyan siyasetine egemen oldu.
Profili gör
Orange-Nassau Evi
On altıncı yüzyılda İspanya'ya karşı isyanın lideri William of Orange'dan bu yana Hollanda kraliyet ailesi, bugün ulusal birliğin, tarihi Kalvinizmin ve hoşgörünün sembolü olan Willem-Alexander'ın liderliğindeki anayasal monarşi.
Profili gör
Orléans-Braganza Hanesi
Pedro II'nin soyundan gelen Brezilya imparatorluk hanedanının kolu, taht üzerinde hak iddia edenleri koruyor ve Brezilya'da Katolik Kilisesi ile bağları olan parlamenter monarşiyi savunuyor.
Profili gör
Osman'ın Evi
1299–19221299'dan 1922'ye, I. Osman'dan VI. Mehmed'e kadar Osmanlı imparatorluk hanedanı. Sultanlar ve halifeler olarak hüküm sürdü, imparatorluğu Anadolu, Balkanlar ve Arap dünyasına genişletti, azınlıkları millet sistemi aracılığıyla yönetti ve 1922'de kaldırılıncaya kadar reformlar (Tanzimat) yapmaya çalıştı.
Profili gör
Pehlevi Evi
1925–1979Rıza Şah'tan Muhammed Rıza Pehlevi'ye kadar 1925'ten 1979'a kadar İran imparatorluk hanedanı. İslam Devrimi'ne kadar otoriter modernleşmeyi, Fars milliyetçiliğini, sekülerleşmeyi ve Batı ile ittifakı, siyasi polis (SAVAK) dayattı.
Profili gör
Portakal Evi
1572–1795Sessiz William'dan V. William'a kadar Hollanda Cumhuriyeti'nin yurttaşları silsilesi. İspanya'ya ve Cumhuriyet ordusuna karşı isyana öncülük etti, Kalvinizm'i ve ulusal savunmayı savundu ve Amerika'nın ticari aristokratlarıyla iktidara karşı çıktı.
Profili gör
Qing Hanedanı (Mançu)
1644–1912Çin'in Mançu kökenli son imparatorluk hanedanı (1644–1912), imparatorluğu Sincan, Tibet ve Moğolistan'a kadar genişletti, Konfüçyüsçü bir bürokrasi tarafından yönetildi ve Afyon Savaşlarında mağlup oldu ve 1911 Devrimi tarafından devrildi.
Profili gör
Romanov Hanesi
1613–1917Michael I'den Nicholas II'ye kadar 1613'ten 1917'ye kadar Rusya'nın imparatorluk hanedanı. Otokrasiyi, Ortodoks Kilisesini ve toprak genişlemesini destekledi, 1861'de serfliği kaldırdı, 1906'da sınırlı bir Duma'ya izin verdi ve 1917 Devrimi'nde düştü.
Profili gör
Stuart'ın Evi
1371–1714İskoçya'da ve 1603'ten 1714'e kadar İngiltere'de hüküm süren İskoç hanedanı, parlamentoya karşı kralların ilahi hakkını savundu, İç Savaş ve Görkemli Devrim ile devrildi ve Birleşik Krallık'ı bir arada bıraktı.
Profili gör
Suud Hanesi
Suudi Arabistan'ı 1932'den bu yana yöneten hanedan, Vehhabilikle müttefik, petrol üzerinde güce sahip, kutsal Mekke ve Medine şehirlerinin koruyucusu ve bugün Veliaht Prens Muhammed bin Salman yönetimindeki ABD'nin stratejik müttefiki olan mutlak bir monarşi.
Profili gör
Tokugawa Şogunluğu
1603–1868Japonya'daki Tokugawa klanının kalıtsal askeri hükümeti, 1603 - 1868. Meiji Restorasyonu'na kadar iç barışı, kast hiyerarşisini, daimyo'nun kontrolünü, Neo-Konfüçyüsçülüğü ve izolasyonu (sakoku), Hıristiyanlığı yasakladı.
Profili gör
Tudor Hanesi
1485–1603Henry VII'den I. Elizabeth'e kadar 1485'ten 1603'e kadar İngiliz hanedanı, kraliyet gücünü merkezileştirdi, Henry VIII'in Reformasyon'unda Roma'dan ayrıldı, İngiltere Kilisesi'ni yarattı ve ülkeyi bir deniz ve ticari güç haline getirdi.
Profili gör
Windsor Hanesi
İngiliz kraliyet ailesi, 1917'den bu yana, V. George'dan III. Charles'a kadar, siyasi güce sahip olmayan bir anayasal monarşi, on beş bölgenin ve İngiliz Milletler Topluluğu'nun başkanı, sürekliliğin, İngiltere Kilisesi'nin ve kamu görevinin sembolü olarak hüküm sürüyor.
Profili gör
Silahlı örgütler
Açıklanan doktrin ve uygulamalarıyla silahlı ve isyancı gruplar.

Azak Taburu
Ukrayna askeri birimi 2014 yılında milliyetçi gönüllülerden oluşturuldu, daha sonra Ulusal Muhafızlara ve Orduya entegre edildi. Askeri disiplini, Ukrayna milliyetçiliğini ve Rusya'ya karşı savunmayı tartışmalı aşırı sağ tarih ve sembollerle birleştiriyor.
Profili gör
Beyaz Ordu (Beyaz hareket)
1917–1923Rus İç Savaşı'nda savaşan monarşistler, liberaller ve Kazaklardan oluşan Bolşevik karşıtı koalisyon (Denikin, Kolchak, Wrangel). 'Bir ve bölünmez Rusya'yı, düzeni ve Kilise'yi temsil ediyordu, açık bir siyasi programı yoktu ve Kızıl Ordu'ya yenildi.
Profili gör
Cermen Düzeni
1190–15251190'da Akka'da kurulan, Prusya ve Baltık'ı fetheden ve Hıristiyanlaştıran Haçlı askeri ve dini tarikatı, bir manastır devleti kurdu ve Grunwald'da yenilgiye (1410) ve 1525'te laikleşmeye kadar Polonya-Litvanya ile savaştı.
Profili gör
El Kaide
1988 yılında Usame bin Ladin tarafından kurulan Selefi cihatçı örgüt, 11 Eylül 2001 gibi saldırılarla küresel bir halifeliği, Batı'ya ve mürted sayılan rejimlere karşı savaşı ve katı İslam hukukunu savunuyor.
Profili gör
EZLN (Zapatista Ulusal Kurtuluş Ordusu)
1994 yılında Chiapas'ta ayaklanan yerli hareketi, toprak, özerklik ve yerli hakları talep ediyor, neoliberalizme ve partilere karşı 'itaat ederek liderlik' sloganıyla toplulukları iyi hükümet konseyleri ve caracoles aracılığıyla yönetiyor.
Profili gör
Hamas
2007 yılından bu yana Gazze'yi yöneten Müslüman Kardeşler'in bir kolu olarak 1987 yılında kurulan Filistinli İslamcı örgüt, sosyal hizmetleri, siyaseti ve El Kassam Tugaylarını birleştirerek İsrail'e karşı silahlı direnişi savunuyor ve 7 Ekim 2023 saldırısını gerçekleştiriyor.
Profili gör
Hizbullah
Lübnanlı Şii örgüt, 1982'de İran devriminden ilham alarak silahlı kanadı ve Parlamento'da sandalyesiyle kuruldu. İsrail'le savaşıyor, güney Lübnan'da ve Bekaa Vadisi'nde bir sosyal hizmet ağı işletiyor ve İran tarafından destekleniyor.
Profili gör
İslam Devleti (IŞİD)
2014 yılında Irak ve Suriye'nin bazı kısımlarında Ebu Bekir el Bağdadi liderliğinde halifelik ilan eden Selefi-cihatçı örgüt. Aşırı şeriat uyguladı, Ezidileri köleleştirdi, halka açık infazlar gerçekleştirdi ve küresel saldırılar gerçekleştirdi ve 2019'da topraklarını kaybetti.
Profili gör
Kızıl Ordu
1918–1946Sovyet silahlı kuvvetleri 1918'de Troçki tarafından Parti komiserlerinin yönetimi altında kuruldu. Rus İç Savaşı'nı kazandılar, Nazi Almanya'sını mağlup ettiler, Doğu Avrupa'yı işgal ettiler ve 1946'ya kadar baskı ve tasfiye aracı olarak hizmet ettiler.
Profili gör
Mahnovistler (Ukrayna Devrimci İsyan Ordusu)
1918–1921Nestor Makhno'nun anarşist köylü ordusu, 1918 ile 1921 yılları arasında güney Ukrayna'yı siyah bayrak altında kontrol ediyordu. Almanlarla, Beyazlarla ve Kızıllarla savaştı, özgür sovyetleri, köylü özyönetimini ve özgürlükçü komünizmi savundu ve Bolşevikler tarafından ezildi.
Profili gör
Schutzstaffel (SS)
1925–1945Heinrich Himmler komutasındaki Nazi Partisi'nin elit paramiliter örgütü. Siyasi polisi ve toplama kamplarını kontrol ediyordu, Waffen-SS'yi oluşturuyordu, ırkçı ideolojiyle ve Hitler'e kişisel sadakatiyle Holokost'u ve Doğu'nun işgalini yürütüyordu.
Profili gör
Taliban
1994 yılında kurulan ve 1996-2001'de Afganistan'ı yöneten ve 2021'de yeniden iktidara gelen Peştun Deobandi İslamcı hareketi. Katı şeriat dayatıyor, kadınların eğitimini ve çalışmasını kısıtlıyor, partileri ve seçimleri reddediyor ve Emir Hibatullah Akhundzada tarafından yönetiliyor.
Profili gör
Tapınak Şövalyeleri
1119–1312Kudüs'teki hacıları korumak için 1119'da kurulan, krallardan ve piskoposlardan muaf ve papaya karşı sorumlu olan Hıristiyan askeri düzeni. Avrupa'da bir bankacılık ağı kurdu ve Philip IV ve Clement V (1312) tarafından yok edildi.
Profili gör
Profil bulunamadı
Başka bir terim deneyin veya filtreleri temizleyin.