Küba Sosyalizmi

Devletin üretim araçlarını kontrol ettiği ve merkezi planlama yoluyla ekonomiyi yönlendirdiği, güçlü siyasi otorite altında sanayileşmeyi ve refahı teşvik ettiği ve halkın demokratik katılımının sınırlı olduğu sistem.

Mao'nun, devrimci güç olarak köylülüğe odaklanan Marksizmi Çin uyarlaması, parti bürokrasisine karşı halk savaşını, kalıcı kitle seferberliğini ve kültürel devrimi uzattı.

Planlı bir ekonomi ve kolektifleştirme ile iktidarın öncü bir parti tarafından ele geçirilmesini ve proletarya diktatörlüğünü savunan, 20. yüzyılın komünist rejimlerinin temelini oluşturan Marksizmin devrimci kolu.

Faşizm ve sosyal demokrasinin bir sentezi: milliyetçilik, güçlü bir devlet ve otoriter liderliğin yanı sıra kamu sağlığı ve emeklilik, işçi hakları ve yeniden dağıtım. Komintern bu terimi sosyal demokratlara karşı kullandı.

Afrika, Asya ve Latin Amerika'daki ulusal kurtuluş mücadelelerinden doğan sosyalist akım, ekonomik egemenliği, kaynakların millileştirilmesini, bağlantısızlığı ve Küresel Güney halkları arasında emperyalizme karşı dayanışmayı savunuyor.

Sankara, Samora Machel, Nkrumah ve Nyerere'nin pan-Afrikanizm'e, Siyah bilincine, sömürgecilik karşıtı mücadeleye, tarımsal kolektifleştirmeye ve yeni sömürgeciliğe ve ırkçılığa karşı kendine güvenmeye katılma akımı.