Tekno-Sosyalizm

Planlı bir ekonomi ve kolektifleştirme ile iktidarın öncü bir parti tarafından ele geçirilmesini ve proletarya diktatörlüğünü savunan, 20. yüzyılın komünist rejimlerinin temelini oluşturan Marksizmin devrimci kolu.

Devletin üretim araçlarını kontrol ettiği ve merkezi planlama yoluyla ekonomiyi yönlendirdiği, güçlü siyasi otorite altında sanayileşmeyi ve refahı teşvik ettiği ve halkın demokratik katılımının sınırlı olduğu sistem.

Marx ve Engels tarafından teorileştirilen son aşama: üretim araçlarının özel mülkiyetinin olmadığı, kolektif üretimin ve ihtiyaca göre dağıtımın olduğu, kapitalizmin ve geçiş sosyalist aşamasının aşıldığı sınıfsız, devletsiz bir toplum.

Afrika, Asya ve Latin Amerika'daki ulusal kurtuluş mücadelelerinden doğan sosyalist akım, ekonomik egemenliği, kaynakların millileştirilmesini, bağlantısızlığı ve Küresel Güney halkları arasında emperyalizme karşı dayanışmayı savunuyor.

Devletin planlama, kamu yatırımları ve endüstriyel koruma yoluyla sanayileşmeyi ve ekonomik büyümeyi yönlendirdiği, ülkenin geri kalmışlığının ve dışa bağımlılığının üstesinden gelmeyi amaçlayan model.

Toplumu organize etmek için bilime ve akla güvenen, düzeni, ilerlemeyi ve metafizik ve gelenek yerine bilginin yönlendirdiği teknik yönetimi savunan Auguste Comte'dan ilham alan akım.