Bonapartizm

Rejim, siyasi gücün çekirdeği olarak silahlı kuvvetlere odaklandı; cunta veya askeri hiyerarşiyle yönetilen, merkezileşme, disiplin, düzen ve yayılmacılığa yüksek değer veren ve askeri komutaya tabi sivil politika.

Bir ulusun diğer halklar ve bölgeler üzerinde bölgesel, askeri ve ekonomik yayılmasını savunan, kolonileri ve nüfuz alanlarını askeri ve siyasi güç yoluyla metropolün çıkarlarına bağlı tutan doktrin.

Serbest girişimi güçlü korumacılık ve devlet yönlendirmesiyle birleştiren, küresel serbest ticaret ve kontrolsüz yabancı sermaye üzerinde sanayiye, işlere ve ulusal egemenliğe öncelik veren sistem.

Fetih yoluyla toprakları genişleten, ancak fethedilen halkları toplumsal özerklik yoluyla yöneten, tebaasından kültürel asimilasyon talep etmeden dini hoşgörü ve haraç uygulayan otokratik, askerileştirilmiş imparatorluk düzeni.

Toplumu, devlete entegre olmuş işçi ve işveren şirketlerinden oluşan şirketler şeklinde organize eden, sınıflar arasında uyum arayan ve çatışma ya da serbest rekabet yerine ekonomik işbirliğini yönlendiren model.

İç pazardaki serbest girişim ve rekabeti bir dış gümrük duvarı, yeni gelişen sanayiye yönelik sübvansiyonlar, ulusal bir banka, kamu altyapısı ve ulusal gücün kaynağı olarak ticaret fazlası ile birleştiren doktrin.