Ana sayfa / İdeolojiler / Blankist Sosyalizm
Auguste Blanqui'nin, komplocu bir devrimci azınlığın iktidarı ele geçirmesi ve militan ateizmle, seçimlere ve kendiliğinden kitlesel eylemlere güvensizlikle, burjuvaziyi mülksüzleştiren geçici bir diktatörlük yoluyla yönetmesi gerektiği yönündeki doktrini.
Karşılaştır…Tek cümleyle
Ben Paris'e saldıran, burjuvaziye ve Kilise'ye karşı geçici bir diktatörlük uygulayan ve zenginliği halka dağıtan isyancı bir azınlık istiyorum.
Siyasi eksenler
Daha fazla yöneldiği kutup: laik karşılaştırıldığında 99% oranındaki 273 katalogdaki ideoloji.
Tüm eksenler arasında, Din diğerlerinden en çok ayrıldığı eksendir.
Bu eksende: Göç, neredeyse katalog ortancasındadır.
Bu konuda çoğu ideolojiyle ortak noktası vardır.
Fransız devrimci ve komplocu Blanqui, örgütlü bir azınlığın ayaklanma yoluyla iktidarı ele geçirmesi ve geçici bir diktatörlük dayatması gerektiğini savundu. Otuz yıldan fazla hapis yattı, hücresinden Paris Komünü'ne seçildi ve "Ne Tanrı, ne efendi" sloganını benimsedi.
Boyutlara göre en yakınlar
Diğer uyumlu profiller
En uzak
Referans ülke
1871'de Paris'i 72 gün elinde tutan devrimci hükümet, Komün geri çağrılabilir yetkiler, işçilerin atölyeleri öz yönetmesi, Kilise ile devletin ayrılması ve eşit ücretle doğrudan demokrasiyi kurarak komünal sosyalizmin sembolü haline geldi.
Diğer yakın ülkeler
Karayipler'de tek partili bir sosyalist devlet olan Küba, 1959'da Fidel Castro'nun önderlik ettiği devrimden bu yana gücün merkezileştirilmesiyle planlı bir ekonomiye, güçlü devlet kontrolüne ve evrensel kamu hizmetlerine sahiptir.
Boyutlara göre diğer yakın profiller
En uzak
Mao yönetimi altında devrimci Çin, Büyük İleri Atılım ve Kültür Devrimi gibi kampanyaların damgasını vurduğu, kolektifleştirilmiş bir ekonomiye ve sürekli kitlesel seferberliğe sahip tek partili komünist bir devletti.
Boyutlara göre diğer yakın profiller
En uzak
İdeolojik yakınlık
Bu grup içinde en yakın: Radikal Sol
Planlı bir ekonomi ve kolektifleştirme ile iktidarın öncü bir parti tarafından ele geçirilmesini ve proletarya diktatörlüğünü savunan, 20. yüzyılın komünist rejimlerinin temelini oluşturan Marksizmin devrimci kolu.
Devletin üretim araçlarını kontrol ettiği ve merkezi planlama yoluyla ekonomiyi yönlendirdiği, güçlü siyasi otorite altında sanayileşmeyi ve refahı teşvik ettiği ve halkın demokratik katılımının sınırlı olduğu sistem.
Fidel Castro ve Che Guevara'nın tek partili, devlet tarafından yönetilen bir ekonomiye, evrensel sağlık ve eğitime, silahlı devrim ihracatına ve emperyalizme karşı yeni insan idealine sahip devrimci rejimi.
Diğer yelpazelerde en yakınlar
NazBol olarak da adlandırılan, devrimci sosyalizm ile radikal milliyetçiliği birleştiren, kolektivist ekonomiyi, devlet otoriterliğini ve liberalizmin, Batı'nın ve burjuva bireyciliğinin reddini birleştiren senkretik ideoloji.
Faşizm ve sosyal demokrasinin bir sentezi: milliyetçilik, güçlü bir devlet ve otoriter liderliğin yanı sıra kamu sağlığı ve emeklilik, işçi hakları ve yeniden dağıtım. Komintern bu terimi sosyal demokratlara karşı kullandı.
Hızı, makineleri, endüstriyi ve savaşı dünyanın hijyeni olarak yücelten, milliyetçiliği, din karşıtlığını ve geçmişten kopuşu vaaz eden ve İtalyan faşizminin kurulmasına yardımcı olan Filippo Marinetti'nin hareketi.
En uzak ideoloji
Anarko-MuhafazakarlıkÖzgürlükçü28%
12